سرویس جامعه جوان آنلاین - مهسا گربندی: شرکت تولید تجهیزات مهران کمپرس نیز یکی از شرکتهای دانش بنیان است که در روزهای تحریم محصولات متناسب با نیاز کشور را تولید کرده است. این شرکت با تکیه بر دانش و پشتکار موجب رشد و پیشرفت اقتصاد کشور شده است. به همین منظور خبرنگار «جوان آنلاین» با جعفر سلیمی، مدیرعامل این شرکت گفتگو کرده است که مشروح آن را در ادامه میخوانید:
جوان آنلاین: درباره فعالیت شرکت توضیح مختصر بفرمایید.
ما با ساخت اولین تریلر کمپرسی به روش مهندسی معکوس شروع به کار کردیم. در سال ۱۳۸۷ شرکت را به ثبت رساندیم و در زمینه تولید ماشین آلات خدمات شهری و ماشین آلات راهداری فعالیت خودمان را در پیش گرفتیم. استراتژی کار ما از اول این بود که هر سال حداقل بتوانیم یک محصول برای بازار طراحی و تولید کنیم و تحویل دهیم.
جوان آنلاین: طرح اولیه شرکت چطور شکل گرفت؟
من در سال ۱۳۵۰ وارد بازار کار شدم و کارم را از صنایع هوایی شروع کردم. تا سال ۱۳۵۹ در صنایع هواپیمایی ایران قسمت برق و الکترونیک فعالیت میکردم. از سال ۱۳۵۹ و در زمان آغاز جنگ در هپکو مشغول به کار شدم و به عنوان مدیر کارخانه و مدیر فنی، سی سال مشغول فعالیت بودم؛ بنابراین با پیچیدگیهای ماشینهای راه سازی آشنایی داشتم. در زمان بازنشستگی لازم بود که از این تجربه استفاده کنم؛ بنابراین شروع به کار و شرکت دانش بنیان تجهیزات مهران کمپرس را تاسیس کردم.
جوان آنلاین: سرمایه اولیه خود را چطور فراهم کردید؟
واقعیت این است که سرمایه اولیه من دانش و تصمیمی بود که برای راه اندازی کار گرفته بودم و با پشتکار میخواستم آن را به نتیجه برسانم. نه ماشین آلات خاصی خریدم و نه دانشی را. حتی دستگاههای پرس و قیچی و دیگر ابزار که نیاز اولیه کار بود را خرد خرد خریداری کردم؛ بنابراین سرمایهای که برای کار گذاشته باشم نبوده است؛ و در حین کار نیز به جای پس انداز درآمد، لوازم و تجهیزات مورد نیاز را به صورت اقساط خریداری میکردم. به همین دلیل راه اندازی کارگاه سالها زمان برد.
به شخصه معتقد هستم هر بنگاهی که شروع به کار میکند اگر دانش و تجربه نداشته باشد به هیچ کجا نمیرسد.
جوان آنلاین: تحریمها چه مشکلاتی برای شما ایجاد کرد؟
ما همیشه تلاش کردیم تا قطعات و لوازم مورد نیاز خودمان را از بازار داخل تهیه کنیم یا خودمان برای ساخت آن دست به کار شویم؛ بنابراین تحریمها تاثیر خاصی روی کارمان نداشته است.
از طرفی باید بگویم که تحریمها مانع از واردات بسیاری از ماشین آلات شد. شاید پیش از این اگر صحبت از تولید ماشین آلات میشد هر کسی میگفت نیازی نیست و به راحتی آن را از خارج کشور وارد میکرد. اما تحریمها سبب شد تا ما تقریبا بازار داخلی مان فعالتر شود. حالا به جای اینکه با محصولات خارجی به رقابت بپردازیم با تولیدکنندگان داخلی در حال رقابت هستیم و این مسئله منجر به پیشرفت تولید داخل نیز شده است.
ما طراحی را به نحوی مدیریت کردیم که برای تامین مواد اولیه از داخل کشور استفاده کنیم و چون مواد اولیه ما داخلی تهیه میشود با واردات سرو کار نداریم. البته در زمینه دانش با برخی از کشورها سرو کار داریم تا با تبادل دانش خودمان را به روز کنیم.
