انسان اگر در جهان هستي تأمل كند ميبيند كه عالم بر پايه نظم استوار است و هر پديدهاي در دستگاه آفرينش جاي خاص و نقشي ويژه را عهدهدار است. خداي توانا كه نظم را در دستگاه آفرينش مقرر داشته، آن را در زندگي فردي و اجتماعي انسانها ميپسندد. اكنون با تدبر در خلقت جهان هستي كه بر پايه نظم است، انسان بايد نظم و انضباط را سرلوحه كارهاي خود قرار دهد تا بتواند موفق شود، چراكه با داشتن نظم و انضباط، زحمت انسان در رسيدن به اهدافش بسيار كم ميشود، اما با بينظمي در اكثر مواقع ميتواند عصبانيت و حتي شكست را براي خود به ارمغان آورد.
به نظر شما مردم جوامع قانونمند و نظم پذير، موفقترند يا مردم كشورهايي كه دچار هرج و مرج بيقانوني هستند؟ در مورد خودتان چه؟ زماني كه كارهايتان را با نظم و ترتيب انجام ميدهيد، بازدهي مطلوبتري داريد يا هنگامي كه بدون هيچ برنامه خاصي و به صورت كاملاً تصادفي به انجام كارهايتان ميپردازيد؟ با پاسخ دادن به اين پرسشها متوجه ميشويم همه ما كمابيش با اين موضوع كه يكي از اصول موفقيت در زندگي، شغل، تحصيل و ديگر فعاليتهاي انسان كه نظم است، موافقيم، چراكه غفلت از اين نكته مهم، اوقات گرانبها و برگشت ناپذير و بسياري از فرصتهايي را كه ميتوانست در جهت ايجاد يك زندگي ثمربخش و سعادتمند به كار گيرد، به هدر ميدهد و ميبينيم كه بينظمي براي ما، ماجراي آش شله قلمكار را روايت ميكند!
«روزي ناصرالدين شاه، پادشاه قاجار طبق رسم و عادت هميشگي هر سال بهار به دامان طبيعت ميرفته و با اهل دربار و. . . از طبيعت و هواي خوش آن بهره ميبرده است. در اين روز به خصوص به دستور ناصرالدين شاه، آشي هم پخته ميشده. آشي كه انواع سبزيها و حبوبات و چاشنيهاي مختلف به علاوه گوشت فراوان، از مواد اوليه آن بود. براي تهيه اين آش و برگزاري مراسم باشكوه آن چه هزينهها كه نميشد، اما آنچه باعث شد به «آش شله قلمكار» تبديل شود، بينظمي، شلوغي و ريخت و پاشي بود كه براي تهيه آن به وجود ميآمد. نزديكان شاه در اين مراسم، تلاش ميكردند تا خودي نشان دهند و نهايت خدمت و ارادت خالصانه خودشان را نسبت به شاه قاجار بروز دهند. همين امر باعث شلوغي و شلختگي خاصي در برگزاري اين مراسم ميشد و آشي را به وجود ميآورد كه قابل خوردن نبود!»
اين ضربالمثل حكايت از بينظميهايي است كه باعث شكست و شلختگي ميشود. بنابراين نظم و انضباط از ارزشهاي والاي اسلامي و راز و رمز كاميابي انسانهاي بزرگ و راه غلبه بر سختيها و يافتن كاستيها و عامل نيازهاي مادي و معنوي و دستيابي سريع به اهداف است. نظم و انضباط در تمامي مراحل زندگي انسان لازم است و انساني موفق خواهد بود كه اين دو را لازم و ملزوم زندگي فردي و اجتماعي خود بداند. انسان منضبط براي فعاليت گروهي اعلام آمادگي ميكند و در اين جا غالباً سازگاري مطرح است و بر خود و اعمال و احوالش غالب ميآيد، توانايي و تسلط پيدا ميكند و جز درستي در او صادر نميشود و جز حالت و حركت شايسته در او صورت نميگيرد و به نظم و همكاري اهميت ميدهد.
كسي كه در زندگي فردي و اجتماعي پايبند نظم و انضباط باشد و به افكار و كارهاي گوناگونش نظم خاصي دهد، به راحتي ميتواند پلههاي رشد و موفقيت را طي كند و شادمانياش بيشتر شود. قطعاً داشتن نظم و انضباط در زندگي فردي و اجتماعي موجب شادي و نشاط، احساس امنيت، اعتماد به نفس و جلب محبت ديگران ميشود. همچنين از هدررفت وقت، سرمايه و استعداد جلوگيري ميكند. پس بياييم همانگونه كه خداوند تبارك و تعالي جهان را منظم آفريده و نظم و انضباط را در زندگي فردي و اجتماعي انسان پسنديده، ما نيز منظم باشيم تا سرنوشتمان مانند آش شله قلمكار نشود.
