جوان آنلاین: پرچم‌دار کاروان با تمام قوا در بازی‌های ناگویا با پولاد سرد می‌جنگد. پاراوزنه‌برداری ایران بعد از مرحوم سیامند رحمان بیش از همه با نام روح‌الله رستمی در دنیا شناخته شده است. حالا همان چهره شاخص این رشته مسئولیت پرچم‌داری و همچنین مدال‌آوری در بازی‌های ۲۰۲۶ را به دوش می‌کشد. ۱۰ ملی‌پوش پاراوزنه‌برداری (زنان و مردان) کشورمان امید زیادی به درو کردن مدال‌های مرغوب پنجمین دوره بازی‌های پاراآسیایی دارند. بیش از همه نگاه‌ها به رستمی است و برای درخشش او لحظه‌شماری می‌کنیم. سه مدال پارالمپیک (دو طلا و یک نقره) برای آنکه یک ورزشکار شانس اول قهرمانی به حساب بیاید کافی است. البته در کارنامه درخشان رستمی مدال‌های رنگارنگ بسیاری به چشم می‌خورد. چهار طلا و شش نقره جهانی، دو طلا و یک نقره پارالمپیک و یک طلا و یک نقره بازی‌های پاراآسیایی از مهم‌ترین آنها هستند. در بازی‌های پاراآسیایی هانگژو، رستمی برای تصاحب مدال طلا و رفتن روی سکوی قهرمانی تلاش کرد، اما به هدف اصلی‌اش نرسید و به مدال نقره بسنده کرد. در این دوره دوباره چشم امیدمان به شاگردان حسین توکلی است تا نتیجه تلاش‌هایشان را در ناگویا بگیرند. رستمی خودش را همواره سرباز تیم ملی و کشور دانسته و همیشه برای ثبت بهترین رکورد‌ها و تصاحب خوشرنگ‌ترین مدال‌ها به میدان رفته است. کار در بازی‌های پاراآسیایی آسان نیست و کشور‌های مدعی با توپ پر به میدان می‌آیند. روح‌الله رستمی و دیگر وزنه‌برداران کشورمان نیز شرایط خوبی دارند و با اعتماد به توانایی‌های خود آمادگی رقم زدن بهترین عملکرد و به اهتزاز درآوردن پرچم ایران را دارند.
سینا ضیغمی‌نژاد، قهرمان آبی
ستاره پاراشنا ایران عزمش را جزم کرده تا بار دیگر در بازی‌های پاراآسیایی طوفان به پا کند و دست‌کم چند مدال خوشرنگ را به گردن بیاویزد. تیم ملی پاراشنا از جمله رشته‌هایی است که کاروان اعزامی به مدال‌هایش نیاز دارد. در چهار دوره اخیر بازی‌های پاراآسیایی، ایران همواره در رشته پاراشنا حضور فعال داشته است. در بازی‌های ۲۰۱۰ کوانگجو ۱۳ مدال (سه طلا، سه نقره و هفت برنز)، در بازی‌های ۲۰۱۴ اینچئون ۱۳ مدال (یک طلا، هفت نقره و پنج برنز)، در بازی‌های ۲۰۱۸ جاکارتا هشت مدال (شش طلا، یک نقره و یک برنز) و در بازی‌های ۲۰۲۲ هانگژو ۱۴ مدال (سه طلا، پنج نقره و شش برنز) سهم پاراشنا در مدال‌آوری کاروان‌های اعزامی بوده است. در این دوره ۲۶۸ شناگر از ۲۸ کشور آسیایی با هم رقابت می‌کنند. هفت شناگر کشورمان در استخر رنگین‌کمان ناگویا به آب می‌زنند تا بهترین رکوردهایشان را ثبت کنند و به هدفشان برسند. در بین این نفرات سینا ضیغمی‌نژاد گل سرسبد تیم ملی پاراشناست و به زودی در ناگویا هم هنر و استعدادش را به رخ آسیا می‌کشد. در بازی‌های ۲۰۲۶ ضیغمی‌نژاد مسئولیت سنگینی به دوش دارد؛ این ورزشکار در دوره قبلی بازی‌های پاراآسیایی در هانگژو در پنج ماده به آب زد و به تنهایی سه طلا و یک نقره برای کشورمان به ارمغان آورد. با این عملکرد بود که سینا پرافتخارترین ورزشکاران کاروان اعزامی به هانگژو لقب گرفت. حضور او در بازی‌های ناگویا آنقدر اهمیت دارد که حساب رسمی بازی‌ها در معرفی چهره‌های شاخص پاراشنا از سینا ضیغمی‌نژاد یاد کرده و او را یکی از شانس‌های درخشش در مسابقات خوانده است.
