جوان آنلاین: ایران پس از سه ماه جنگ با دو کشور که از پیشرفتهترین کشورهای جهان از نظر فناوری و نظامی به شمار می روند بسیار مقاومتر از آنچه پیشبینی میشد، نشان داد، در واقع، حداقل از نظر راهبردی، به نظر میرسد تهران اکنون دست بالا را در این درگیری دارد اما این وضعیت چگونه به وجود آمده است؟
وقتی ایالات متحده در اواخر فوریه ۲۰۲۶ برای آغاز آخرین جنگ با ایران به رژیم اسرائیل پیوست، پیشبینیها برای ایران خوب به نظر نمیرسید.
آمریکا و همدست صهیونیستی اش در حمله به ایران، یک درگیری بسیار نامتقارن را آغاز کردند این درگیری، جمهوری اسلامی را در مقابل دو دشمن مسلح به سلاح هستهای قرار داد که برخی از پیشرفتهترین قابلیتهای نظامی روی کره زمین را در اختیار دارند و مقیاس مداخله آمریکا و رژیم اسرائیل بسیار بزرگتر از هر چیزی بود که ایران در دهههای گذشته تجربه کرده است.
در طول چند هفته، ایران بیوقفه با تمام توان هوایی و موشکی ایالات متحده و رژیم اسرائیل مورد حمله قرار گرفت در مقابل ایران به سرعت برای جایگزینی رهبری خود و استفاده از تواناییهای نظامی اش برای حمله به مهاجمان و متحدانشان اقدام کرد اما با هر معیاری، جمهوری اسلامی با یک تهدید وجودی روبرو بود.
در آن برهه، تقریباً غیرقابل تصور به نظر میرسید که ایران بتواند از تسلیم شدن اجتناب کند، از نظر سیاسی دوام بیاورد و موقعیت خود را تا جایی بازیابی کند که در تعاملات خود با ایالات متحده اهرم فشار به دست آورد با این حال، دقیقاً همین سناریو به وقوع پیوسته است.
همانطور که دانیل سوبلمن، کارشناس خاورمیانه مستقر در اورشلیم، توضیح میدهد، در یک درگیری نامتقارن، یک طرف باید «موازنه آسیبپذیری» را به نفع خود تغییر دهد تا از شکست کامل جلوگیری کند برای انجام این کار، باید بقای قابلیتهای نظامی حیاتی خود را تضمین کند و از آسیبپذیریهای دشمنان خود بهرهبرداری کند.
این نوع منطق مدتهاست که از ویژگیهای تفکر راهبردی ایران بوده است، مقامات اغلب بر اهمیت بهرهبرداری از نقاط آسیبپذیری یا ضعف دشمنان ایران، در عین حال به حداقل رساندن نقاط ضعف خود، به عنوان عنصر کلیدی بازدارندگی نامتقارن و جنگ تأکید کردهاند.
موضع بازدارندگی تهران پیش از جنگ، آشکارا نتوانست از حملات آمریکا و اسرائیل جلوگیری کند با این حال، طی سه ماه گذشته، ایران موازنه آسیبپذیری را تغییر داده است، هزینههای سنگینی تحمیل کرده، حملات خود را تشدید کرده و از آسیبپذیریها به شیوههایی بهرهبرداری کرده است که نه تنها به بقای آن کمک کرده، بلکه دشمنانش را نیز به آتشبس وادار کرده است.
