احمد بنافی در کانال تلگرامی خود نوشت: رابرت مالی نماینده ویژه امریکا در امور ایران، روز چهارشنبه گذشته در گفتوگویی با رادیو فردا به ابعاد مذاکرات هستهای و توافق احتمالی آینده با ایران اشاره کرد.
نکته حائز اهمیت که در سراسر اظهارات رابرت مالی موج میزند و نمیتواند آن را در اظهارات خود کتمان کند، اشتیاق آمیخته با نگرانی وی برای آغاز دور جدید مذاکرات هستهای است. در این باره قرائنی وجود دارد که نشان میدهد امریکاییها دائماً در حال ارسال پیام و سیگنالهایی به ایران و اعلام آمادگی برای توافق هستند. امریکاییها به خوبی میدانند که اگر اکنون توافق نکنند، گذشت زمان امکان یک توافق خوب از منظر آنان را سخت و پیچیدهتر خواهد کرد.
چیزی که رابرت مالی در این مصاحبه بر آن تصریح میکند و از قضا همین موضوع گردانندگان کنونی کاخ سفید را فاقد راهبرد نموده، این است که ایران به هیچ عنوان زیر بار فشار امتیاز نخواهد داد. این برآورد در حال حاضر تبدیل به بخشی از محاسبات امریکا شده است. اظهارات مالی که میگوید: «دولت پیشین ما با کمپین فشار حداکثری، اشتباه محاسباتی کرد»، دال بر این مدعاست.
نکته دیگری که وی به آن اشاره میکند دقیقاً همان بخش چالشی مذاکرات است که تا این لحظه اجازه نداده گره مذاکرات باز شود و آن هم این است که رابرت مالی میگوید امریکا ضمانت نمیدهد و اگر بخواهد ضمانت دهد، باید توافق دیگری داشته باشیم. چالش کنونی دقیقاً در همین گزاره نهفته است. ایران شرط ضمانتپذیری امریکا را با هدف انتفاع اقتصادی خود از برجام گذاشته است. به عبارتی ایران با این شرط امریکا را در مسیری قرار میدهد که انتهای آن توافقی صورت خواهد گرفت که عملاً امریکا از حیث به کارگیری ابزار تحریمی خود که از آن به عنوان یک سلاح راهبردی استفاده میکند، خلع سلاح میشود. این شکل از توافق از منظر امریکا یک فاجعه بزرگ است؛ چراکه بسیاری از موضوعات ادعایی آنها در حوزه منطقهای و موشکی لاینحل باقی خواهد ماند. اما امریکا دادن ضمانت را به گونهای دیگر تعریف میکند. دستاندرکاران کنونی کاخ سفید دادن ضمانت را در مذاکراتی توسعهیافتهتر و جامعتر دنبال میکنند. محور این نوع از مذاکرات جامع از نگاه امریکاییها باید شامل همه موضوعات فیمابین اعم از موشکی و منطقهای را شامل گردد. اعطای ضمانت دقیقاً اینجا و در این نوع توافق معنی مییابد، به گونهای که در انتهای آن، ایران به تعبیر آنها نرمال و خالی از مؤلفههای قدرت شده و تمامی اختلافاتش با امریکا نیز حل شده باشد.
اکنون وضع تغییر کرده و برای امریکاییها شرایط سخت و پیچیده شده و باب میل آنها پیش نمیرود و به عبارتی شرایط به گونهای مدیریت شده که امریکاییها آچمز شدهاند. این شرایط اتفاقی حاصل نشده و حاصل یک اقدام راهبردی و هوشمندانه است. در این اقدام ایران روی توسعه حوزههای مرتبط با فناوریهای هستهای خود متمرکز شده، به رجزخوانی و تهدیدات بدون پشتوانه امریکاییها بیاعتنا میباشد و از همه مهمتر اینکه، در حال خنثیسازی تحریمها و عبور از شرایط موجود است. این وضعیت امریکاییها را به هراس انداخته و دائماً آشکارا و پنهان پیام مذاکره و توافق میدهند؛ چراکه اکنون میپندارند در یک دالانی قرار گرفتهاند که انتهای این دالان چیزی نیست جز تن دادن به آنچه ایران میخواهد، آن هم دادن ضمانت واقعی و عملی. بر همین مبنا تلاش میکنند هرچه زودتر توافق کنند تا امتیاز کمتری بدهند.