مرتضی مهرزاد، نگین والیبال نشسته
درخشش والیبال نشسته مردان در تورنمنت‌های بین‌المللی جزو جدانشدنی ورزش پارالمپیکی کشورمان است. اینکه خیال‌مان بابت نتایج یک تیم تا این اندازه راحت باشد تنها از عهده تیم ملی والیبال نشسته برمی‌آید. بلندقامتانی که نشسته روی زمین حریفان‌شان را یک به یک مغلوب می‌کنند و در کمال اقتدار و شایستگی قهرمان می‌شوند. این تیم آنقدر عناوین درخشان کسب و قله‌های آسیا و جهان را فتح کرده که دیگر هیچ‌کس از قهرمانی والیبال نشسته کشورمان متعجب نمی‌شود. حتی بسیاری قهرمانی را تنها برازنده تیم ایران می‌دانند. در ناگویا هم هادی رضایی هدایت ۱۲ ملی‌پوش متعصب را برعهده دارد و طبق معمول هدفشان فقط و فقط قهرمانی است. مرتضی مهرزاد با دو متر و ۴۶ سانتیمتر قد، ستاره بلندقامت تیم کشورمان است که بالاتر از هر حریفی توپ را مهار می‌کند و برای ایران امتیاز می‌گیرد. او یکی از شناخته‌شده‌ترین چهره‌های تیم ملی والیبال نشسته ماست و حضور او در زمین کسب بیشترین امتیاز را تضمین می‌کند. مهرزاد که سه قهرمانی بازی‌های پارالمپیک را تجربه کرده اخیراً یک قهرمانی جهان نیز به کارنامه‌اش اضافه شده است. تیم ملی مردان در فینال تکراری با بوسنی ۳ بر یک پیروز شد و نهمین قهرمانی جهان خود را جشن گرفت. سهمیه پارالمپیک ۲۰۲۸ لس‌آنجلس رهاورد این افتخار است. بدون شک والیبال نشسته یکی از موفق‌ترین رشته‌های کاروان ورزش ما در ادوار بازی‌های پاراآسیایی بوده و هست. این تیم در چهار دوره این بازی‌ها چهار طلای ناب را برای کاروان کشورمان به ارمغان آورده است.
ساره جوانمردی، ملکه تپانچه
در بین نفرات اعزامی در رشته پاراتیراندازی نام ساره جوانمردی بیش از بقیه خودنمایی می‌کند. شش پاراتیرانداز ایرانی در ژاپن به هدف شلیک می‌کنند و این بار نیز کاروان ما روی مدال‌های این رشته حساب ویژه باز کرده است. سیدمحمدرضا میرشفیعی، علی گلوی، نسرین شاهی، فائزه احمدی و مهسا حاجی‌محمدی همگی انگیزه‌ای جز قهرمانی در سر ندارند، اما «ملکه تپانچه» چهره شاخص پاراتیراندازی ایران، آسیا و جهان است. جوانمردی جوری مطمئن و دقیق به هدف شلیک می‌کند که سال‌هاست نفر اول تپانچه ۱۰ متر زنان (P۲) است. ساره اولین بار در سال ۲۰۱۴ و در آلمان طلای جهان را به گردن آویخت. پنج مدال پارالمپیک او را به پرافتخارترین زن پارالمپیکی جهان بدل کرده است؛ برنز لندن ۲۰۱۲ و ۲ طلای ریو ۲۰۱۶ و دو طلای توکیو ۲۰۲۰ و پاریس ۲۰۲۴. صدرنشین رنکینگ جهانی P۲ در بازی‌های پاراآسیایی نیز چهره‌ای شاخص محسوب می‌شود تا جایی که کمیته پارالمپیک آسیا در معرفی برترین‌های حاضر در بازی‌های ناگویا از ساره جوانمردی پرافتخارترین تیرانداز پارالمپیکی کشورمان یاد کرد. با اینکه این بانوی نخبه پس از بازی‌های پارالمپیک پاریس از دنیای قهرمانی خداحافظی کرد، اما خیلی زود از تصمیمش پشیمان شد و دوباره به عرصه قهرمانی بازگشت. با توجه به کارنامه درخشان او و همچنین تأکید مسئولان کمیته ملی پارالمپیک بر حمایت ویژه از جوانمردی، انتظارات از این ملی‌پوش بالاست و تنها مدال طلا همه را راضی خواهد کرد. در میدان ناگویا ساره جوانمردی یکی از ۱۱۴ تیرانداز حاضر است. تمرکز همیشگی و اعتمادبه‌نفسی که از او سراغ داریم قطعاً ساره جوانمردی را به سمت کسب یک طلای دیگر سوق می‌دهد.
