جام جهاني برزيل بار ديگر نشان داد كه فوتبال همچنان يكي از مهيجترين و تأثيرگذارترين ورزشهاي دنياست، البته امروز فوتبال از يك ورزش صرف خارج شده و يك صنعت پولساز در دنيا است، يك بازي مهيج كه ميتواند ميليونها دلار براي بنگاههاي صنعتي سود به همراه داشته باشد كه همه آن به جذابيت فوتبال برميگردد، ورزشي كه كمتر رشته ديگري توان حتي نزديك شدن به آن از جنبه محبوبيت و پولسازي دارد. قدرت فوتبال را نميتوان انكار كرد، قدرتي كه از آنجلا مركل صدراعظم آلمان گرفته تا كودكي در محله فقيرنشين ريودوژانيرو در دايره هواداران آن قرار ميگيرند. ورزشكاران ديگر رشتههاي ورزشي هم به نفوذ بالاي فوتبال در بين مردم دنيا اعتراف ميكنند و ميگويند لطفاً رشته ما را با فوتبال مقايسه نكنيد.
جام جهاني هم بالاترين ميدان رقابت در فوتبال جهان است، مسابقاتي كه گلچين تيمهاي برتر جهان در يك ماه رقابت تمام خبرهاي دنيا را تحتالشعاع قرار ميدهد و اين بازيها تبديل به بحث اصلي مردم جهان ميشود، اتفاقي كه رخدادهاي بزرگ سياسي و اقتصادي كه همزمان با جام جهاني برگزار ميشود را هم ميتواند تحت تأثير قرار دهد و آنها را به حاشيه ببرد. جام جهاني برزيل هم از اين قاعده مستثني نبود، اين بازيها اوج رقابتهاي فوتبال در سال 2014 بود، بازيهايي كه پر بود از شگفتي و اتفاقاتي كه هيجان را يك ماه مهمان ميلياردها بيننده تلويزيوني آن كرد. پر از اشك و لبخندهايي كه تنها در زمين فوتبال ميتوان نمونههاي آن را ديد، مانند تصوير كودك برزيلي كه بعد از گل چهارم آلمان گريههايش، خيليها را با او همراه كرد.
ميتوان به جرئت گفت اين تنها فوتبال است كه ميتواند اين همدردي و اين احساس مشترك را به وجود بياورد، ورزشي كه حتي دشمنترين كشورها را روبهروي هم قرار ميدهد، رويارويي ايران و امريكا دو كشوري كه بعد از انقلاب ايران با هم رابطهاي ندارند در جام جهاني 98 بارزترين آن بود و اين قدرت فوتبال را نشان ميدهد و هيچ قدرت سياسي و غيرسياسي ديگر توان انجام آن را ندارد اما اين ورزش يك غيرممكن را ممكن ميكند. جام جهاني برزيل البته بازگشت فوتبال به بطن خودش هم بود. برزيليها را سالهاست آقاي فوتبال دنيا ميدانند، اگر چه آنها در كشورشان نااميدكننده بودند و با يك شكست تحقيرآميز از دور رقابتها كنار رفتند اما اين كشور را معدن فوتبال مينامند، معدن نابي از ستارههاي آينده فوتبال دنيا كه خودشان را از محلات فقيرنشين برزيل به تيمهاي بزرگ دنيا ميرسانند.
برگزاري جام جهاني در برزيل، علاوه بر بازگشت فوتبال به مهد خودش، بازگشت به روزهاي هيجانآورش هم بود. اگر در سالهاي گذشته خيليها از تماشاي فوتبالهاي دفاعي و نتيجهگرا دلزده شده بودند اما در جام جهاني برزيل آنها از تماشاي فوتبالهاي ناب سيرآب شدند آن هم بر خلاف جام جهاني 2010 در آفريقاي جنوبي كه فوتبال با تفكرات دفاعي مربيان تيمها از اصل خودش دور شده بود. اين بار در برزيل فوتبال تهاجمي حرف اول را ميزد البته تيمهايي هم بودند كه با بازي دفاعي مقابل تيمهاي بزرگ به دنبال نتيجه گرفتن و بستن راههاي نفوذ بودند اما آن چيزي كه بازيهاي برگزار شده در برزيل، زيبا بود، مسابقاتي كه سبب شد تا خيليها اين جام جهاني را يكي از زيباترين جامهاي جهاني ادوار تاريخ بنامند.
فوتبال هجومي و بازيهاي پر گل و مربياني كه ريسكپذير بودند يك جام جهاني زيبا را به ارمغان آورد، موضوعي كه سبب شد تا خيلي از هواداران فوتبال هيجان واقعي را در برزيل تجربه كنند و موضوعي كه به طور قطع دايره هواداران اين رشته جذاب را گستردهتر از قبل خواهد كرد و البته از نظر اقتصادي هم تأثيرات مثبت اقتصادي خواهد داشت تا جيب فيفا پر پولتر از قبل شود و بنگاههاي صنعتي دنيا به سرمايهگذاري بيشتر در فوتبال بيشتر ترغيب خواهند شد تا اين صنعت پولسازتر از قبل شود و همچنان بيرقيب در جهان بتازد و قدرتش را به رخ ديگر رشتههاي ورزشي بكشد.
