گفتوگوی تلفنی و مستقیم صداوسیما با سخنگوی طالبان در خلال برنامهای پیرامون وضعیت کنونی افغانستان، واکنشهای متفاوتی را برانگیخت. برخی آن را حمایتی روشن از یک گروه تروریستی دانستند و برخی این اقدام را حرفهای و مناسب کار رسانه توصیف کردند. دکتر اکبر نصراللهی، استاد روزنامه نگاری و کارشناس رسانه این اقدام را «در خور تحسین و تأمل» دانست و در کانال تلگرامی خود نوشت:
اقدام شبکه افق در مصاحبه با سخنگوی طالبان و سایر کارشناسان را حرفهای، مسئولانه و درخور تحسین میدانم. این اقدامات نشان میدهد نظام ظرفیت پوشش صادقانه و جامع وقایع بحرانهای مختلف و ارائه تحلیل را دارد و همکاران رسانهای نباید ترس و محافظهکاری خود را توجیه و به پای نظام بنویسند. بیتردید در چند روز گذشته میداندار افکار عمومی در تحولات افغانستان، رسانههای رسمی داخلی نبودند و با تأسف خبرهای غیرعادی افغانستان هنوز هم عادی در رسانههای داخلی پوشش داده میشوند و مردم نمیتوانند زوایا و ابعاد پیچیده تحولات افغانستان را از زبان کارشناسهای غیر تکراری داخلی بشنوند.
مخلص کلام تأخیر در استارت، تعجیل در استاپ، محافظهکاری، روایت ناقص و دست چندم، کمیگرایی، خودمحور بودن و تحلیل محور و جریانساز نبودن، فقدان تنوع در کارشناسان و گوش نکردن حرف منتقدان و کارشناسان از جمله اشکالات رسانههای رسمی بهویژه صداوسیما در پوشش رسانهای تحولات بحرانی بود و هست.
اما در مقابل رسانههای دیگر از این خلأ و ضعف حداکثر استفاده را در بحران جاری افغانستان کردهاند؛ ۱. ایران اینترنشنال به موازات پوشش پرحجم و تحلیلی تحولات افغانستان و مصاحبه با کارشناسان مختلف و همزمان با سقوط کابل، ایران اینترنشنال افغان را راهاندازی کردهاست.
۲. بی بیسی فارسی هم پوشش تحولات افغانستان را زود و خوب شروع کرد و ادامه داد. تنوع کارشناسانی که با آنها در این شبکه مصاحبه شد، کم نظیر است؛ هر روز از چهرههای جدید از داخل افغانستان، مقامات فعلی و قبلی، کارشناسان از اقصی نقاط جهان استفاده میشود؛ مصاحبه با مقامات، نخبگان و مردم از جمله صلاحالدین ربانی، حامدکرزای، حکمتیار، شهردار کابل، برادر احمدشاه مسعود، سخنگوی طالبان، مشاور اشرف غنی، رئیس دفتر سابق اشرف غنی و هنرمندان مختلف بخشی از لیست طولانی مصاحبهشوندگان در چند روز گذشته بیبیسی است.
حرفها در این زمینه زیاد و گزارشهای دوستان در این خصوص هم رنگی، کمی و اداری است، بنابراین بررسی عملکرد رسانههای رسمی در بحرانها از نوع اعتراضات بنزینی، حمله داعش به مجلس، ترور شهید فخریزاده و غیره، همایش تخصصی و محیط آرام و دوستانه را میطلبد، اما عمیقاً اعتقاد دارم:
صداوسیما با ادامه رویکرد سنتی و راهبردهای انفعالی و واکنشی در بحرانها در رقابت ناتوان و در جنگ روایتها بازنده است. نظر شما چیست؟ چرا؟
