جوان آنلاین: انتخابات میان دوره‌ای کنگره آمریکا برخلاف انتخابات ریاست جمهوری، یک رقابت واحد و سراسری نیست بلکه مجموعه‌ای از رقابت‌های انتخاباتی در ۵۰ ایالت است که هر کدام قوانین و زمانبندی خاص خود را دارند. در انتخابات میان دوره‌ای، تمام ۴۳۵ کرسی مجلس نمایندگان و حدود یک سوم ۱۰۰ کرسی سنا به رای گذاشته می‌شود. دوره نمایندگی اعضای مجلس نمایندگان دو سال و دوره سناتورها ۶ سال است؛ به همین دلیل انتخابات سنا به صورت چرخشی برگزار می‌شود.
انتخابات میان دوره‌ای بعدی آمریکا در ۳ نوامبر ۲۰۲۶ برگزار خواهد شد.
اما مسیر یک سیاستمدار برای شرکت در انتخابات و سپس ورود به کنگره از چند مرحله متفاوت تشکیل می‌شود؛ مراحلی که از اعلام نامزدی و تامین منابع مالی آغاز شده و با انتخابات مقدماتی، انتخابات عمومی، تایید نتایج و در نهایت ادای سوگند به پایان می‌رسد.
نخستین مرحله؛ تصمیم برای نامزدی
فردی که قصد دارد برای مجلس نمایندگان یا سنا نامزد شود، ابتدا باید شرایط قانون اساسی برای تصدی این سمت را داشته باشد. برای مجلس نمایندگان، نامزد باید دست کم ۲۵ ساله، شهروند آمریکا به مدت حداقل هفت سال و در زمان انتخاب، ساکن ایالتی باشد که از آن نامزد می شود. برای سنا، حداقل سن ۳۰ سال، دست کم ۹ سال شهروندی آمریکا و سکونت در ایالت مورد نظر هنگام انتخاب الزامی است.
با این حال، صرف داشتن این شرایط به معنای امکان نامزدی فرد برای انتخابات نیست. قوانین مربوط به «دسترسی به برگه رای» در اختیار ایالت هاست. بنابراین فردی که می خواهد برای کنگره نامزد شود باید مقررات ایالت خود را درباره ثبت نام، جمع آوری امضا، پرداخت هزینه ها یا دیگر الزامات رعایت کند. حتی برای انتخابات فدرال نیز این بخش از فرآیند توسط قوانین ایالتی اداره می‌شود.
از سوی دیگر، نامزد از همان ابتدای فعالیت انتخاباتی با مقررات مالی فدرال روبه رو است. کمیسیون انتخابات فدرال بر تامین مالی انتخابات مجلس نمایندگان و سنا نظارت می کند. طبق مقررات، فرد زمانی از نظر کمیسیون انتخابات فدرال نامزد محسوب می‌شود که برای دستیابی به یک سمت فدرال، بیش از ۵ هزار دلار کمک مالی دریافت کند یا بیش از ۵ هزار دلار هزینه انتخاباتی انجام دهد. او سپس باید حداکثر ظرف ۱۵ روز فرم رسمی اعلام نامزدی را به کمیسیون انتخابات فدرال ارائه کند.
مرحله دوم؛ انتخابات مقدماتی
پس از شکل گیری کارزار انتخاباتی، نامزد باید تلاش کند در رقابت درون حزبی پیروز شود؛ البته شکل دقیق این فرآیند در ایالت ها و احزاب متفاوت است. انتخابات مقدماتی مهم ترین سازوکار انتخاب نامزد جمهوری خواه یا دموکرات برای انتخابات عمومی است. این فرآیندها را بخشی از روند رسمی انتخابات برای تعیین نامزد می داند.
در یک رقابت معمولی، چند نامزد از یک حزب برای یک کرسی با یکدیگر رقابت می‌کنند. رای دهندگان در انتخابات مقدماتی تصمیم می‌گیرند چه کسی نماینده حزب در انتخابات عمومی باشد. در برخی ایالت ها اگر هیچ نامزدی به حد نصاب تعیین شده نرسد، دور دوم برگزار می‌شود. بنابراین پیروزی در انتخابات مقدماتی به معنای ورود به کنگره نیست؛ بلکه فرد تنها به عنوان نامزد حزب برای مرحله اصلی انتخابات انتخاب شده است.
