دل فوتبال برایت تنگ می‌شود فوق‌ستاره

بدرود «کینگ لئو»

جوان آنلاین: فوق‌ستاره فوتبال جهان در میان شور و شوق و اشک و آه تماشاگران حاضر در ورزشگاه ماس مونومنتال بوئنوس آیرس با بازی‌های ملی خداحافظی کرد. 
داستان تمام شد؛ نزدیک به دو دهه، مسی فوتبال‌دوستان را میخکوب هنرنمایی خود کرد، اما حالا این داستان برای همیشه تمام شده است. از روزی که پسر کوچولوی موبلند ۱۳ ساله آرژانتینی سر از بارسلون درآورد تا سه‌شنبه شب که با فوتبال ملی خداحافظی کرد راه درازی بود، اما از وقتی که هنرنمایی او با توپ و جادوگری‌اش در زمین آغاز شد، همه چیز مثل برق و باد گذشت تا حالا فوتبال جهان حسرت این را داشته باشد که کاش تمام نمی‌شد، ولی داستان به صفحه آخر خود رسید و ورق خورد و همه چیز تمام شد. 
«کینگ مسی» خداحافظی کرد. گفتنش خیلی ساده است، اما انگار فوتبال برای دومین «مُرد»، فوتبالی که یک‌بار بعد از شنیدن خبر مرگ «دن دیه‌گو» به حالت اغما رفت و مُرد، اما با درخشش مسی زنده شد، حالا دوباره به اغما رفته تا شاید کسی پیدا شود، اما به نظر شما می‌توان امیدوار بود؟
چقدر خوش‌شانس بود تیم میهمان؛ انتخاب بنین به هر علت که بوده باشد، حتی برای خراب نشدن شب خداحافظی مسی نمی‌تواند چیزی از خوش‌شانسی و بخت بلند این تیم بکاهد. تیمی که بازیکنانش حتی نمی‌توانستند در رؤیا‌های خود ببینند که بخشی از شب خداحافظی فوق‌ستاره فوتبال جهان را باشند. بنینی‌ها حالا به خود می‌بالند که دومین شماره ۱۰ افسانه‌ای آرژانتین را بدرقه کرده‌اند. اتفاقی که بسیاری از تیم‌ها و بازیکنان مطرح جهان آرزویش را داشتند و به آن نرسیدند. 
شاید بهتر باشد از چشمان نیکلاس اوتامندی به شب فراموش نشدنی فوتبال جهان و آرژانتین نگاه کنیم، بازیکنی که همزمان با مسی به دوران بازی‌هایش در تیم ملی آرژانتین پایان داد: «امروز به خودی خود روزی ویژه بود. سهیم شدن آن با لئو مسی، آن را حتی فراموش نشدنی‌تر می‌کند؛ بزرگ‌ترین بازیکن تاریخ، کسی که به ما آموخت هرگز دست از باور داشتن برنداریم، پس از هر ناکامی دوباره برخیزیم و با تمام وجود از این پیراهن دفاع کنیم. چه افتخار بزرگی بود که بخشی از این مسیر را همراه و شاهد داستانی باشم که تا ابد در دنیای فوتبال و در قلب تمام آرژانتینی‌ها زنده خواهد ماند.»
فوق‌ستاره احساساتی فوتبال جهان بازی آخر را هم با تمام توان انجام داد. دو پاس گل داد و یک گل زد تا حسرت نبودنش در میدان از این به بعد بیشتر به دل هوادارانش بماند. اسکالونی، بازیکنان آرژانتین و هواداران آلبی‌سلسته باید هم اشک بریزند. باید هم نگران باشند. شب خداحافظی مسی باشکوه بود، اما جای خالی او در تیم ملی را چه کسی پر خواهد کرد؟ اصلاً کسی توانایی این کار را خواهد داشت؟
و بعد وقتی سوت پایان بازی زده شد، این مسی بود که نه فقط با حاضران در ورزشگاه که با تمام جهان فوتبال حرف زد: «واقعیت این است که حرف زدن بسیار دشوار است. احساسات زیادی دارم و مسائل مختلفی در ذهنم می‌گذرد. طبیعتاً اولین چیزی که به آن فکر می‌کنم، پدرم است. همان‌طور که در نامه خداحافظی‌ام گفتم، چیزی جز قدردانی ندارم. افتخار بسیار بزرگی بود که طی بیش از ۲۰ سال از این پیراهن دفاع کردم. 
حتی در بدترین لحظات که آنها را پشت سر گذاشته‌ایم و خودم نیز تجربه‌شان کرده‌ام، هرگز از مبارزه، تلاش، گذاشتن تمام توانم و تلاش برای حضور در تیم ملی دست نکشیدم. اینکه دیگر نتوانم به اینجا بیایم، درد بسیار بزرگی خواهد بود. بازی کردن برای تیم ملی آرژانتین زیباترین اتفاقی است که می‌تواند برای یک انسان رخ دهد؛ واقعاً زیباترین اتفاق ممکن است. 
دوست دارم تمام عمرم اینجا باشم، اما اکنون زمان آن فرا رسیده است. جام جهانی ۲۰۲۲ با تمام اتفاقاتی که برایم رقم خورد، بیش از حد خاص بود. خوش‌شانس بودیم که توانستیم رؤیای من و رؤیای تمام کشور را محقق کنیم و دوباره قهرمان جهان شویم. 
در جام جهانی امسال بسیار به قهرمانی نزدیک شدیم و واقعیت این است که هیچ اتفاق عجیبی، آن‌طور که گفته می‌شود، رخ نداد. بازی مقابل انگلیس از نظر بدنی و احساسی فشار بسیار زیادی به ما وارد کرد و خستگی زیادی به همراه داشت. با شرایطی که داشتیم، به زحمت خودمان را به بازی رساندیم. مثل همیشه با این پیراهن مبارزه کردیم. هیچ تردیدی نداشته باشید که تمام هم‌تیمی‌هایی که در کنارم بودند، همیشه همه توان‌شان را برای این پیراهن گذاشته‌اند؛ همیشه. 
از هم‌تیمی‌هایم بابت این مدتی که فرصت داشتم در کنار این گروه باشم، تشکر می‌کنم؛ مدت زیادی بود. آنها باعث شدند رؤیای دوران کودکی‌ام، یعنی قهرمانی در جام جهانی، قهرمانی در کوپا امریکا و قهرمانی در فینالیسیما محقق شود. 
امروز، غم‌انگیزترین روز دوران حرفه‌ای‌ام را تجربه می‌کنم، روزی که باید با تیم ملی و همه شما خداحافظی کنم. دلم برای شما تنگ خواهد شد. دلم برای دفاع از رنگ‌های تیم ملی تنگ خواهد شد. اما از این پس، من در آن سوی ماجرا خواهم بود؛ در کنار همه شما و در حمایت از این بازیکنان و کسانی که در آینده به تیم ملی خواهند آمد. همیشه متحد خواهیم ماند. ثابت شد که وقتی در کنار یکدیگر قرار می‌گیریم و متحد هستیم، از هر حریفی قدرتمندتریم.»