جوان آنلاین: روزنامه نیویورک تایمز در تحلیلی در این باره نوشته است: ترامپ در گفت وگوهای اخیر با دستیاران و متحدانش، اغلب پرسشی را درباره معاون خود مطرح میکند؛ آیا جیدی ونس واقعاً آن چیزی را دارد که بتواند تا آخر مسیر برود؟ او معمولاً خودش نیز به این پرسش پاسخ میدهد؛ مطمئن نیستم.
این رسانه آمریکایی افزود: این بدان معنا نیست که ترامپ از ونس فاصله گرفته است. او ونس را در تصمیمهای مهم دخیل میکند، فرصتهای مهمی را در اختیارش قرار داده تا خود را برای انتخابات ۲۰۲۸ آماده کند و به معاون ۴۱ سالهاش اعتماد دارد تا از جانب او در نبردهای سیاسی و حزبی شرکت کند.
در جلسه کابینه این هفته، ترامپ ونس را با «الیوت نس» مامور فدرالی که به مبارزه با مافیا شهرت داشت، مقایسه کرد و گفت او در حال کشف و افشای موارد تقلب در ایالتهایی است که عمدتاً تحت کنترل دموکراتها هستند.
ترامپ از دیرباز عادت داشته است که بهطور مداوم نوعی «نظرسنجی غیررسمی» درباره نزدیکترین دستیارانش انجام دهد. او ظاهراً از کنایه زدن به اطرافیان و نگه داشتن آنها در وضعیت عدم تعادل لذت میبرد؛ روشی برای تثبیت برتری و سلطه خود. بسیاری از افراد حلقه داخلی او در معرض پرسشهای نیمهعلنی ترامپ درباره عملکرد و آینده سیاسی خود قرار گرفتهاند.
اما در مورد ونس، اهمیت موضوع بسیار بیشتر است. ونس به عنوان گزینه پیشفرض و پیشتاز نامزدی حزب جمهوریخواه و وارث بالقوه جنبش سیاسی ترامپ شناخته میشود. موفقیت سیاسی او تا حد زیادی به میزان حمایت و اشتیاقی بستگی دارد که از سوی ترامپ دریافت میکند.
به همین دلیل، پرسشهای مکرر ترامپ از اطرافیانش درباره اینکه «ونس بهتر است یا مارکو روبیو؟» به یکی از مهمترین نشانههای اولیه برای تشخیص نحوه انتقال قدرت در حزب جمهوریخواه به نسل بعد تبدیل شده است.
اختلاف ترامپ و ونس بر سر جنگ علیه ایران
ترامپ در این نظرسنجیهای خصوصی اغلب عملکرد ونس را با دستاوردهای خود مقایسه میکند. او به چندین متحدش گفته است که ونس هیچگاه بدون کمک او در یک رقابت دشوار پیروز نشده است.
نیویورک تایمز می گوید: حمایت رسمی ترامپ بود که ونس را در رقابت نزدیک برای کرسی سنای اوهایو به پیروزی رساند.
او همچنین بارها به تعداد سفرها و تعطیلاتی که ونس در دوران معاونت ریاستجمهوری داشته اشاره کرده است؛ در حالی که خود ترامپ معمولاً تعطیلات نمیرود.
ترامپ بارها مخالفت اولیه ونس با آغاز جنگ علیه ایران را یادآوری کرده و حتی این موضوع را در حضور خود او مطرح کرده است. او خطاب به ونس مدعی شده است: «من بیشتر از تو صلحطلب هستم، اما مجبور بودم این کار را انجام دهم.»
رئیس جمهور آمریکا همچنین تصمیم خود برای اعزام هیاتی به رهبری ونس به پاکستان جهت مذاکره برای پایان دادن به جنگ را زیر سوال برده است؛ ماموریتی که در نهایت موفق نبود.
ترامپ که همواره نسبت به ظاهر و تصویر ریاستجمهوری حساس است، روی لحظاتی تمرکز کرده که ونس ممکن است از نظر او «در شان ریاستجمهوری» به نظر نرسیده باشد. او بارها به حادثه بهار گذشته اشاره کرده که در آن ونس هنگام مراسمی در کاخ سفید، جام قهرمانی فوتبال دانشگاهی ایالت اوهایو را از دستش انداخت. ترامپ نیز شوخی کرده که خوشحال است آن اتفاق برای خودش نیفتاده است.
نیویورک تایمز میگوید: این روایت از رابطه ترامپ و معاونش بر اساس گفت وگو با بیش از دوازده نفر تهیه شده که از نزدیک با تعاملات میان این دو آشنا هستند. برخی از آنها برای صحبت درباره دیدگاههای ترامپ خواستار ناشناس ماندن شدهاند.