پس از پیروزی در انتخابات مقدماتی روند چگونه است؟
نامزد پیروز اکنون باید وارد رقابت عمومی شود. در این مرحله او دیگر تنها با رقبای هم حزبی مواجه نیست، بلکه ممکن است با نامزد حزب مقابل و همچنین نامزدهای احزاب کوچک تر یا افراد مستقل رقابت کند.
در این فاصله، فعالیت مالی کارزار ادامه دارد و کمیته انتخاباتی نامزد موظف است درآمدها و هزینه های خود را به کمیسیون انتخابات فدرال گزارش کند. برای نمونه، در انتخابات عمومی ۲۰۲۶، کمیته های انتخاباتی نامزدهای مجلس نمایندگان و سنا باید گزارش های مالی پیش از انتخابات و پس از انتخابات را در موعدهای تعیین شده ارائه کنند.
البته کمیسیون انتخابات فدرال مسئول تعیین شرایط حضور نامزد در انتخابات یا اداره مستقیم انتخابات نیست. این وظایف عمدتا بر عهده مقامات انتخاباتی ایالتی است. در نتیجه، حتی انتخابات کنگره که برای تعیین اعضای یک نهاد فدرال برگزار می شود، از نظر اجرایی تا حد زیادی به ساختار انتخاباتی ایالت ها متکی است.
مرحله سوم؛ انتخابات عمومی
در روز انتخابات عمومی، رای دهندگان در نهایت به افرادی که کرسی مجلس نمایندگان یا سنا را در اختیار خواهند گرفت رای خواهند داد. انتخابات مجلس نمایندگان هر دو سال یک بار برای تمام ۴۳۵ کرسی برگزار می شود، در حالی که در سنا هر دو سال حدود یک سوم کرسی ها به رای گذاشته می شود.
پس از پایان رای گیری، شمارش آرا و فرآیند تایید نتایج در سطح ایالت انجام می شود. نتیجه ای که رسانه ها در شب انتخابات اعلام می کنند با «گواهی رسمی» نتیجه یکسان نیست؛ مقامات انتخاباتی ایالت ها باید فرآیند شمارش و تایید قانونی نتایج را طی کنند و نتیجه رسمی را صادر کنند.
پیروزی در انتخابات؛ آیا نامزد بلافاصله نماینده می شود؟
پیروزی در انتخابات به معنای آن نیست که فرد همان روز می تواند وارد صحن کنگره شود. فرد ابتدا به عنوان «منتخب» شناخته می شود و سپس باید مراحل رسمی ورود به کنگره را طی کند.
قانون اساسی آمریکا مقرر کرده است که هر یک از دو مجلس، خود مسئول بررسی انتخابات، نتایج و صلاحیت اعضای خود است.
کنگره جدید در ژانویه سال بعد آغاز به کار می کند. قانون اساسی زمان آغاز کنگره جدید را ۳ ژانویه تعیین کرده است، مگر اینکه قانون زمان دیگری را مشخص کند. در آغاز دوره، اعضای جدید باید سوگند یاد کنند. در سنا، سناتورهای جدید پس از ارائه گواهی انتخاب خود سوگند یاد می کنند و سپس رسما فعالیت خود را آغاز می کنند.
در مجلس نمایندگان آمریکا نیز اعضا معمولا در نخستین روز کنگره جدید سوگند یاد می کنند. پس از انتخاب رئیس مجلس، مراسم ادای سوگند اعضای جدید برگزار می شود.
از این نقطه، تفاوت میان «نامزد»، «برنده انتخابات» و «عضو کنگره» روشن می شود: فرد ابتدا تصمیم به نامزدی می گیرد، سپس شرایط ایالتی و فدرال را برای حضور در انتخابات طی می کند، در انتخابات مقدماتی نامزد حزب می شود، در انتخابات عمومی برای کسب کرسی رقابت می کند، پس از پیروزی نتیجه انتخابات او تایید می شود و سرانجام با آغاز کنگره جدید و ادای سوگند، رسما نماینده یا سناتور می شود.
