جوان آنلاین: چهارشنبه گذشته رئیس قوه قضائیه ضمن حضور در ندامتگاهِ محل نگهداری برخی از بازداشتشدگان ارتکاب اعمال تروریستی و آشوبگری شخصاً به پرونده این متهمان که طبق گزارش ضابطین، مبادرت به سرکردگی و مباشرت در اعمال تروریستی و آشوبگری در اغتشاشات اخیر داشتند، رسیدگی و دستورات و توصیههایی را درخصوص تدقیق و تسریع در تکمیل پرونده بازداشتشدگان و متهمان وقایع اخیر صادر کرد.
یکی از تأکیدات محسنی اژهای در این دیدار درخصوص اغتشاشگران دارای سوءسابقه بود. وی با بیان اینکه آن دسته از عناصری که در جریان اغتشاشات اخیر نقشآفرین بودند و دارای سوءسابقه نیز میباشند از اولویتهای رسیدگی، محاکمه و مجازات هستند، تأکید کرد: همچنین ممکن است در حین تحقیقات و تکمیل پروندهها مشخص شود که یکی از عناصر دستگیر شده، سابقه اغتشاشگری و اعمال ضدامنیتی در سنوات پیشین را نیز دارد. لکن در سنوات قبل، قسر در رفته و دستگیر نشده است، با چنین فردی نیز باید به مثابه یک عنصر سابقهدار برخورد کرد. سوءسابقه عملاً یکی از عواملی است که همواره موجب تشدید مجازات شده و نه تنها در قوانین کیفری جمهوری اسلامی ایران، بلکه در قوانین دیگر کشورها نیز به این مسئله اهتمام شده که مجرم حرفهای که اقدام مجرمانه خود را تکرار میکند نه تنها نمیتواند از تخفیفات قانونی استفاده کند، بلکه لازم است تا بخش سنگینتر مجازاتها را تحمل کند. در شرایط فعلی، اما مسئلهای که حائز اهمیت است نه فقط تکرار جرم از سوی مجرمانی است که پیش از این نیز مورد دستگیری قرار گرفته بودند، بلکه این واقعیت است که این مجرمان برخلاف برخی ارازل و اوباش عادی که با جان، مال یا آبروی بخشی از مردم بازی میکنند مرتکب جرایم امنیتی برعلیه جان و مال همه ملت ایران شدهاند و در اجرای اوامر دشمنان کشور که همین چند ماه پیش وارد جنگ مستقیم با ملت ایران شده بودند دست به اغتشاش و قتل و غارت زدهاند. امروز بر هیچ کسی پوشیده نیست که دشمنان کشور از سلطنتطلبان و منافقین که پیش از این چهره واقعی خود در دشمنی با ملت ایران به نمایش گذاشته بودند تا امریکا و صهیونیستها که در جنگ اخیر وارد درگیری مستقیم با ملت ایران شدند حامی و مشوق این اغتشاشات هستند و در این شرایط اظهاراتی مانند ندانستن یا فریب خوردن قابل باور نمینماید.
هر چند متأسفانه ایجاد اغتشاش در کشور سوابق دیگری نیز دارد، اما ارتکاب آن از سوی افرادی که پیش از این مورد عفو نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران قرار گرفته بودند بیش از پیش انزجار و ناراحتی ملی را منجر شده است. این مطلب که ممکن است عدهای فریب عوامل داخلی یا خارجی دشمن را خورده و دست به آشوبهایی در کشور بزنند و ممکن است آنها را به نحوی از طریق عفو یا تخفیف مجازات به مسیر اصلاح بازگرداند هرچند در دورههای پیشین مورد قبول جامعه واقعه شده و در مورد افرادی که خسارات جدی به کشور وارد نکرده بودند مورد اعمال قرار گرفت، اما امروز که دست چدنی دشمنان از زیر دستکش مخملی خارج شده و به شکل علنی اغتشاشات در کشور را هدایت و حمایت میکنند معلوم است که ادعای ندانستن یا ناآگاهی در خصوص وضعیت امروز نه پذیرفتنی است و نه در دادگاهها باید مسموع باشد.
به نظر میرسد در وضعیتی که خون تعداد بسیاری از حافظان امنیت کشور از سوی اغتشاشگرانی که عملاً خود را مزدور بیگانه کردهاند در بخشهایی از مملکت روی سنگفرش خیابانها ریخته صحبت از عفو و گذشت نسبت این افراد نه تنها منطقی نمینماید، بلکه از هر عقل سلیمی نیز به دور است و از سوی دیگر جامعه نیز در راهپیمایی اخیر ۲۲ دی ماه رأی نهایی خود را در خصوص این افراد اعلام کرد اکنون چشم همگان منتظر است تا ببیند آیا قوه قضائیه به وعده خود در خصوص مجازات مرتکبانی که دستشان به خون ملت آلوده است عمل خواهد کرد یا امکان دارد مخصوصاً افرادی که پیش از این سابقه شرارت داشته است از چنگان عدالت فرار کنند!
