حضورش در بازیهای پارالمپیک ۲۰۲۰ از همان روزهای نخست مورد توجه رسانهها و حتی IOC قرار گرفت و نقش پررنگ او در راهیابی به فینال بهانه خوبی بود تا سایت بازیهای توکیو ضمن مصاحبه با مرتضی مهرزاد، اشارهای کوتاه نیز به زندگی ملیپوش والیبال نشسته ایران داشته باشد: «به دلیل ابتلا به بیماری آکرومگالی که ناشی از ترشح بیش از حد هورمون رشد انسانی است سالها خانهنشین بود تا اینکه بعد از حضور در یک برنامه تلویزیونی مورد توجه مربیان والیبال نشسته قرار گرفت و از سال ۲۰۱۱ به عضویت تیم ملی والیبال نشسته ایران درآمد و بعد از حضور در المپیک ریو، حالا در توکیو یکی از مهمترین عوامل موفقیت والیبال نشسته ایران در راهیابی به فینال است.» مهرزاد با ۲ متر و ۴۶ سانت که دومین فرد بلند قامت دنیا و بلندترین ورزشکار تاریخ پارالمپیک است بعد از تصادفی که در سن ۱۵ سالگی داشته با ویلچر و عصا راه میرود. با وجود این آرزوی او امروز تجربه دوباره قهرمانی در پارالمپیک است: «قبل از حضور در والیبال نشسته پنج سال خانهنشین بودم چراکه مردم از دیدنم دهانشان باز میماند، اما بعد از طلای پارالمپیک ریو میخواهند با من سلفی بگیرند. ورزش برای افرادی مثل من حیاتی است و آرزو دارم یک بار دیگر روی سکوی قهرمانی پارالمپیک بروم.»