عبدالحمید احمدی، معاون سابق وزیر ورزش در یادداشتی برای جوان آنلاین نوشته است:
ورزش بین الملل همواره تحت الشعاع لابیهای سیاسی بوده است، حتی اگر مسئولان کمیته بین المللی المپیک عدم دخالت سیاست در ورزش را مطرح کنند، اما شواهدی که مبنی بر دخالت سیاست در ورزش و لابی سیاسیهایی که در ورزش است را نمیشود نادیده گرفت. ورزش در سیاست بین الملل تابعی از مراودات و لابیهای سیاسی بوده و هست و نهادهای بینالمللی ورزش هم تحت تاثیر تغییر و تحولات و معادلات سیاسی هستند. در موقعیتهای خاصی مانند المپیک یا جام جهانی هم شاهد هستیم که ورود سیاست پررنگتر میشود و بستگی به این دارد که رقابتها در چه کشوری برگزار شود و آن کشور در چه موقعیت سیاسی قرار داشته باشد. اگر در بلوک شرق مانند چین یا روسیه باشد، یک نوع واکنش را در کشورهای غربی میبینیم.
رفتاری و رویکردی که به بهانه المپیک زمستانی پکن از سوی آمریکا و برخی کشورهای تابع این کشور شاهد هستیم تازگی ندارد، در المپیک زمستانی سوچی یا جام جهانی روسیه هم چنین مواضعی را از سوی آمریکا دیده ایم. اینکه مانوری داده میشود و رقابت المپیک زمستانی تحریم دیپلماتیک میشود، رفتاری دور از ذهن توسط غربیها نیست و در رقابتهای آینده هم ادامه خواهد داشت.
آمریکاییها سوژههایی مانند حقوق بشر یا مسائلی مشابه را دستمایه برخوردهای سیاسی خود با ورزش بین الملل قرار میدهند. اصل حقوقبشر در بحث المپیک زمستانی مطرح نیست و این بیشتر بهانهای است که پشت آن آمریکاییها پنهان شده اند و چنین مواضعی را مطرح میکنند. از یک قدرت رسانهای هم برخوردار هستند و همچنین با توجه به نفوذ سیاسی که روی برخی کشورها دارند، آنها را برای همراهی تحت فشار میگذارند. این رفتارهای سیاسی در ورزش بوده، هست و خواهد بود.
تردیدی در این نیست که ورزش بهترین فرصت برای تعامل فرهنگی ملتهاست و میتواند ملتها را به هم نزدیک کند، دوستیها را گسترش دهد و صلح جهانی را پایدار کند و مراودات فرهنگی بین ملتها را تقویت کند. ورزش در واقع فرصتی برای رقابت استعدادهای ورزشی کشورهای مختلف با یکدیگر است و جذابیتهای خوبی برای جذب و همراه کردن مردم دارد، هر مقدار سرمایه گذاری روی ورزش شود، بیشتر میتواند به سلامت جوامع کمک کند. از این جهت ورزش منافع زیادی میتواند برای همه کسانی داشته باشد که با این حوزه همراه هستند، چه ورزش میکنند و چه اوقات فراغت شان را در ورزش بگذرانند. سلامت در مجموعه فعالیتهای ورزشی حرف اول را میزند. ورزش میتواند مراودات کشورها را توسعه دهد و به سلامت عمومی جهان کمک کند. اینها را همه میپذیرند، اما اینکه غرب شعار دوری ورزش از سیاست را میدهد و خود به آن پایبند نیست، اما اگر کشورهای دیگر مشابه آنها عمل کنند را محکوم میکند از بی صداقتی و دورویی آنان است.
