تحولات اخیر در منطقه خاورمیانه، به ویژه در قبال ایران، بیانگر یک استراتژی چندوجهی از سوی ایالات متحده و رژیم صهیونیستی است که ریشه در اهداف خصمانه بلندمدت اقتصادی و امنیتی آنها دارد.
بررسی سابقه تجاوزهای امریکا به عراق، افغانستان، لیبی و ونزوئلا به روشنی حاکی از آن است که فروپاشی یا تضعیف درونی کشورهای بزرگ دارای منابع نفتی و معدنی در دستور کار حاکمیت امریکا در ادوار مختلف بوده که در دوره اخیر، نقابها و سیاستورزیهای پرحیله قبلی را کنار گذاشته و حاکمان فعلی ایالات متحده به وضوح و با وقاحت هر چه تمامتر بر دستیابی به منابع سایر کشورها و به ویژه نفت تصریح میکنند؛ همچنانکه ترامپ بعد از تجاوز به ونزوئلا و تسلط بر نفت آن، صراحتاً گفته است «گزینه مورد علاقه من تصرف نفت ایران است» و قبل از آن نیز به موضوع تجزیه ایران اشاره کرده و گفته بود «تضمین نمیدهم بعد از این جنگ، نقشه ایران مانند سابق بماند».
باوجود آنکه امریکا، از سال ۲۰۰۶، رسماً با هدف ساختگی «برقراری دموکراسی» به دنبال طرح «خاورمیانه جدید» است، اما «تجزیه» را صرفاً برای خاورمیانه نمیخواهد، امریکا حتی اروپای متحد را هم برنمیتابد و آن را مانع انحصارطلبی، خودکامگی و یکجانبهگرایی خود قلمداد میکند، همچنانکه «کایاکالاس» مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا نیز اخیراً گفت: امریکا به دنبال تکهتکه کردن این اتحادیه است.
امروز بیش از هر زمان دیگری چهره حقیقی امریکا عیان شده و شکی نیست که این کشور، هیچ تعهدی به حقوق بشر ندارد و همه شعارهای توخالی و فریبنده آن صرفاً، ابزاری برای چپاول منابع دیگر کشورهاست و از کشتار بیرحمانه مردم بیدفاع و تجاوز به حاکمیت کشورهای مستقل، فروگذار نمیکند. اما ریشههای این استراتژی در سران اسرائیل به آرمانهای رژیم جعلی صهیونیستی، از جمله ایده «اسرائیل بزرگ» و طرح «ینون» برمیگردد. این موضوع فراتر از پروژه تأسیس دولت یهود در فلسطین بوده و بر کنترل منابع حیاتی منطقه و تضمین برتری استراتژیک اسرائیل از طریق تجزیه کشورهای همسایه به واحدهای کوچکتر قومی و مذهبی استوار است. این راهبرد، سرزمینی از رود «نیل» تا رود «فرات» و حتی فراتر از آن را در برمیگیرد و نه تنها یک آرمان ایدئولوژیک و تاریخی، بلکه بخشی از استراتژی کلان رژیم صهیونیستی برای تسلط بر منطقهای است. هدف، شکستن انسجام دولتهای بزرگ اسلامی و تبدیل آنها به واحدهای کوچک قومی و مذهبی است تا هیچکدام توان مقاومت در برابر رژیم صهیونیستی را نداشته باشند.
در همین راستا، اسرائیل، از زمان پهلوی به دنبال تجزیه ایران بود و حتی طرح تقسیم کشور را به شش کشور دیگر با قومیتهای مختلف مطرح ساخت و اخیراً نیز مقامات اسرائیلی مکرر و صریح گفتهاند باید از طریق قومیتهای مختلف در ایران و تحریک آنها، جنگ داخلی در این کشور راه انداخت و ایران را از درون متلاشی نمود.
اکنون نیز، اسرائیل و امریکا به «رضا پهلوی» بازمانده شاه مخلوع و فراری به عنوان یک ابزار برای دوران آشوب و گذار مینگرند و زمانی که کشور تجزیه و چندپاره شود، دیگر این دست افراد کارایی نداشته و این گروههای شبهنظامی و قومیتی مثل «منافقین»، «الاحوازیه»، «جیشالعدل» و سایر گروههای معاند خواهند بود که نقش ایفا خواهند کرد. این در حالی است که «جمهوری اسلامی» با تکیه بر اندیشههای فکری انقلاب اسلامی، رهبری شجاع و مسئولیتشناس، رشادتهای مجاهدانه مردم و جانفشانیهای نیروهای مسلح، هرگز یک نقطه از این خاک مقدس را واگذار نکرده و نخواهد کرد و جلوی هرگونه زیادهخواهی برای تجزیه کشور، با اقتدار و صلابت ایستاده است. امریکاییها با رؤیای بازگشت به ایران، تجزیه آن و استیلا بر نفت آن، نزدیک به نیم قرن است که از هیچ جنایتی علیه ملت ایران، فروگذار نکردهاند، اما تاکنون به تعبیر رهبر شهید انقلاب، خواب آشفته آنان تعبیر نشده و انشاءالله بعد از این هم نخواهد شد.
