جوان آنلاین: جنگ ظالمانه رژیم امریکا و صهیونیستی علیه ایران و تداوم مدیریت هوشمند کشورمان در تنگه هرمز، نه فقط به محدودیت عرضه نفت و افزایش قیمت‌های جهانی منجر شده، بلکه غول‌های انرژی را نیز وادار به جست‌وجوی راه نجات برای صادرات کرده و صورت‌حساب جنگ را به اوج رسانده‌است. در کنار این مشکلات و تحمیل هزینه‌های سنگین به اقتصاد جهان و به ویژه اقتصاد امریکا، حالا کاپیتان‌های نفتکش‌ها نیز حاضر به انجام مأموریت با رقم‌های پایین نیستند و برای رویارویی با مرگ، حقوق‌های ۱۰۰ هزار دلاری و پاداش‌های ۵۰ هزار دلاری طلب می‌کنند. گزارش‌ها نشان می‌دهد دستمزد دریانوردان هفت برابر نسبت به قبل از شروع جنگ افزایش یافته‌است.
گزارش فایننشال تایمز با استناد به منابع آگاه و نزدیک به مالکان نفتکش‌ها نشان می‌دهد در شرایطی که کشور‌های حاشیه خلیج فارس در تلاش برای حفظ جریان صادرات نفت خام از این تنگه حیاتی هستند، مالکان کشتی‌ها برای ترغیب دریانوردان به ماندن در ناوگان، مبالغ هنگفتی را تحت عنوان حق خطر به آنها می‌پردازند. همچنین گزارش بلومبرگ نیز تصویری کم‌سابقه از شرایطی ارائه می‌دهد که امروزه برای انتقال نفت از تنگه هرمز لازم است. یکی از ناخدا‌های نفتکش می‌گوید شب‌ها بدون چراغ‌های ناوبری، تلفن و سیستم ردیابی AIS حرکت می‌کنند؛ در حالی که تحت حفاظت نیرو‌های نظامی امریکا، تا حد امکان نزدیک سواحل عمان پیش می‌روند و حتی مجبور شده‌اند برای عبور، مسیر خود را از کنار کشتی‌ای که لحظاتی قبل هدف حمله قرار گرفته بود تغییر دهند. کشتی خود او نیز بعداً هدف حمله قرار گرفت. خطرات آن‌قدر بالاست که به خدمه چند برابر حقوق معمولشان پرداخت می‌شود.
حقوق چند برابری برای رویارویی با مرگ
بنا بر گزارش‌ها، یکی از مالکان کشتی حتی برای مأموریت‌های رفت‌وبرگشت در تنگه هرمز، معادل شش ماه حقوق اضافه پیشنهاد کرده‌است. حقوق ۱۰۰هزار دلاری برای رویارویی با مرگ در شرایطی است که اخیراً و بنا به گزارش‌ها، تاکتیک ایران در تنگه هرمز تغییر و هزینه‌های بیشتری بر کشتی‌های امریکایی تحمیل کرده‌است. سازمان تجارت دریایی انگلیس می‌گوید که از ۲۸ سپتامبر تا ۸ اکتبر، دست‌کم ۱۵ نفتکش هدف گرفته شده‌است. در این رابطه، برت اریکسون، تحلیلگر حوزه حمل‌ونقل و امنیت انرژی می‌گوید این الگویی است که در بیش از نیمی از گزارش‌های منتشرشده طی دو هفته گذشته دیده‌ایم. او می‌گوید که ایران با چنان سرعت و شدت بالایی کشتی‌ها را هدف قرار می‌دهد که به‌وضوح به نظر می‌رسد امریکا و مرکز عملیات تجارت دریایی انگلیس مجبور شده‌اند انتشار گزارش‌های مربوط به حملات به کشتی‌ها را با فاصله زمانی انجام دهند، چون تعداد بالای کشتی‌های هدف قرارگرفته در چنین بازه کوتاهی، از نظر رسانه‌ای و عملیاتی تبعات بسیار سنگینی دارد.