«استیون چونگ» مدیر ارتباطات کاخ سفید در بیانیهای اعلام کرد: «معاون رئیسجمهور ونس عملکردی فوقالعاده در پیشبرد دستورکار اول آمریکای رئیسجمهور داشته است. در تاریخ آمریکا هیچ معاون رئیسی به اندازه او اختیار و قدرت نداشته و این موضوع بازتاب اعتماد و رابطه قوی میان این دو نفر است. روایتهای ساختگی رسانهها که بر اساس منابع ناشناس منتشر میشوند، هیچ ارتباطی با واقعیت ندارند.»
ترامپ که ماه آینده ۸۰ ساله میشود، از نظر نسلی و سبک زندگی تفاوتهای زیادی با ونس دارد. ونس، یک هزاره اهل غرب میانه آمریکا، از خانوادهای سختکوش و کمبرخوردار برخاسته و همین پیشینه را به محور اصلی برند سیاسی خود تبدیل کرده است. در مقابل، ترامپ که در کوئینز نیویورک متولد شده و در رفاه بزرگ شده است، زندگی در محیطهای مجلل و طلایی را ترجیح میدهد.
ونس هنگامی که در واشنگتن نیست، دوست دارد همراه خانواده به خانه خود در سینسیناتی (در ایالت اوهایو) برود یا به کمپ دیوید اقامتگاه جنگلی روسای جمهور آمریکا سفر کند؛ مکانی که ترامپ در دوره دوم ریاستجمهوری خود فقط یک بار از آن بازدید کرده است.
در جلسات، ونس اغلب مشغول مرور تلفن همراهش است و از شبکههای اجتماعی برای پاسخ دادن به منتقدانش استفاده میکند. ترامپ نیز در شبکه تروث سوشال فعال است اما مانند ونس وقت خود را صرف بحث و جدل مستقیم با کاربران نمیکند.
طبق گفته افراد مطلع، «سوزی وایلز» رئیس دفتر ترامپ و برخی دیگر از مقامات کاخ سفید به تازگی به ونس توصیه کردهاند که مدتی از شبکههای اجتماعی فاصله بگیرد، زیرا این درگیریها در شان مقام معاونت ریاستجمهوری نیست.
با وجود تمام این مسائل، ونس مهمترین ویژگی مورد علاقه ترامپ را نشان داده است: وفاداری.
او تردیدهای شخصی خود درباره جنگ را کنار گذاشته و از نحوه مدیریت جنگ توسط ترامپ دفاع کرده است. همچنین نقش سنتی «مدافع تهاجمی رئیسجمهور» را در برابر منتقدان ترامپ ایفا کرده است؛ حتی زمانی که انتقادها از سوی پاپ لئو چهاردهم مطرح شدهاند.
ونس همچنان در میان پایگاه طرفداران جنبش «ماگا» چهرهای محبوب محسوب میشود.
«تونی فابریزیو» یکی از ناظران باسابقه نطرسنجی های ترامپ، گفته است که دلیل انتخاب ونس بهعنوان معاون انتخاباتی در سال ۲۰۲۴ این بود که او برای رأیدهندگان ماگا جذابیت دارد.
او در مصاحبهای گفت: «ترامپ ونس را یک جنگجوی ماگا میدید؛ کسی که هر روز بیرون میرود و برای آنچه رئیسجمهور میخواهد میجنگد. ترامپ دقیقاً میدانست چه کسی را انتخاب کرده و دقیقاً همان چیزی را که انتظار داشت به دست آورد.»
چه کسی جیدی ونس را دوست دارد؟
با این حال، ترامپ همچنان به شوخی و کنایه درباره سبک و رفتار ونس ادامه داده است؛ از انتقاد از کفشهایش گرفته تا طعنه زدن به عادت او برای ورود ناگهانی به گفت وگوها.
در نوامبر، ترامپ با صدای بلند تعجب کرد که چرا ونس مانند مقاماتی که زیر نظر شی جینپینگ رئیسجمهور چین کار میکنند، مطیع و فرمانبردار نیست.
ترامپ در یک صبحانه با سناتورهای جمهوریخواه به ونس گفت: چرا مثل آنها رفتار نمیکنید؟ جیدی اینطوری رفتار نمیکند! جیدی وسط صحبتها میپرد! دلم میخواهد حداقل چند روز چنین چیزی را تجربه کنم. درسته، جیدی؟
با وجود این شوخیها، افراد نزدیک به ترامپ میگویند که ونس همچنان مورد اعتماد و علاقه رئیسجمهور است.
