تصور كنيد اگر قريب 60 كشور اسلامي با بيش از 5/1 ميليارد مسلمان و برخوردار از بهترين موقعيتهاي جغرافيايي،ظرفيتها و توانمنديهاي خود را تحت عنوان «امت اسلام» همافزا نمايند، چه شرايط و وضعيت مطلوبي براي مسلمانان پيش خواهد آمد. بدون ترديد در چنين وضعيتي، بسياري از دردهاي جهان اسلام علاج شده، زمينهها و بسترهاي رشد و پيشرفت مسلمانان فراهم گشته، وابستگيهاي مسلمين به اجانب و كفار پايان يافته و با پيريزي تمدن نوين اسلامي، مسلمانان مجد و عظمت گذشته خويش را باز خواهند يافت. از آرمانهاي والاي انقلاب اسلامي، رقم خوردن چنين آيندهاي براي جهان اسلام و مسلمين است.
بر همين اساس، جمهوري اسلامي طي 35 سال گذشته، همواره منادي وحدت ميان مسلمانان بوده و با چنين رويكردي موفق گرديد پديده بسيار ارزشمند بيداري اسلامي در جهان اسلام را تحقق بخشد. جمهوري اسلامي وحدت را ضروريترين نياز مسلمانان دانسته و بر اساس آموزههاي قرآن كريم، اعتقاد بر اين است كه مسلمانان اعم از شيعه و سني، ميتوانند با تكيه بر مشتركات بسيار زياد خود به چنين وحدتي دست يابند.
رويكرد وحدتگراي جمهوري اسلامي در ميان امت اسلامي، ريشه در تفكر شيعي داشته و شيعيان حركت در اين مسير را، عمل به دستور صريح الهي دانسته كه ميفرمايد: «محمد رسول الله والذين معه اشداء عليالكفار رحماء بينهم.» وحدت اسلامي با دو دشمن خارجي و داخلي مواجه است. دشمن خارجي در مقطع كنوني، نظام سلطه با محوريت امريكا و صهيونيسم بينالملل است و اما دشمن داخلي، فرقههاي وحدتشكني هستند كه با برداشتهاي غلط از اسلام، به جاي تلاش براي همگرا و همافزا كردن مسلمانان، كشتار مسلمانان غيرهمفكر با خود را، يك جهاد تلقي و تمام توان خود را در اين مسير بسيج ميكنند. جريان «سلفيهاي تكفيري» از برجستهترين، فعالترين و افراطيترين فرقههاي وحدتشكن در جهان اسلام است كه درشرايط پديدار شدن «بيداري اسلامي»، تنها اميد دشمن خارجي براي جلوگيري از تحقق «وحدت اسلامي» ميان مسلمانان جهان به حساب ميآيد.
سلفيهاي تكفيري چه كساني هستند و چرا دشمنان جهان اسلام و مسلمانان به اين فرقه چشم اميد دوخته و آنان را مورد حمايت قرار ميدهند؟ اين جريان از سوي كداميك از حكومتها در كشورهاي اسلامي حمايت ميشوند؟
«سلفي» در لغت به معناي تقليد از گذشتگان و در اصطلاح نام فرقهاي است كه تمسك به دين اسلام جسته و خود را پيرو سلف صالح ميدانند. در مكتب سلفيها، اسلوبهاي عقلي و منطقي جايگاهي ندارد و معتقدند كه عقايد اسلام بايد همانطور بيان شودكه در عصر صحابه و تابعين مطرح بوده است.
مكتب «سلفيه» در قرن چهارم هجري بر سر زبانها افتاد و عدهاي آن را به عنوان «دين» برگزيدند و خود را «سلفي» ناميدند. يكي از نقاط عطف تفكر سلفيگرايي، ظهور «ابن تيميه حراني» در قرن هشتم هجري قمري است. ابن تيميه دعوت به شيوه سلف را شعار خود ساخت و ميگفت، ما تابع «اهل سنت و جماعت» هستيم كه در سه قرن نخست زيستهاند.
مخالفت ابن تيميه با ساير گروههاي فكري و فرقههاي كلامي، سبب گرديد تا افكارش به شدت مورد نقد و انتقاد علما و انديشمندان اسلامي قرار گيرد. انتقاد شديد همه فقيهان از مذاهب مختلف اسلامي نسبت به تفكرات ابن تيميه، از رونق پيدا كردن جريان سلفيگري در جهان اسلام جلوگيري كرد. 400 سال بعد از ابنتيميه، يعني در اواسط قرن دوازدهم هجري قمري، شخص ديگري به نام «محمدبن عبدالوهاب» ساكن نجد حجاز، افكار ايشان را پيگيري كرد و به ترويج آن پرداخت. محمدبن عبدالوهاب با انتشار افكارش، تابعين برنامهاش را «مسلمين و موحدين» و مخالفانش را «كفار و مشركين» ناميد. وي از همان ابتدا براي پيشبرد عقايدش به شمشير متوسل شد و راه تندي و خشونت در پيش گرفت.