غول‌های انرژی در جست‌وجوی راه نجات
افزایش چشمگیر دستمزد‌ها تنها بخشی از افزایش هزینه‌های تمام‌شده قیمت نفت و فرآورده‌های نفتی است. پیش از جنگ علیه ایران و عادی بودن شرایط منطقه، این‌گونه تصور می‌شد که تولید کافی نفت تنها نیاز بازار است، اما با محدودیت‌های ایجادشده در تنگه هرمز بخش بیشتر مشکلات به چگونگی عبور و مرور صادرات نفت بازمی‌گردد. هر چند ذخایر نفتی رو به اتمام است، اما با تلاش‌های انجام‌شده برای عرضه ذخایر نفت، مشکل چگونگی عبور امن نفت همچنان پابرجاست. شاید بهترین خلاصه در مورد شرایط امروز بازار نفت جمله پاتریک پویان، مدیرعامل توتال‌انرژیز باشد: بزرگ‌ترین درس این بحران این است که تولید به‌تنهایی کافی نیست؛ باید به تنوع مسیر‌های انتقال هم فکر کرد. منطق قدیم بازار نفت بر این فرض بنا شده بود که مسیر‌های صادراتی محدود و متمرکز - عمدتاً از خلیج فارس و دریای سرخ- همیشه در دسترس خواهند بود؛ فرضی که حملات هفت‌ماهه به کشتیرانی در تنگه‌های هرمز و باب‌المندب، آن را به‌طور کامل از بین برده‌است. اما این تغییر نگرش استراتژیک، همزمان با یک هشدار به مراتب عاجل‌تر از زبان امین ناصر، مدیرعامل آرامکو، شنیده می‌شود: کمتر از ۶ میلیارد بشکه ذخایر تجاری قابل‌دسترس در جهان باقی مانده و بخش عمده همین رقم نیز عملاً قابل‌استفاده نیست. به بیان ساده‌تر، درست در لحظه‌ای که صنعت نفت تصمیم گرفته برای بحران بعدی زیرساخت بسازد، ذخایر موجود برای عبور از بحران امروز نیز رو به اتمام است.
تنگه هرمز و قبض چندمیلیون‌دلاری برای اقتصاد امریکا
خاویر بلاس، ستون‌نویس بلومبرگ نیز به مسئله افزایش هزینه‌های حمل‌ونقل نفت اشاره کرد و گفت: نرخ‌های حمل‌ونقل نفت همچنان در حال افزایش است و نرخ شاخص مسیر خلیج فارس به شرق دور به حدود ۴/۱ میلیون دلار در روز رسیده‌است. این رقم در سال گذشته کمتر از ۵۰ هزار دلار در روز بود. این جهش قیمتی به بسیاری از مسیر‌های دیگر که فاصله زیادی از درگیری‌های خاورمیانه دارند نیز سرایت کرده‌است؛ به‌ویژه مسیر‌هایی که از ساحل خلیج مکزیک امریکا و ساحل غربی آفریقا به مقصد‌های مختلف انجام می‌شوند. افزایش هزینه رفت‌وآمد کشتی‌ها نشان می‌دهد تنش در یک گذرگاه راهبردی هزینه تجارت جهانی را بالا می‌برد؛ از سوخت و مواد اولیه کارخانه‌ها تا کالا‌هایی که هر روز به بازار مصرف می‌رسند. به این ترتیب، هزینه بحران دریایی ممکن است هزاران کیلومتر دورتر از منطقه و در قیمت نهایی کالا‌ها نمایان شود. مهدی خراتیان، مدیر اندیشکده احیای سیاست، در تحلیلی پیرامون صورت‌جلسه سپتامبر کمیته بازار آزاد فدرال رزرو از اذعان صریح و کم‌سابقه این نهاد به وزن رویداد‌های ژئوپلیتیک و قیمت انرژی در هدایت تورم، نرخ بهره و رشد بازدهی اوراق خزانه در امریکا و اقتصاد جهانی خبر داد و گفت: بر اساس صورت‌جلسه سپتامبر کمیته بازار آزاد فدرال رزرو امریکا، افزایش قیمت نفت و فرآورده‌های انرژی، به تشدید فشار‌های تورمی در اقتصاد امریکا منجر شده‌است. بر این اساس تورم سالانه شاخص مخارج مصرف شخصی در ماه اوت به ۸/۳ درصد رسید. خراتیان در ادامه افزود: همچنین در این گزارش تأکید شده که رشد قیمت انرژی با افزایش انتظارات تورمی کوتاه‌مدت، به بالا رفتن بازدهی اوراق خزانه امریکا کمک کرده‌است. همزمان، تداوم فشار‌های تورمی ناشی از افزایش قیمت نفت، انتظارات بازار از مسیر آتی نرخ بهره فدرال رزرو را تحت‌تأثیر قرار داده و می‌تواند فضای کاهش نرخ بهره را محدود کند. در مجموع تأکید شده که افزایش قیمت نفت علاوه بر بالا بردن هزینه‌های تولید و حمل‌ونقل و تحت فشار قرار دادن قدرت خرید مصرف‌کنندگان، با دشوارتر کردن مهار تورم، چالش‌های سیاست‌گذاری پولی در امریکا را افزایش داده‌است.