آنچنان که گفته شد امریکا و اسرائیل به دنبال فروپاشی حاکمیت کشورهای خاورمیانه و چند تکهکردن آنها هستند، سناریویی که به روشنی در سوریه در حال اجراست. در سوریه با رفتن «بشار اسد»، عملاً تغییر حکومت رقم خورد، اما سؤال اینجاست که اگر هدف صرفاً تغییر حکومت بود، چرا اسرائیل با حملات بعدی به تأسیسات نظامی آنجا و تسلیح گروههای شبهنظامی تعلیمدیده، ورود آنان را به این کشور تسهیل نمود؟
موضوعی که نشان از هدفی فراتر از تغییر حاکمیت، یعنی تجزیه و بیثباتی، دارد. با این وصف، ایالات متحده و اسرائیل به خیال خام خود و محاسبات اشتباه به دنبال اجرای چنین رویکردی در ایران بودند.
تلقی امریکا و اسرائیل این بود که بعد از شهادت رهبر معظم انقلاب و جمعی از فرماندهان عالی کشور، مردم برای براندازی حکومت وارد خیابانها میشوند، در حالیکه مردم وارد خیابان شدند، اما نه برای براندازی، بلکه برای حمایت از نظام و به این ترتیب نقشه تجزیه کشور، نقش بر آب شد.
از سوی دیگر، امریکا و اسرائیل، با حملاتی که به زیرساختهای کشور و دستگاههای امنیتی و انتظامی و پایگاههای مرزی کشور میکنند و همزمان حمایت و تسلیح منافقین و گروههای کرد و سایر شبهنظامیان در کشور نشان دادند که تغییر حاکمیت، هدف اول آنها نیست بلکه به دنبال ایجاد آشوب، ناامنی و تضعیف توانایی ایران در حفظ تمامیت ارضی خود و مقابله با گروههای تجزیهطلب هستند وگرنه دلیلی ندارد مرزهای کشور و پایگاههای پلیس و مرزبانی که برای پاسبانی از مرزها شکل گرفته است، از بین برود...!
بنابراین، هدف نهایی، ایجاد جنگ داخلی، تضعیف نهادهای امنیتی و هموار کردن مسیر برای تجزیه ایران است. شکی نیست که تجزیه ایران، پیامدهای ویرانگری برای مردم در سراسر کشور به همراه خواهد داشت که شامل بحرانهای عظیم اقتصادی، اجتماعی، امنیتی، هویتی، مهاجرتی و زیرساختی میشود. در مقابل، این وضعیت برای رقبای منطقهای و قدرتهای جهانی، فرصتی بینظیر برای چپاول منابع و گسترش نفوذ سیاسی و اقتصادی فراهم خواهد کرد.
مردم آگاه ما میدانند، نه آمریکا، نه رژیم صهیونیستی ذرهای به فکر مردم ایران نیستند و پس از چند دهه تحریمهای گسترده ملت ایران، حالا با تخریب زیرساختهای اقتصادی، علمی، عمرانی، بهداشتی، آموزشی و نظامی کشور و کشتار مردم غیرنظامی و شخصیتهای کلیدی نظام، به دنبال چیزی فراتر از تغییر حاکمیت هستند و آن، ویرانی و تجزیه ایران و غارت منابع زیرزمینی و روزمینی آن به ویژه «نفت» و «گاز» بوده و برای دستیابی به این هدف، یک حکومت مقتدر یکپارچه، سد راه است. البته آنها از توانمند شدن و اقتدار ایران و اینکه ایران، دست برترِ منطقه باشد و از تحرکات بیداری اسلامی در بِلاد و کشورهای مختلف، به تأسی از انقلاب ایران نیز، نگران و در هراس هستند.
اسرائیل و امریکا به دنبال ایران ضعیف هستند نه یک ایرانِ قوی، توسعهیافته و مردمسالار و ایران ضعیف یعنی ایران تجزیه شده که از تمام نیروهای مخالف، برای ایجاد تنش و بحران در کشور برای فروپاشی حاکمیت بهره میبرد.
با این وصف، تغییر نظام در ایران، یک هدف دست چندم بوده و اهداف مهمتر و بیشتری از سوی این معاندین علیه ایران در حال پیگیری است، اما در مقابل، وحدت و اتحاد مردم بصیر و رشید ایران، عامل ماندگاری در نیمقرن گذشته بوده و توانمندی نیروهای مسلح و برتری موشکی ایران پیروزی بزرگی برای کشور فراهم ساخت و طرح براندازی و تجزیه ایران را شکست داد.
*نماینده مردم چناران، طرقبهشاندیز و گلبهار در مجلس
