انورعشقي، رئيس مركز مطالعات خاورميانه در جده و از مسئولان اطلاعاتي سابق عربستان در مقالهاي در الاهرام مصر با استفاده از ادبيات پيشگويانه (نه پيشبينانه) پس از اشاره به تشديد جنگ سرد امريكا با روسيه و چين و تلاشهاي محرمانه امريكا براي تغيير قدرت بازدارندگي به نفع خود با رو كردن سلاحهاي جديد از طرح تجزيه ايران سخن گفته است. اولين نقدي كه به اين مقاله وارد است اينكه هيچ ارتباط منطقي بين اركان اين تحليل ديده نميشود چرا كه از يكسو از تشديد جنگ سرد امريكا با روسيه و چين حرف ميزند و از ديگر سو با الهام از طرح قبلي كيسينجر براي لزوم اشغال هفت كشور نفتخيز منطقه از سوي امريكا با عجله آن را به طرح تجزيه ايران پيوند ميزند.
در گذشته چنين طرحهايي از زبان راستگراهاي امريكايي و اسرائيلي بيان ميشد و تكرار آن از زبان يك مسئول اطلاعاتي سعودي نشان ميدهد كه عربستان پا جاي پاي راستگراهاي امريكايي و اسرائيلي گذاشته و به جاي اينكه راه نجات خود را در فاصلهگيري از جنگطلبان امريكايي و صهيونيستي و تجديد نظر در رويكردهاي جنگطلبانه مشابه خود در يمن و سوريه يا تعرض به حريم امنيتي ايران جستوجو كند به دامن جنگطلبان امريكايي و اسرائيلي پناه برده است، غافل از اينكه اين محافل طرحهايي را پيش روي عربستان قرار ميدهند كه به جاي نجات، اين كشور را بيش از پيش در باتلاق بحرانهاي منطقه فرو ميبرد. يكي از مصاديق روشن آدرسهاي غلط اين محافل به عربستان چراغ سبز به حمله نظامي اين كشور به يمن است كه اكنون قريب به 18 ماه است در آن گرفتار شده و هزينههاي سرسامآور اين جنگ ذخاير ارزي اين كشور را ميبلعد و به جيب صاحبان صنايع تسليحاتي در امريكا و ديگر كشورهاي غربي ميريزد. در اين ميان ارتباط روشني نيز بين پيشگويي انور عشقي درباره تجزيه ايران با سفر اخير وي به فلسطين اشغالي نيز مشاهده ميشود كه با انتقادهاي گسترده در محافل عربي و اسلامي روبهرو شده و اغلب محافل از آن به خنجر عربستان بر پيكره فلسطين و قدس ارزيابي كردند، چرا كه اين سفر در زماني صورت گرفت كه گستره اقدامات توسعهطلبانه رژيم صهيونيستي در فلسطين، بهخصوص در قدس به جايي رسيده كه حتي حاميان غربي و اروپايي آن نيز با اين رژيم دچار چالش شدهاند.
از اين ديد پيشگويي انور عشقي درباره طرح تجزيه ايران ميتواند سوغات اين سفر هم ارزيابي شود. اين اظهارات از يك نظر نيز قابل تأمل است و آن اينكه اين مقام اطلاعاتي با طرح اين پيشگويي كوشيده است از يكسو به مسئولان سعودي كه بعد از تحميل جنگ بر يمن با خطر تجزيه استانهاي مرزي جيزان، نجران و عسير مواجه شدهاند دلداري بدهد و از ديگر سو درباره قدرت منطقهاي روز افزون ايران ترديد و سياه نمايي ايجاد كند. درج اين مقاله در روزنامه الاهرام مصر در شرايطي كه ميتوانست در روزنامههاي برونمرزي سعودي همچون الشرق الاوسط و الحيات نيز به چاپ برسد، با القاي اين پيام صورت گرفته است كه عربستان در آينده قدرت منطقهاي خود را بازخواهد يافت. با اينحال نبايد از اين واقعيت غافل شد كه انورعشقي با ارائه اين پيشگويي كه ميتوان آن را به آرزوهاي دستنيافتني عربستان تعبير كرد، بار ديگر از نيت بدخواهانه و تمايلات خصومتآميز رياض عليه تهران پرده برداشته است كه استمرار آن ميتواند عواقبي پيش بيني نشده در پي داشته باشد.
