جوان آنلاین: حرف و حدیث‌ها حول محور کادرفنی تیم ملی فوتبال ایران بعد از جلسه سرمربی با هیئت‌رئیسه بیشتر هم شد. شاید به همین دلیل هم بود که قلعه‌نویی را ناچار به مصاحبه کرد.
مسئله اصلی، اما این است که توپ او همیشه پر است و هیچ‌گاه از مواضع خود کوتاه نمی‌آید. تفاوتی هم ندارد که هدایت نیمکت تیم ملی را به دست داشته باشد یا یکی از تیم‌های باشگاهی را. این رویه امیر قلعه‌نویی در مواجهه با مسائل و مشکلات است. او کوچک‌ترین انتقادی را برنمی‌تابد. حتی سؤالاتی که از لحن و گفتار خود او ایجاد می‌شود. چه از سوی اصحاب رسانه باشد و چه کارشناسان. به همین دلیل است گاه حتی قبل از آنکه کسی لب باز کند به انتقاد یا مطرح کردن پرسشی، موضع‌گیری می‌کند. حتی اگر طرفش اعضای هیئت‌رئیسه فدراسیون فوتبال باشند: «در جلسه‌ای که با هیئت‌رئیسه فدراسیون فوتبال داشتیم مباحثی مطرح شد، اما در آن جلسه من اصلاً قول قهرمانی ندادم. البته که هیچ‌یک از اعضای هیئت‌رئیسه نیز کوچک‌ترین سؤالی از من نپرسیدند. من مشکلات تیم ملی را توضیح دادم و به اعضا گفتم اگر کسی می‌تواند با این شرایط تیم ملی را به نیمه‌نهایی یا فینال جام ملت‌ها برساند، بسم‌الله.» شاید به دلیل همین نوع برخورد بود که حجت کریمی، پس از جلسه هیئت‌رئیسه ناراحتی خود از سرمربی تیم ملی را پنهان نکرد. دلخوری که البته از سوی امیر قلعه‌نویی هم بی‌پاسخ نماند، درست مثل بحث‌هایی که در خصوص تغییر دستیاران او شده بود: «چرا باید تغییری در کادر فنی ایجاد شود؟ همکاران من همه خوب هستند و تغییری نخواهند کرد. در جلسه هیئت‌رئیسه ۱۰ دقیقه‌ای توضیح داده و صحبت کردم، اما به خدا قسم حتی یک نفر هم سؤالی نپرسید. اگر حرفی وجود دارد، من در خدمت هستم، اما کسی سؤالی مطرح نکرد. در همان جلسه گفتم اگر حرفی هست، من در خدمت هستم. دیگر چه چیزی باید بگویم؟ باید می‌نشستیم؟ من گزارش و توضیحات فنی خودم را به تاج ارائه کردم و پس از آن هیچ‌کس نه حرفی زد و نه سؤالی پرسید. ما هم جلسه را ترک کردیم. حجت کریمی رفیق ماست و یکی از کسانی که یکی از نکات ما را تأیید کرد، خود او بود.»
