تابستانی دیگر از راه رسید و همراه با گرما، چالش افزایش مصرف برق را نیز با خود آورد. چالشی مهم که اگر مدیریت نشود نهتنها زندگی روزمره را مختل میکند، بلکه سرعت چرخهای تولید و صنعت و اقتصاد را نیز کند کرده و حتی از کار میاندازد، اما این بدبینانهترین شکل ماجراست و بیتردید برای رفع هر چالشی راههایی وجود دارد. اصلاح الگوی مصرف انرژی مهمترین و ضروریترین پیشنیاز و راهکار در این زمینه است و محوریترین نهاد تأثیرگذار و تعیینکننده در این عرصه نیز، خانواده است که میتواند کلید خاموشی یا روشنایی خانهها را در دست داشته باشد. در واقع خانواده نخستین محیطی است که در آن فرهنگ مصرف شکل میگیرد. عادتهای درست یا نادرست در استفاده از انرژی، از خانه آغاز شده و به جامعه گسترش مییابد. زمانی که اعضای خانواده نسبت به ارزش انرژی و ضرورت صرفهجویی آگاه باشند، میتوانند با انجام اقداماتی ساده، اما مؤثر، سهم بزرگی در کاهش مصرف برق ایفا کنند. بدون همکاری تکتک خانوادهها سیاستهای صرفهجویی موفق نخواهند بود و برعکس، ایفای نقش هریک از اعضای خانواده از دختر و پسر، کوچک و بزرگسال، زن و مرد، سهمی درخور در کاهش مصرف انرژی خواهد داشت. سهم صرفهجویی هر ایرانی را بر جمعیت کشورمان ضرب کنیم نهایتا حجم عظیمی را شامل خواهد شد که تأثیری شگرف بر شبکه ملی برق خواهد داشت و همچنین موجب صرفهجویی قابل توجه در کاهش هزینههای دولت خواهد شد. به این ترتیب رفتارهای کوچک خانوادگی میتواند به نتایج بزرگ ملی منجر شود و کل جامعه از مواهب آن بهرهمند شوند. پس اگر بگوییم هرخانه ایرانی یک نیروگاه کوچک صرفهجویی است حرفی به گزاف نگفتهایم و اعضای هر خانواده نیز گردانندگان حرفهای و آگاه این نیروگاه خانگی هستند.