دونالد ترامپ جونیور در بیانیهای گفت: پدرم همیشه میگوید جیدی فردی تهاجمی و جنگجوست که رسانههای جعلی را نابود میکند. مصاحبه، گردهمایی، پادکست؛ او حاضر میشود و عملکرد خوبی ارائه میدهد و این همان چیزی است که برای پدرم اهمیت دارد.
برای بهدست آوردن نامزدی جمهوریخواهان در سال ۲۰۲۸، ونس باید هم رابطه خود را با ترامپ حفظ کند و هم، حزبی را آرام نگه دارد که هرچند با تصویر ترامپ شکل گرفته، اما بر سر برخی تصمیمهای او دچار شکاف شده است.
ونس با وجود تردیدهایش درباره جنگ ایران، او از تصمیم ترامپ برای آغاز این جنگ دفاع کرده است، همچنین از ایجاد صندوق ۱.۸ میلیارد دلاری برای جبران خسارت قربانیان آنچه دولت «پیگرد سیاسی» مینامد حمایت کرده؛ اقدامی که باعث اعتراض برخی جمهوریخواهان شده است.
برای ونس که بخشی از شهرت سیاسی خود را مدیون انتقاد از مداخلات خارجی آمریکا بود، جنگ ایران وضعیت دشواری ایجاد کرده است: از یک سو وفاداری به ترامپ و از سوی دیگر احساسات ضدجنگ بخش بزرگی از پایگاه سیاسی خودش.
«تاکر کارلسون» متحد نزدیک او به تازگی گفته است که نقض وعده انتخاباتی مبنی بر پرهیز از ورود آمریکا به درگیریهای خارجی، ونس را در «موقعیت سختی» قرار داده است.
«مارجوری تیلور گرین» نیز هشدار داده است که اگر ونس روزی برای ریاستجمهوری نامزد شود، در بازسازی اعتماد جمهوریخواهان مخالف جنگ با دشواری روبهرو خواهد شد.
او گفت: دیگر در موقعیتی نیست که بتواند به اعتبار گذشتهاش تکیه کند. دیگر چیزی وجود ندارد که از او محافظت کند.
در حالی که ونس تلاش میکند سیاستهای ترامپ را تقویت کند، ترامپ نیز درباره آینده سیاسی او میاندیشد.
تابستان گذشته ترامپ گفته بود که ونس «به احتمال زیاد» وارث سیاسی او خواهد بود، اما از آن زمان، بارها از عملکرد «مارکو روبیو» تمجید کرده و به اطرافیانش گفته که بسیار تحت تاثیر عملکرد او قرار گرفته است.
روبیو به دلیل مسئولیتهای امنیت ملی، زمان بیشتری را نسبت به ونس با ترامپ سپری میکند. او اغلب در هواپیمای ریاستجمهوری همراه ترامپ سفر میکند و آخر هفتهها را نیز در فلوریدا با او گذرانده است.
ترامپ اوایل این ماه در ضیافتی در باغ رز کاخ سفید، از مهمانان پرسید: چه کسی جیدی ونس را دوست دارد؟ و چه کسی مارکو روبیو را دوست دارد؟
رئیس جمهور آمریکا به روشنی اعلام کرد که از هیچکدام حمایت رسمی نمیکند.
در مصاحبهای دیگر در دفتر بیضیشکل کاخ سفید، وقتی از ترامپ پرسیده شد چه کسی بهترین گزینه برای ادامه میراث اوست، پاسخ داد: هر کسی که این مسئولیت را بر عهده بگیرد، بسیار مهم خواهد بود. اگر فرد اشتباهی انتخاب شود، فاجعه به بار میآید.
در تمام مدت این مصاحبه، ونس در انتهای اتاق ایستاده بود و پاسخهای ترامپ را تماشا میکرد.
با وجود همه این تردیدها، متحدان ترامپ و ونس معتقدند که او همچنان بهترین موقعیت را برای جانشینی ترامپ دارد. او یکی از شناختهشدهترین چهرههای سیاسی آمریکا است، به منابع مالی حزب دسترسی مستقیم دارد و همچنان در میان بسیاری از رایدهندگان جمهوریخواه محبوبیت قابلتوجهی دارد.
بر اساس نظرسنجیها، هر دوی آنها (ترامپ و ونس) بهطور گسترده نامحبوب هستند. میزان محبوبیت کلی ترامپ به پائینترین حد خود در دوره دوم ریاست جمهوری رسیده است.
