جوان آنلاین: داغ از دست دادن رهبر انقلاب، داغ دانشآموزان مدرسه میناب، داغ فرماندهان و رزمندگان دلیر کشورمان و داغ همه آنها که در تجاوز وحشیانه دشمن امریکایی- صهیونیستی به خاک مقدس کشورمان به شهادت رسیدند، چیزی نیست که به این راحتیها فراموش شود. مردم ایران نزدیک به دو ماه است که خیابان را خط مقدم خود قرار دادهاند تا به تمام جهان اعلام کنند تا گرفتن انتقام خون شهدای عزیزمان، میدان را خالی نمیکنند و محکم و استوار پشت نیروهای مسلح ایستادهاند.
این شبها خیابانهای ایران حال و هوای دیگری دارد. شبهایی که مردم در حال رقم زدن حماسههایی تاریخی هستند؛ حماسههایی که دنیا را انگشت به دهان گذاشته و حتی دشمنان را وادار کرده در مقابل مردم قهرمان ایران سر تعظیم فرود بیاورند. این شبها چهرههای ورزشی هم در میان مردم دیده میشوند؛ چهرههایی که خوب متوجه شدهاند علاج واقعی ایستادن در کنار مردم و در وطن است.
فرشته کریمی، خانم گل فوتسال ایران یکی از این چهرههاست که وقتی کنار مردم قرار گرفته، میگوید: «خانم گل واقعی دختران سرزمینم هستند؛ آنها که در مسیر مقاومت قدمی عقب نگذاشتهاند و به یاری خدا این مسیر را تا پیروزی نهایی طی میکنند. کنار این مردم ایستادن افتخار است. دوست دارم گلهای خودم را به شهیدان دانشآموز میناب تقدیم کنم؛ امیدوارم اسم تکتک آنها را یاد بگیرم و هر بازی به یکی از آنها گلهایم را تقدیم کنم و یاد آنها را زنده نگه دارم.».
اما به جز فرشته کریمی، ستارههای فوتسال تیم ملی مردان هم به میدان آمدند. سالار آقاپور، مرد سال فوتسال آسیا و برترین بازیکن قاره همراه با حسین طیبی، کاپیتان تیم ملی فوتسال، با به تن داشتن لباسهایی منقش به تصویر رهبر شهید انقلاب اسلامی و دانشآموزان مدرسه میناب، یاد و خاطره شهدای جنگ رمضان را گرامی داشتند. آقاپور میگوید: «من و حسین طیبی خواستیم نشان دهیم عزادار شهدای کشورمان هستیم و آنها را فراموش نمیکنیم، بهویژه بچههای میناب و رهبر عزیزمان که حق پدری به گردنمان داشت. مردم ایران هم تاکنون کنار هم بودهاند و خیابانها را خالی نگذاشتهاند.».
اما این شبها چهرههای ورزشی در حالی خود را کنار مردم میرسانند که برخی از آنها همچنان سکوت کردهاند. خداداد عزیزی یکی از چهرههایی است که از همان روزهای اول جنگ کنار مردم ایستاد و البته حرفهای زیادی هم شنید. سرپرست تراکتور با انتقاد شدید از آنهایی که پس از گذشت دو ماه همچنان سکوت کردهاند، میگوید: «همه زندگیام را از پیراهن و پرچم کشورم دارم. دلیلی ندارد عدهای بگویند فوتبالیها نباید برای جمهوری اسلامی بازی کنند؛ اینها بازی رسانهای برای تخریب است. شغل و کارشان این است که یک چیز اشتباهی را جلوه بدهند. کار آنها دروغ ساختن و دروغ گفتن است. یکسری هم با صفحات فیک فحش میدهند که برای من اهمیتی ندارد.»
خداداد ادامه میدهد: «اگر کسی نسبت به شهادت بچههای میناب عکسالعملی نشان نداد، حتماً موردی دارد. با ۵۵ سال سن باید بفهمم که وقتی دو رژیم به خاک وطنم حمله میکنند، هموطنانم را به شهادت میرسانند و خانهها را ویران میکنند، اسمش تجاوز است. من با افتخار برای تیم ملی کشورم بازی کردم و امروز هم با افتخار کنار مردم ایستادهام و پرچم کشورم را با عشق تکان میدهم. متأسفم برای عدهای که تا دلتان بخواهد رانت گرفتهاند، اما امروز سکوت کردهاند.»