پریماه تورانی، جوان‌ترین ملی‌پوش
جوان‌ترین عضو کاروان ایران یکی از ملی‌پوشان پاراتکواندوست که برای افتخارآفرینی در بازی‌های پاراآسیایی انگیزه بالایی دارد. پریماه تورانی با ۱۶ سال این فرصت را پیدا کرده تا در المپیک آسیایی به روی شیاپ‌چانگ برود و در این رویداد برای رسیدن به سکو و کسب مدال بجنگد. دومین بار است که پاراتکواندو کشورمان در بازی‌های پاراآسیایی نماینده دارد و از این تیم باز هم انتظار تصاحب مدال‌های خوشرنگ می‌رود. تیم ملی پاراتکواندو در ناگویا شش نماینده در بخش مردان و هفت نماینده در بخش بانوان دارد. بازی‌های پاراآسیایی هانگژو نخستین دوره‌ای بود که رشته پاراتکواندو به بازی‌ها اضافه شد و از همان دوره اول بود هوگوپوشان ما قدرت‌شان را به نمایش گذاشتند. ۱۰ مدال رنگارنگ (سه طلا، چهار نقره و سه برنز) در بازی‌های ۲۰۲۲ به ارمغان آمد و حالا نوبت ناگویاست. آیلار جامی، روزا ابراهیمی، مریم عبداله‌پور، زهرا رحیمی، پریماه تورانی، مرضیه نصرالهی و رومینا چمسورکی در تیم بانوان امید زیادی به رسیدن به سکوی بازی‌های پاراآسیایی دارند. در این میان پریماه تورانی انگیزه‌های خاص خود را دارد. ملی‌پوش ۱۶ساله پا به رقابتی می‌گذارد که بهترین‌های پاراتکواندو قاره در آن حضور دارند و قطعاً رسیدن به مدال اصلاً آسان نیست. تورانی سهمیه حضور در بازی‌های ناگویا در اولان‌باتور مغولستان کسب کرد؛ در رقابت‌های کسب سهمیه این هوگوپوش به فینال صعود کرد و سهمیه‌اش برای بازی‌های پاراآسیایی قطعی شد. حالا زمان آن رسیده تا پریماه تورانی جوان‌ترین عضو کاروان ایران در ناگویا هنرش را در ژاپن رو کند و با یک مدال ارزشمند نتیجه تلاش‌ها و ممارست‌های طولانی‌اش را بگیرد.
حسن جانفشان، پیشکسوت باانگیزه
شرایط تنها نماینده پاراتنیس روی‌میز کشورمان در ناگویا خاص‌تر از همیشه است. حسن جانفشان به‌عنوان تنها ملی‌پوش این رشته به ژاپن اعزام شده و یکی از امید‌های کاروان برای کسب مدال است. مسئولیت جانفشان در این رقابت‌ها از ادوار گذشته سنگین‌تر است، او با ۶۰ سال مسن‌ترین ورزشکار پاراآسیایی ایران به حساب می‌آید؛ ضمن اینکه پاراتنیس روی‌میز کشورمان در ناگویا فقط یک نماینده دارد و آن هم به خاطر سیاست اعزامی کیفی و رسیدن به مدال است. علاوه بر این جانفشان جانباز ۷۰ درصد دوران دفاع‌مقدس است و از این حیث نیز یکی از چهره‌های شاخص محسوب می‌شود. در این رشته سه گروه از ورزشکاران با هم رقابت خواهند کرد؛ ویلچری، ایستاده و دارای کم‌توانی ذهنی. مسن‌ترین عضو کاروان ایران مثل همیشه عزمش را جزم کرده تا یک مدال به چنگ بیاورد. جانفشان با اراده‌ای که از خود نشان داده قطعاً در سالن اسکای هال تویوتا ناگویا حریفانش را به چالش می‌کشد و در این راه کیوان رمضانی هدایت تنها ملی‌پوش پاراتنیس روی‌میز ایران را برعهده دارد. در کارنامه این جانباز سرافراز پر است از مدال‌های بازی‌های پاراآسیایی؛ او در هر چهار دوره بازی‌ها حضور داشته و یک طلای تیمی، چهار مدال برنز و یک نقره انفرادی را از آن خود کرده است. جانفشان در هانگژو دو مدال برنز به گردن آویخت. ملی‌پوش پاراتنیس روی‌میز بهتر از همه می‌داند موفقیت در ناگویا چقدر است، اما برای او دفاع از اعتبار ورزش و پرچم کشورمان اهمیت فراوانی دارد و به گفته خودش مدال‌آوری او در این دوره حیثیتی است.
