جوان آنلاین: امیدهای فوتبال ایران بعد از پشت سرگذاشتن موفق مرحله انتخابی جامملتهای زیر ۲۳ سال آسیا، از فردا در مرحله گروهی این رقابتها به میدان میروند؛ مرحلهای که البته باتوجه به همگروهی با کرهجنوبی، ازبکستان و لبنان عبور از آن کار چندان سادهای نیست. با وجود این هومن افاضلی، کارشناس فوتبال ایران که خود نیز در مقطعی سکان هدایت امیدهای فوتبال ایران را بهدست داشت بر این باور است که اگر تیمی میخواهد به موفقیت دست یابد، نباید از نامها بترسد.
تیم فوتبال امید ایران در مرحله گروهی جام ملتهای زیر ۲۳سال آسیا با ازبکستان، کرهجنوبی و لبنان همگروه است. این گروه را از نظر فنی چطور ارزیابی میکنید؟
قطعاً گروه سختی است. ازبکستان در چند سال گذشته سرمایهگذاری خوبی در فوتبال پایه داشت و طبیعی است که عملکرد خوبی داشته باشد و مزد آن را ببیند. کرهجنوبی هم سالهاست در رده پایهها عملکرد خوبی دارد و بازیکنان زیادی را به فوتبال حرفهای معرفی کرده است، بهطوری که تقریباً هیچ لیگ معتبری در دنیا را نمیبینید که بازیکن کرهای در آن حضور نداشته باشد.
تنها لبنان است که شاید جزو قدرتهای اصلی آسیا نباشد، اما این تیم معمولاً در تورنمنتها حضور دارد و همیشه یک حداقل کیفیت را با خود دارد، اما تیم امید ایران هم بازیکنان بسیار خوبی دارد. ممکن است نتوانیم بگوییم بهترین تیم امید تاریخ ایران است، اما قطعاً جزو تیمهای خوب ماست. تعدادی از بازیکنان آن سابقه حضور در اردوهای تیم ملی بزرگسالان را هم دارند که این نشاندهنده کیفیت فردی آنهاست.
کرهجنوبی نخستین آزمون شاگردان امید روانخواه در این رقابتهاست. نتیجه این دیدار حساس میتواند سرنوشت امیدهای فوتبال ایران را تعیین کند؟
معمولاً بازی اول مهمترین بازی هر تورنمنت است، چراکه سطح و عیار تیمها را به حریفان آنها نشان میدهد. بیتردید این بازی هم سخت است و هم میتواند به لحاظ روانی تأثیر زیادی داشته باشد، خصوصاً برای ایران که در نخستین بازی این تورنمنت باید برابر حریف سرسختی، چون کرهجنوبی به میدان برود و همین مسئله حساسیت و دشواریهای بازی را دوچندان میکند، اما نباید فراموش کرد که نتیجه این بازی میتواند تیم را به لحاظ ذهنی در مسیری کاملاً متفاوتی قرار دهد، خصوصاً که تیم ما ظرفیت خوبی دارد و اگر در همان گام نخست به درستی از آن استفاده کند، میتوان دستاورد خوبی از این تورنمنت به دست آورد، حتی برای آینده.
هم گروهی با کرهجنوبی و ازبکستان چقدر کار تیم امید را سخت میکند؟
قطعاً کار را سختتر میکند، اما باید این سختی را به چشم فرصت دید. شما با بازی کردن مقابل تیمهای آسان نمیتوانید خودتان را نشان دهید. بازیهای سخت است که کیفیت و توانایی واقعی تیم را مشخص میکند. اگر تیمی میخواهد ثابت کند خوب است، باید بتواند مقابل حریفان بزرگ خودش را نشان دهد، بنابراین بازی با این تیمها فرصت خوبی است تا تواناییهای خود را برابر تیمهای آسیایی به رخ بکشند و به نقاط ضعف و قوت خود پی ببرند.
لبنان میتواند سرنوشت گروه را تغییر دهد. بازی با این تیم اگر با تمرکز کامل انجام نشود، گمراهکننده خواهد بود. اگر تیم با صددرصد توان وارد زمین نشود، این مسابقه میتواند کار را به هم بریزد. من در حال حاضر شناخت دقیقی از کرهجنوبی و ازبکستان ندارم. میدانم حریفان سرسختی هستند، اما این کادر فنی تیم ملی است که با آنالیز بازیهای حریفان، شرایط بهتری برای شناخت حریفان دارد.
