عبدالله فیض الله زاده، مدیر عامل آکادمی یاسان در یادداشتی نوشت:
در نگاه نخست، برنامهنویسی مهارتی فنی و محدود به دنیای رایانهها به نظر میرسد؛ مهارتی که بیشتر با کد، الگوریتم و صفحهنمایش معنا مییابد تا با روابط انسانی و پویایی اجتماعی. اما واقعیت آن است که آموزش برنامهنویسی به کودکان، فراتر از یادگیری یک زبان فنی، تمرینی برای زیستن در جامعه امروز است؛ جامعهای که ارتباط، مشارکت و حل مسئله جمعی در آن نقشی تعیینکننده دارد.
برنامهنویسی، کودک را از مصرفکننده منفعل فناوری به کنشگر فعال تبدیل میکند. کودکی که میآموزد چگونه یک مسئله را به اجزای کوچکتر تقسیم کند، برای آن راهحل طراحی کند و نتیجه را ارزیابی نماید، همان الگویی را تمرین میکند که در تعاملات اجتماعی نیز به آن نیاز دارد. این فرایند، ذهن کودک را به سمت گفتوگو، آزمون و خطا و پذیرش بازخورد سوق میدهد؛ عناصری که پایههای پویایی اجتماعیاند.از سوی دیگر، برنامهنویسی در بستر آموزشهای نوین، غالباً بهصورت گروهی و پروژهمحور انجام میشود. کودکان برای ساخت یک بازی ساده، یک انیمیشن یا یک اپلیکیشن کوچک، ناچار به تقسیم نقش، تبادل نظر و هماهنگی با دیگران هستند. این تجربه، مهارتهایی مانند کار تیمی، مسئولیتپذیری و احترام به دیدگاه متفاوت را تقویت میکند؛ مهارتهایی که مستقیماً به سرمایه اجتماعی آینده آنان گره خورده است.
برنامهنویسی همچنین به کودک میآموزد که شکست، پایان مسیر نیست. خطا در کدنویسی امری طبیعی است و رفع آن نیازمند صبر، تحلیل و همکاری است. این نگاه، کودکان را در برابر ناکامیهای اجتماعی مقاومتر میکند و به آنها میآموزد که مسائل اجتماعی نیز با فرار یا انکار حل نمیشوند، بلکه نیازمند فهم، اصلاح و تلاش جمعیاند.
نکته مهمتر آن است که آموزش برنامهنویسی، زبان مشترکی میان کودکان ایجاد میکند؛ زبانی که فراتر از تفاوتهای طبقاتی، فرهنگی یا جغرافیایی عمل میکند. کودکی که میتواند ایده خود را در قالب یک پروژه دیجیتال بیان کند، راحتتر وارد گفتوگوی اجتماعی میشود و احساس دیدهشدن و اثرگذاری را تجربه میکند؛ احساسی که یکی از پیششرطهای مشارکت اجتماعی پایدار است.در نهایت، برنامهنویسی برای کودکان نه صرفاً سرمایهگذاری برای بازار کار آینده، بلکه سرمایهگذاری برای جامعه آینده است. جامعهای پویا، نیازمند شهروندانی خلاق، مسئلهمحور و مشارکتجوست. آموزش برنامهنویسی، اگر هوشمندانه و متناسب با سن و نیاز کودکان طراحی شود، میتواند یکی از مهمترین مسیرهای تربیت چنین شهروندانی باشد؛ مسیری که از کد آغاز میشود، اما به پویایی اجتماعی ختم میگردد.