به گفته دانشگاه کوئینیپیاک، ونس نیز بهطور مشابه نامحبوب است و ۳۹ درصد از رایدهندگان عملکرد او را تائید میکنند. به تازگی ونس به دلیل حمایت از جنگ ایران و همچنین مشارکت در حملات ترامپ به پاپ لئو به دلیل مخالفت با جنگ، با انتقاد محافظهکاران مواجه شده است.
ونس که در سال ۲۰۱۹ در سن ۳۵ سالگی به کاتولیک گروید، به رهبر ۱.۴ میلیارد کاتولیک جهان توصیه کرد که به دین خود پایبند باشد.
اما منتقدان او را سیاستمداری میدانند که مواضعش را متناسب با شرایط تغییر میدهد. برخی دموکراتها از جمله «اندی بشیر» فرماندار کنتاکی او را متهم کردهاند که درباره ریشههای طبقه کارگری و ارتباطش با منطقه آپالاچیا اغراق میکند.
دفاع متحدان ونس از عملکرد او
متحدان ونس میگویند او در حال انجام کاری است که بیشترین کمک را به ترامپ میکند؛ از طریق سفرهای دیپلماتیک به سراسر جهان و رفتوآمد در داخل کشور برای تقویت دستورکار داخلی ترامپ. آنها میگویند او در پی کسب پیروزیهای سیاسی نیست.
در صحنه بینالمللی، ونس برای یک متحد راستگرای تندرو در خارج از کشور یعنی ویکتور اوربان تبلیغ کرد. اوربان در نهایت در رقابت برای انتخاب مجدد بهعنوان نخستوزیر مجارستان شکست خورد. مشاوران ترامپ میگویند او چنین نتیجهای را پیشبینی میکرد، اما رئیسجمهور میخواست به متحدی کمک کند که در سالهایی که او بهعنوان یک چهره سیاسی مطرود شناخته میشد، در کنار او ایستاده بود.
یک آزمون مهم برای نفوذ سیاسی داخلی ونس تابستان گذشته رخ داد؛ زمانی که از سوی بخش سیاسی کاخ سفید از او خواسته شد به ساختمان ایالت ایندیانا برود تا جمهوریخواهان را به رأی دادن برای بازترسیم نقشههای انتخاباتی ایالت تشویق کند. در نهایت، قانونگذاران با بازترسیم این نقشهها مخالفت کردند و ترامپ کارزاری عمدتاً موفق برای تلافی و کنار زدن کسانی که از خواسته او سر باز زده بودند، به راه انداخت.
مقامات محلی معتقدند این حملات ترامپ، آسیبهای بلندمدتی به حزب جمهوریخواه وارد کرده و اگر ونس تصمیم بگیرد برای ریاستجمهوری نامزد شود، مسیر بسیار دشواری پیش رو خواهد داشت.
اَید کلِر نماینده ایالتی و جمهوریخواهی کهنهکار از جنوب ایندیانا که به بازترسیم حوزههای انتخاباتی رأی منفی داده بود، درباره ونس گفت:«او در ایندیانا همانطور ناکام ماند که در مجارستان ناکام ماند.»
کلر که گفته است پس از پایان دورهاش قصد دارد بهعنوان نامزد مستقل برای شهرداری نیو آلبانی در ایندیانا رقابت کند، افزود که دخالت معاون رئیسجمهور در ماجرای بازترسیم حوزهها «باید هشداری جدی برای هر کسی باشد که فکر میکند ترامپ میتواند پرچم جنبش ماگا را به ونس یا هر فرد دیگری منتقل کند.»
«جیمز بلر» یکی از مشاوران ارشد سیاسی ترامپ، گفت که ونس حاضر بود تلاش کند جمهوریخواهان ایندیانا را متقاعد کند، حتی اگر نتیجهای به دست نیاید.
او در بیانیهای گفت: «معاون رئیسجمهور حاضر بود وارد این نبرد در ایندیانا شود، چون از انجام کارهای لازم نمیترسد، حتی اگر مسیر سخت باشد. او سختترین مأموریتها را بر عهده میگیرد و تا زمانی که کار به پایان برسد، آن را ادامه میدهد.»
در پایان میتوان گفت که آینده سیاسی جیدی ونس به دو عامل اصلی بستگی دارد: حفظ اعتماد ترامپ و حفظ حمایت ائتلاف گسترده اما متنوعی از رایدهندگان جمهوریخواه که ترامپ طی سالهای اخیر گرد هم آورده است. اینکه او بتواند در سال ۲۰۲۸ نامزد نهایی جمهوریخواهان شود یا نه، هنوز پرسشی است که حتی خود ترامپ نیز پاسخ قطعی برای آن ندارد.
