«به ترکیب برنده دست نمیزنند»، این اصطلاحی است که در بین جماعت فوتبالی جا افتاده و مورد وثوق بسیاری از مربیان نیز قرار گرفته است. وقتی یک مربی ترکیب آرمانی و نتیجهبخش خود را پیدا میکند، به این راحتیها از آن دست نمیکشد. اتفاقی که برای تیم ملی ایران با هدایت دراگان اسکوچیچ افتاده و باعث صعود ایران به جام جهانی هم شده، اما شاید همین اتفاق خوب در آینده باعث ضربه خوردن تیم ملی از اصرار به استفاده از یک ترکیب شناخته شده در تمام بازیها شود.
تیم ملی فوتبال کشورمان با برتری مقابل امارات علاوه بر حفظ صدرنشینی در جدول گروه اول رقابتهای مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۲ قطر اقتدار خود در این گروه را هم به رخ حریفان کشید.
دراگان اسکوچیچ به عنوان جانشین مارک ویلموتس وقتی در ابتدای بازیهای برگشت مرحله اول دور مقدماتی هدایت ایران را به عهده گرفت شاید خودش هم تصور کسب چنین نتایجی را نداشت. ایران در حالی پا به رقابتهای دور برگشت مرحله اول مقدماتی گذاشت که ناامیدتر از هر زمان دیگر برای صعود به جام جهانی بود، اما کسب سه پیروزی همراه با صدرنشینی در مرحله اول تیم را راهی مسابقات مرحله دوم کرد، جایی که شاگردان دراگان باز هم خوش درخشیدند و با کسب هفت پیروزی و یک تساوی صعود خود را خیلی زود به جام جهانی قطعی کردند.
کارنامه اسکوچیچ کارنامه موفقی است؛ کسب ۱۰ پیروزی در ۱۱ بازی رسمی و چهار برد در چهار دیدار دوستانه، حالا از او یک مربی شکستناپذیر ساخته است. ادامه این روند قطعاً به سود فوتبال ایران خواهد بود، چراکه هرچه امتیاز و بردها بالاتر برود تأثیر مستقیمی روی جایگاه ایران در رنکینگ فیفا و متعاقب آن سیدبندی قبل از اعلام گروههای جام جهانی خواهد داشت. همین حالا تیم ملی کشورمان با صعود در ردهبندی فیفا در جایگاه بیستم این ردهبندی قرار دارد، جایگاهی که روند نتیجهگیری و بردهای تیم ملی تأثیر مستقیمی روی آن خواهد داشت.
با این حال نکاتی در این بین وجود دارد که قابل تأمل است. یکی از این نکات مهم، اصرار اسکوچیچ به استفاده از یک ترکیب ثابت در تمام بازیهاست. به عنوان مثال در همین بازی سهشنبه مقابل امارات تصور میشد که سرمربی تیم ملی از برخی چهرهها بیشتر و بهتر استفاده کند، اما او حتی با وجود محرومیت مهرههای اصلی خود با جابهجایی نفرات دیگر در زمین حاضر به استفاده از بازیکنان دیگر نشد. اسکوچیچ در حالی که میتوانست از سیاوش یزدانی به عنوان دفاع وسط استفاده کند ترجیح داد پست نورافکن را عوض کند و میلاد محمدی را به جای او در پیستون چپ قرار دهد. یا به میدان فرستادن احمد نوراللهی در اواسط نیمه دوم که میشد به جای استفاده از او که اتفاقاً بعد از ابتلا به کرونا چندان آماده هم نشان نمیداد از بازیکنانی، چون مهدی ترابی یا حتی کمال کامیابینیا بهره برد. در این میان نباید از استفاده مداوم از یک ترکیب هجومی برای تیم هم غافل بود، بهطور حتم اگر تست کرونای سردار آزمون مثبت نمیشد او در دو بازی قبلی کنار مهدی طارمی در زمین حاضر میشد. ضمن اینکه نوع بازی علی قلیزاده نیز بهرغم تأثیرگذاری زیاد در برخی مواقع به قدری روی اعصاب و روان است که میتواند او را به یک گزینه مناسب برای تعویض تبدیل کند، اما اسکوچیچ این کار را انجام نمیدهد، چون نمیخواهد به ترکیب برنده تیمش دست بزند. اسکوچیچ در جریان بازی با امارات حتی حاضر نشد صادق محرمی را که با دریافت کارت زرد در نیمه اول گزینه اخراج بود تعویض کند و همین اصرار او باعث شد تا محرمی اخراج و بازی با کره جنوبی را از دست بدهد.
تیم ملی دو بازی دیگر پیشرو دارد؛ بازی مقابل کرهجنوبی و لبنان. دو دیداری که تأثیری در شرایط ایران ندارند و حتی بعید به نظر میرسد که بتوانند در سیدبندی جام جهانی هم تأثیرگذار باشند. بنابراین این بهترین فرصت است تا بازیکنان دیگر به میدان بروند و به قول معروف «دست سرمربی تیم رو نشود». بدون تردید حالا تمام رقبای ما در آسیا پی به سیستم و تاکتیک ایران بردهاند و با علم به آن مقابل ما صفآرایی خواهند کرد.