بازیکنان جوان چقدر میتوانند فشار مسابقات را تحمل کنند و اسیر نام حریفان نشوند؟
این بازیکنان در ابتدای مسیر حرفهای خود هستند و طبیعی است که مدیریت فشار برایشان آسان نباشد. این مسابقات میتواند نخستین تجربه بینالمللی برخی از آنها باشد، اما این مسئله صرفاً مختص تیم ما نیست و بازیکنان دیگر تیمها نیز چنین شرایطی دارند، به همین دلیل کادرفنی و مربیان باید شرایطی ایجاد کنند که بازیکنان بتوانند با جو حاکم کنار آیند و فشار را مدیریت کنند، هرچند حتی اگر جایی دچار مشکل هم شوند، همان تجربه میتواند سرمایهای برای پیروزیهای آینده باشد. همانطور که گفتیم، بازیکنان جوان هستند. ممکن است اسیر نام حریفان شوند، به همین دلیل کادرفنی باید تمرکز بیشتری روی مسائل روحی- روانی تیم داشته باشد چراکه خوب میدانیم به لحاظ فرهنگی، بازیکنان ما مستعد چنین چیزی هستند.
در چنین گروهی، اشتباهات فردی چقدر میتواند سرنوشتساز باشد؟
فوتبال بازی اشتباهات است. در نهایت اشتباهات بازیکنان تعیینکننده نتیجه بازی است. هر تیمی که اشتباهات کمتری داشته باشد، شانس بیشتری برای برد دارد. بازیکنان کمتجربه طبیعتاً اشتباهات بیشتری خواهند داشت، اما بازی در سطح بینالمللی به آنها برای کسب تجربه کمک میکند تا در آینده، از اشتباهات خود بکاهند.
برای صعود از این گروه، بازی مالکانه جواب میدهد یا محتاطانه؟
هیچ تیمی را نمیبینید که از اول تا آخر بازی فقط با یک شیوه بازی کند. همه چیز به شرایط مسابقه بستگی دارد. تیم باید برای سناریوهای مختلف راهحلهای متفاوتی داشته باشد. تیم باید خود را با شرایط مسابقه تطبیق دهد و قطعاً کادر فنی روی این مسئله کار خواهد کرد. بیشک نمیتوان با یک برنامه راهی میدان شد چراکه هر بازی داستان خاص خود را دارد.
تیم امید ایران معمولاً در این تورنمنتها بیشتر از نظر فنی ضربه میخورد یا ذهنی؟
از هر دو مورد. اگر تیمی از نظر فنی آماده نباشد، از نظر ذهنی هم شکننده میشود. اعتمادبهنفس زمانی شکل میگیرد که هم بازیکنان باکیفیت باشند و هم تیم به خوبی آماده شده باشد. اگر آمادگی فنی وجود نداشته باشد، مشکلات ذهنی هم خودش را نشان میدهد. همانطور که اگر تیم به لحاظ روحی- روانی شرایط خوبی نداشته باشد، نمیتواند توانایی واقعی خود را به نمایش بگذارد.
نقش اردوهای آمادهسازی پیش از مسابقات را چقدر تعیینکننده میدانید؟
اردوهای آمادهسازی بسیار حائز اهمیت هستند چراکه هر تیمی برای هماهنگی و شکلگیری نیاز به هماهنگی. نه فقط تیم امید که بزرگسالان و هر تیم دیگری اگر بتواند قبل از هر تورنمنتی اردوهای مناسبی برگزار کند، قطعاً میتواند به هماهنگی خوبی برسد و عملکرد بهتری از خود به نمایش بگذارد. امیدهای فوتبال ایران هم این دوره اردوهای خوبی از جمله اردوی امارات را پشت سرگذاشتند که بدون شک بیتأثیر نخواهد بود.
چرا امیدهای فوتبال ایران در سالهای اخیر نتوانستهاند در آسیا موفق باشند؟
موفقیت صرفاً به کیفیت بازیکن مربوط نمیشود. کیفیت کادرفنی، آمادهسازی، مدیریت اجرایی و مسائل مدیریتی همگی نقش دارند. در دورههای مختلف، هر بار یکی از این عوامل دچار مشکل بوده، گاهی باشگاهها بازیکن ندادهاند، گاهی کادرفنی و گاهی هم مدیریت مشکل داشته که باعث شده کار به سرانجام مثبتی نرسد چراکه ضعف و ناکارآمدی هریک از این موارد بهتنهایی برای شکست کافی است.
اگر تیم امید از این گروه صعود نکند، باید آن را شکست تلقی کرد؟
شکست در فوتبال دنیا اتفاق عجیبی نیست. مهم این است که از شکستها درس بگیریم. در ردههای پایه، مهمترین وظیفه تولید بازیکن برای تیم ملی بزرگسالان است، نه صرفاً قهرمانی. اگر بازیکن باکیفیت تولید شود، حتی اگر نتیجه هم گرفته نشود، آن تیم میتواند در مسیر درستی قرار داشته باشد. مشکل فوتبال ما این است که اشکالات ساختاری و مدیریتی را برطرف نمیکنیم. سالهاست در بحث تولید بازیکن دچار مشکل هستیم. تیمهای پایه باید بازیکن بسازند و تیم ملی بزرگسالان نتیجه بگیرد. متأسفانه گاهی همه چیز را به نتیجه کوتاهمدت گره میزنیم و از مسیر اصلی دور میشویم.
