فوتبال یک صنعت بزرگ و سودآور است و هر شخص یا باشگاهی اصولش را بلد باشد و شرایط مهیا باشد، درآمدی هنگفت به جیب خواهد زد. به همین خاطر است که متمولترین و مشهورترین چهرهها نیز سودای خرید باشگاههای مطرح را دارند. گزارشهای مالی منتشر شده حاکی از این است که در این صنعت از جزئیترین مسائل نیز نباید گذشت و راههای درآمدزایی بسیاری وجود دارد. بالاترین نرخ سودآوری ۲۰ باشگاه پولدار جهان مربوط به حق پخش است. تیمهای بزرگ بابت فروش امتیاز پخش زنده دیدارهای خود سالانه رقمی هنگفت به جیب میزنند. به عنوان مثال بایرن مونیخ غول فوتبال آلمان در فصل ۲۰۲۰-۲۰۲۱ بیش از ۱۰۵ میلیون یورو از DFL (سازمان لیگ فوتبال آلمان) دریافت کرده است و دورتموند نیز با دریافت ۹۴ میلیون یورو از این حیث در رده دوم قرار گرفت. در مدت مشابه منچسترسیتی با ۱۵۳ میلیون پوند، لیورپول با ۱۵۱ میلیون پوند و منچستریونایتد با ۱۴۸ میلیون پوند سه تیم پردرآمد لیگ جزیره لقب گرفتند. فروش امتیاز پیراهن به اسپانسرها و همچنین فروش البسه به هواداران از طریق رعایت کپیرایت یکی دیگر از منابع درآمدزایی در دنیای فوتبال است. در سال گذشته میلادی نشریه فوربس درآمد حاصل از درج نام اسپانسر روی لباس رئال مادرید را ۸۲ میلیون یورو، منچستریونایتد را ۶۴/۹ میلیون یورو و بارسلونا را ۶۴/۸ میلیون یورو تخمین زد. علاوه بر این باشگاهها روی استقبال هواداران برای خرید پیراهن نیز حساب ویژه باز کردهاند تا جایی که گفته میشود در سال ۲۰۱۸ یوونتوس با فروش صدها هزار پیراهن کریس رونالدو هزینه انتقال این مهاجم پرتغالی را جبران کرده است. فروش بازیکن به سایر تیمها یک راه دیگر برای تأمین بودجه باشگاههای بزرگ دنیا محسوب میشود. جدا از این غولهای فوتبال اروپا حتی برای برگزاری اردوهای خارجی پیشفصل یا نیمفصل خود نیز درآمدهای قابل توجهی را به جیب میزنند. اگر بایرن مونیخ، رئال یا تیمهای مطرح قاره سبز در تعطیلات تابستان و زمستان در قطر، امارات و ایالات متحده اردو میزنند یا در بازیهای دوستانه شرکت میکنند مهمترین دلیل سود هنگفتی است که کشور میزبان به حسابشان واریز میکند. بلیتفروشی و تبلیغات محیطی را نیز نباید دستکم گرفت. درآمدهای این دو حوزه هم قابل توجه هستند. مجموعهای از این فعالیتهای اقتصادی درآمد سالانه باشگاهها را تعیین میکند و باعث افزایش یا کاهش ارزش سهام آنها در بازار بورس میشود.