سرویس ورزشی جوان آنلاین: باید پذیرفت فوتبال شرق با غرب از نظر سبک و نوع بازی با هم متفاوت است. پرسپولیس به صورت محض یک تیم کاملاً ایرانی است، چون از کادر فنی ایرانی بهره میبرد و همه بازیکنانش به غیر از یک نفر که آن هم آنقدر در ایران بوده ایرانی شده، ایرانی است. در نتیجه یک تیم تمام ایرانی با یک فوتبال تمام ایرانی باید با یک تیم کرهای بازی کند. ورزش کره از نظر امکانات و سرمایهگذاری تفاوت زیادی با ما دارد. در فوتبال کره بازیکنان خارجی باکیفیتی میآیند که این مسائل خیلی روی پیشرفت فوتبال آنها تأثیر دارد. با این حال آن چیزی که در ایران وجود دارد و در کره نیست، استعداد ناب است که باعث میشود بازیکنان ما بهتر بازی کنند. به همین خاطر تکستارههایی از فوتبال ایران در فوتبال اروپا بازی کردهاند. پرسپولیس از این خصلت بهره میبرد. بعد از تغییرات کادر فنی پرسپولیس که با جدایی برانکو ایجاد شد در ادامه برخی بازیکنان مثل مهدی ترابی، شجاع خلیلزاده و علیپور جدا شدند که این مسئله استایل پرسپولیس را تغییر داد. تمام تغییرات پرسپولیس را که بررسی کنیم، میبینیم آنها تیم جدیدی دارند و امیدواریم این تیم فرصت خوبی در اختیار داشته باشد تا دوباره به شرایط خوب خود برگردد. آیتمهایی وجود دارد که اگر کادر فنی پرسپولیس آنها را استخراج کند و آنالیزورهای تیم هم اطلاعات خوبی استخراج کنند، تیم کرهای قابل بردن است. اما اگر چشم بسته و سنتی وارد بازی شوند، کرهایها از فاصله مدافعان و هافبکهای ما میتوانند به راحتی استفاده کنند. میان دو دفاع وسط پرسپولیس و دو هافبک میانی، یک فاصله وجود دارد که باید پوشش داده شود. تیم کرهای بازیکنانی دارد که به راحتی میتوانند از این فضاها استفاده کنند. دو هافبک میانی پرسپولیس، یعنی کمال کامیابینیا و میلاد سرلک باید نزدیک به یکدیگر بازی کنند تا فاصلهای بین آنها نباشد. پشت سر این دو هم نباید بین سیدجلال حسینی و محمدحسین کنعانیزادگان فاصله باشد. دو هافبک تیم باید یکی جلو و دیگری عقب باشد تا میان آنها مربع تشکیل نشود، یعنی میان دو مدافع میانی و دو هافبک میانی نباید مربع ایجاد شود، در واقع چیدمان آنها نباید ۲ – ۲ باشد، بلکه باید ۲ – ۱ – ۱ باشد.
