جنگل هاي لرستان از هشدار و بحران تا انقراض!

نويسنده: مريم احمدي

طي سالهاي اخير از بين رفتن رويشگاه هاي جنگلي لرستان به يکي از مهمترين بحران هاي استان تبديل شده است. مسئله اي که اخيرا بسياري از فعالان و کارشناسان محيط زيست بر آن صحه گذاشته اند و معتقدند در اثر بي توجهي و اغفال چند ساله جنگل هاي طبيعي به لرستان وضعيتي رسيده اند که زادآوري طبيعي شان را از دست داده اند.

طبق گزارشات علمي تمام اکوسيستم هاي طبيعي از جمله رويشگاه هاي جنگلي داراي خصوصياتي از قبيل خودترميمي و زاداوري هستند. در صورتي که جنگل ها فقط از طريق عوامل طبيعي تهديد شوند بنا به سرشت خود قابليت تريميم خرابي و احياي خود را دارند اما اگر عوامل انساني روند تخريب طبيعي را تسريع کند در اين صورت رويشگاه هاي جنگلي به يکباره و يا به تدريج از بين مي روند و اميدي به زاد اوري ان در مدت محدود وجود نخواهد داشت! وضعيتي که طي سالهاي اخير به دليل عدم مقابله باعوامل انساني نابودگر از جمله چراي بي رويه دام، اتش سوزي هاي مکرر، تغيير کاربري ، بهره برداري از معادن در دل جنگل ها و همچنين برداشت و قاچاق چوب گربانگير جنگل هاي لرستان شده است.

محمد درویش، فعال محیط زیست و مدیر کل پيشين دفتر آموزش و مشارکت‌های مردمی سازمان حفاظت محیط زیست با تاييد اين موضوع مي گويد: مهمترین بحرانی که استان لرستان با آن درگیر است، رویشگاه‌های جنگلی‌اش است که متاسفانه زادآوری طبیعی‌ شان را از دست داده اند و به ندرت دیگر پایه‌های جوان در آن می‌بینید.وي مي افزايد: پایه هاي ديده شده در جنگل هاي لرستان در سالهاي اخير پایه‌های قدیمی هستند و متاسفانه به شکل دانه‌زاد هم نیستند، بلکه شاخه‌زاد هستند و این نشان دهنده مرگ یک جنگل است.

بحراني که دامن مي گستراند

در کنار تمام اثرات منفي اقتصادي، اجتماعي و حتي فرهنگي که نابودي جنگل هاي لرستان طي سالهاي اتي به جا مي گذارد بحث تخريب اب و خاک منطقه مقوله اي جدي است که مي تواند زندگي ساکنان اين استان را با چالش هاي جدي روبرو کند . بنا به گفته محمد درويش اگر لرستان جنگل‌هایش را از دست دهد، به دلیل این‌که منطقه پرشیبی است و سفره‌های آب زیرزمینی آنچنانی‌ای ندارد، دقیقا به سرنوشت بروجن در چهار محال و بختیاری تبدیل می‌شود و همانطور که ۶۰ تا از روستاهای بروجن را با تانکر آب رساني مي شود در سالهاي اتي در لرستان هم چنین اتفاقی می‌افتد! اين در حالي است که با ممانعت از تدوام کشاورزي در زير اشکوب جنگل هاي زاگرس، جلوگيري از چراي دام ها در نواحي جنگلي و مقابله جدي با برداشت چوب توسط بوم نشينان و جمع آوري بساط کوره هاي زغال در دل جنگل ها مي توان اخرين ذره هاي حيات در رويشگاه هاي لرستان را احيا کرد وتوان تاب‌آوری را به رویشگاه‌های جنگلی استان بازگرداند . مسئله اي که به رغم هشدار مکرر کارشناسان و فعالان محيط زيست در پس بهانه هاي واهي مغفول مانده است.