جوان آنلاین: حملات وحشیانه سگ هار امریکا در منطقه هیچگونه خط قرمزی ندارد. در جنگ ۱۲ روزه هم بارها مراکزی که در مجاورت بیمارستانها و مراکز شبانه روزی نگهداری از کودکان و شیرخوارگان بود، مورد حمله قرار گرفت.
با عنایت به این تجارب سازمان بهزیستی کشورمان که مسئولیت نگهداری از بخشی است کودکان معلولان و سالمندان را در مراکز شبانه روزی بر عهده دارد با تخلیه مراکز در مجاورت نقاط حساس و هدفهای احتمالی حملات صهیونیستی امریکایی، تدابیر لازم را برای حفاظت از جمعیت تحت پوشش خود انجام داده است. علاوه بر این سامانههای ۱۴۸۰ و اورژانس اجتماعی ۱۲۳ برای ارائه حمایتهای روانی و مشاورهای در خدمت مردم کشورمان هستند. دکتر سید جواد حسینی رئیس سازمان بهزیستی کشور در گفتوگو با "جوان " درباره اقدامات و خدمات این سازمان برای مواجه با حملات ناجوانمردانه امریکایی صهیونیستی و همچنین تلاش این سازمان از طریق نهادهای بین المللی برای فریاد کردن ظلمی که به کشورمان تحمیل میشود توضیحاتی را ارائه داده است.
با توجه به حملات ددمنشانه آمریکا و اسرائیل به کشورمان طی روزهای اخیر با عنایت به اینکه از مدتها قبل امریکا با مستقر کردن ناوهای خودش در خلیج فارس ایران را به حمله نظامی تهدید کرده بود، سازمان بهزیستی چه پیش بینیها و چه اقداماتی را برای حفاظت از گروههای تحت حمایت خود همچون مانند سالمندان یا کودکان مراکز شبانه روزی و همچنین سایر وظایف ذاتی این سازمان برنامهریزی کرده است؟
با تجربه جنگ ۱۲ روزه طبیعتاً همه دستگاهها و از جمله ما آمادگیهایی داشتیم. به خصوص اینکه با توجه به لشکرکشیهای امریکا به خلیج فارس پیش بینی این ماجرا را میکردیم و با توجه به این پیشبینیها تدابیر لازم مبتنی بر همان تجارب از قبل اتخاذ شده بود. در عین حال بلافاصله بعد از این حمله ناجوانمردانه ستادهای بحران در سراسر کشور از جمله در سازمان بهزیستی شکل گرفت.
شما در چه زمینههایی برای مواجهه با بحران جنگ برنامه ریزی و تدبیر داشتید؟
مهمترین نکاتی که برای ما وجود داشت این است که ما باید از دو جهت وارد شویم. نخست اینکه مجموعه امکاناتی که سازمان بهزیستی دارد؛ مثل ۱۴۸۰ به عنوان خدمات روانشناسی و مشاوره برای مردم و ۱۲۳ به عنوان مداخلات حرفهای مبتنی بر بحران، طبیعتاً باید در خدمت مردم باشد و الان هم در سراسر ایران این سامانهها در کنار مردم و پاسخگوی تعملات روانی و مداخلات روانشناسی مردم هستند.
گویا شیرخوارگاه آمنه هم تخلیه شده است؟
بله؛ ما جمعیتهایی داریم که در اختیار ما هستند و به صورت شبانه روزی مقیم هستند؛ سالمندان، شیرخوارگان و معلولان که محافظت کردن از آنها از اهمیت ویژهای برخوردار است؛ بنابراین جاهایی که این مراکز در مجاورت مکانهایی است که احتمال حمله در آنها وجود دارد، تدابیری اندیشیده شده تا این مراکز تخلیه کنند و به مناطق امن بروند. مثل شیرخوارگاه آمنه که شناخته شدهتر است. البته جاهای دیگری هم هست که ممکن است چنین احتمالاتی وجود داشته باشد و تخلیه این مراکز انجام شده است تا در معرض خطر نباشند. نکته سومی که تدبیر شده اینکه همین مراکز به لحاظ امکانات اولیه، آذوقه، دارو و اقلامی که نیاز دارند، تهیه شده است تا اگر در شرایط بحرانی قرار بگیرند از این جهت دچار مشکل نشوند.
علاوه بر اینها در زمینه اینکه چگونه باید با کودکان و سالمندان در مواقع بحران و شرایط جنگی مواجه شد محتواهای آموزشی لازم تهیه شده و در اختیار مراکز تحت پوشش بهزیستی قرار گرفته است. همچنین شرایط ایمنی مورد نظر برای این گروهها هم تحت دستورالعملهایی به مراکز ارسال شده است تا بتوانند آمادگیهای اولیه را هم از حیث روانی و اجتماعی و هم از حیث مایحتاج و هم از حیث صیانت از کودکان، سالمندان و معلولینی که در کنار در مجاورت مراکز خاص هستند، داشته باشند.
با توجه به روابط بینالمللی که سازمان شما با نهادها و سازمانهای بینالمللی دیگر دارد آیا برای هشدار و اعتراض به این حملات ناجوانمردانه که علیه کشورمان صورت گرفته است اقداماتی داشتهاید؟
بله ما در جنگ ۱۲ روز این کار را کردیم و به دادگاههای بینالمللی و انجمنهای بینالمللی اعتراضاتی داشتیم. هم از طریق خود ما و هم از طریق انجمنهایی که در این زمینه فعالند مانند انجمن حقوق کودک یا انجمن مددکاران اجتماعی، انجمن جامعه شناسان و امثال آن وفق مقررات و حقوق بینالملل و حقوق انسانی اعتراضات داشتیم. این بار هم مجدد این کار را خواهیم کرد.
آیا اعتراضات قبلی به نتیجه رسید و پاسخی دادند؟
در مسائل بین الملل ما خیلی امید به نتیجه رسیدن نداریم! اما وظیفه مان این است که این ظلمها را فریاد بکشیم. این خیلی مهم است. خود ما میدانیم این کارها ممکن است خیلی نتیجه بخش نباشد، اما همین قدر که در سطح جهانی این ظلمها را فریاد بزنیم و کشورهای دیگر مطلع شوند وظیفه ماست.
من خودم در ایام جنگ ۱۲ روزه در کنوانسیون افراد دارای معلولیت در سازمان ملل متحد در امریکا سخنرانی کردم و این نکته را مطرح کردم که جنگهایی که اسرائیل در غزه و سایر نقاط جهان را انداخته است، اولاً چقدر معلول را به کام مرگ فرستاده است و از سوی دیگر چقدر افراد سالم را دچار معلولیت کرده است. علاوه بر اینها تحریمهای ناجوانمردانه آنها چقدر ملزومات و ابزارهای مورد نیاز معلولان را محدود کرده و برای حقوق آنها موانع جدی ایجاد کرده است.
ما اینها را در سازمان ملل مطرح کردیم. گفتن اینها وظیفه ماست. حالا اینکه بگوییم چقدر اثربخش است؛ خود شما میدانید که مجامع حقوقی و بین المللی نظام بینالملل از کارآمدی کافی برخوردار نیستند.
بیشتر این نهادها کارکردهای تشریفاتی دارند تا عملیاتی!
ممکن است یک جاهایی بتواند اثرگذار باشند ولی حداقل در رابطه با ما تاکنون نتوانستند موثر واقع شود!