جوان آنلاین: مشکلاتی که در داخل کشور داشتید و به نظر شما نیاز به اصلاح دارد چیست؟
قوانین تولید در کشور برای چندین سال پیش است و نیاز به بازنگری دارد. مثلا وقتی ما از دارایی گلایه میکنیم میگوید: «قانون است» و وقتی به قانون نگاه میکنیم میبینیم که برای سالها پیش است و با تغییر شرایط امروز قوانین تغییری نکرده است.
وقتی سال جهش تولید است ما انتظار داریم که اتفاقاتی مناسب در این زمینه برای تولیدکنندگان بیافتد.
متاسفانه یکسری قوانین برای ما درنظر گرفته اند که مربوط به بازرگانان میشود. در صورتی که ما تولید کننده هستیم و به چشم یک تولیدکننده باید به ما نگاه کنند و نه به چشم یک واردکننده یا یک بازرگان؛ بنابراین باید قوانین تولیدی و تجاری یک مقدار به روز شود به کار ما از دید تولیدی نگاه شود.
هر تولید کننده اگر تولید خاصی هم نداشته باشد، ارزش افزودهای برای کشور ایجاد میکند بنابراین باید از او حمایت شود.
جوان آنلاین: در سال ۷۶ چطور بازار مربوط به کار را پیدا کردید تا محصولات خود را بفروشید؟
اصل کار ما براساس مشتری محوری بود و نه محصول محوری؛ بنابراین تحقیقات گستردهای برای شناسایی بازار کار خودمان انجام دادیم. اول بازاریابی کردیم و سپس برای تولید دست به کار شدیم.
در ابتدای کار ما یک تیم تشکیل دادیم که در ابتدای کار بازار را بسنجد و نتایج آن را برای اینکه چه محصولی تولید کنیم اعلام کند. هنوز هم هر سال که میخواهیم کاری را انجام دهیم ابتدا نیاز بازار را میسنجیم و سپس برای تولید اقدام میکنیم.
در واقع مشتریان ما دولتی هستند. ما تولید کمپرسی را شروع کردیم و دیدیم حمل و نقل موضوع بسیار مهمی در ایران است؛ و در مرحله بعدی تولید تانکر را آغاز کردیم. همان سالها بود که بحث سوآپ گازوئیل و مواد نفتی در میان بود که از ترکمنستان به بندر انزلی و نوشهر میآمد و از آنجا به ترکیه میرفت، و سپس ایران در خلیج فارس نفت تحویل میداد. از آنجایی که در آن زمان تانکر بسیار مورد نیاز بود ما تولید تانکر را در دستور کار قرار دادیم. یا مثلا زمان سیل در پلدختر، نیاز به لجن روبی بود، بنابراین ما ماشینهای لجن روبی ساختیم و بسیار هم موثر واقع شد.
جوان آنلاین: بسیاری از جوانان استعداد دارند و فکر راه اندازی شرکت دانش بنیان را در سر دارند. شما چه توصیهای به این دسته از افراد دارید؟
به آنها پیشنهاد میکنم که فقط با تئوری نمیتوانند کار کنند و باید حتما دورههای عمل کاری که قرار است انجام دهند را ببینند و به قول معروف دستشان در بازار گلی شود تا بتوانند موفق شوند.
همچنین توصیه میکنم که قبل از راه اندازی شرکت بررسی کنند که نیاز مردم در بازار چیست؟ ممکن است نیاز مردم ایران با نیاز مردم یک کشور دیگر متفاوت باشد و باید این مسائل به خوبی بررسی شود.
یک تولید کننده باید مصمم باشد و اگر ایدهای در سر دارد به شدت پیگیر باشد، اگر او را از در بیرون کردند از پنجره وارد شود. هرگز نباید یک تولید کننده بترسد و اگر شکست خورد دوباره آغاز کند. ما نیز بارها شکست خوردیم، اما تلاش کردیم تا جبران کنیم و مجدد کارمان را در پیش گرفتیم.