محمدبن عبدالوهاب سرانجام به كمك رئيس قبيلهاي در منطقه نجد حجاز به نام «محمدبن سعود»، دولت كوچكي را در شهر «درعيه» از شهرهاي نجد بنا كرد و احكام شرعي را برابر نظريات خود كه از حنبليها و اهل حديث و ابن تيميه آموخته بود، به اجرا گذاشت. وي تبليغات خود را بر محور بحث «توحيد و شرك» متمركز و به شيوهاي خاص بسياري از فرق اسلامي اعم از شيعه و سني را خارج از دايره توحيد معرفي كرد. استعمار انگليس كه در اين دوران از نفوذ ويژهاي در جهان اسلام برخوردار شده بود، در تبليغ و ترويج افكار محمدبنعبدالوهاب نقش بسيار موثري ايفا كرد. نقش اساسي محمدبن عبدالوهاب در ترويج مكتب سلفيگري، سبب گرديد تا از اين جريان در جهان اسلام با عنوان «وهابيت» ياد شود.
وهابيت به كمك خاندان سعود كه در نهايت با فروپاشي امپراتوري عثماني بر كل سرزمين حجاز مسلط گرديد از يك طرف و كمكهاي استعمارگران خارجي به ويژه استعمار انگليس از طرف ديگر، توانست در بسياري از كشورهاي جهان اسلام انتشار يابد و براي خود هواداراني پيدا كند. متأسفانه خاندان آل سعود با تسلط بر سرزمين وحي و پول نفت متعلق به مسلمين، به جاي تلاش براي وحد امت اسلامي، با ترويج افكار و انديشههاي وهابيت، بيشترين خدمت را به امريكا و ديگر دشمنان مسلمانان طي دهههاي اخير نمودهاند.
مروري بر پرونده وهابيت يا سلفيهاي تكفيري، نشان ميدهد كه اين جريان چگونه با اسلام و مسلمين دشمني ميكند و متأسفانه اعمال خود را ديني و اسلامي جلوه ميدهد. اهم جنايات اين جريان از زمان تشكيل اولين دولت در شهر «درعيه» نجد تاكنون عبارت است از: 1- قتل و غارت در منطقه نجد؛ 2- كشتار بيرحمانه شيعيان در كربلا در سال 1216هجري قمري كه بر اساس برخي از آمار در اين كشتار قريب 5 هزار نفر به شهادت رسيدند. 3- حمله به نجف اشرف به قصد تخريب بارگاه حضرت امام علي (ع) در چهار نوبت؛ 4- تخريب بسياري از آثار بزرگان و آثار اسلامي در مكه در سال 1218 هجري قمري؛ 5- تصرف مدينه در چندين نوبت و تخريب آثار اسلامي و در نهايت تخريب قبور ائمه بقيع در سال 1344 هجري قمري؛ 6- كشتار مردم طائف؛ 7- كشتار حجاج يمني در سال 1341 هجري قمري؛ 8- كشتار حجاج مصري در سال 1344 هجري قمري؛ 9- كشتار حجاج ايراني در سال 1407؛ 10 - كشتار شيعيان به طرق گوناگون در سالهاي مختلف در پاكستان و افغانستان؛ 11- كشتار شيعيان عراق با بمبگذاريها و عملياتهاي تروريستي و انتحاري در 10 سال اخير و 12- كشتارهاي بيرحمانه مسلمانان و حتي غيرمسلمانان در سوريه طي سه سال گذشته.
متأسفانه فرقه سلفيهاي تكفيري به راحتي غير از خود را تكفير كرده و با كافر پنداشتن ديگران، ريختن خون آنها را مباح ميداند. بنابر اين در شرايط كنوني آگاهي بخشي به مسلمانان نسبت به اين پديده شوم و خطرناك يك ضرورت اجتنابناپذير است. در همين راستا رهبر فرزانه انقلاب اسلامي در خجسته سالروز ميلاد تاريخساز نبي مكرم اسلام و ولادت پربركت حضرت امام صادق (ع) در ديدار جمعي از مسئولان كشور، ميهمانان كنفرانس وحدت اسلامي و گروههايي از مردم فرمودند: «عدهاي تكفيري به جاي توجه به رژيم خبيث صهيونيستي، به اسم اسلام و شريعت، اكثر مسلمانان را تكفير ميكنند و زمينهساز جنگ و خشونت و اختلاف ميشوند و به همين علت، وجود اين جريان تكفيري، مژدهاي براي دشمنان اسلام است.»
ابتدا خاور میانه سپس کشورهای حامی ایران ازجمله سوریه عراق لبنان ودر نهایت روسیه لطفا کارشناسان پاسخ دهند ، آیا در شرایطی که توجه متحدین ما معطوف به امنیت درونیشان است حمله به ایران راحتتر نیست! آیا حمله اسراییل یا گروههای تروریستی مسلح به موشکهای دور بردبه ایران نزدیک است!؟ رفتار امریکا ونا امنی های اخیر بسیار مشکوک است. 
