میتوان برای کودکان فضای مشخصی در نظر گرفت. میتوان برنامههای متناسب با سن کودک و نوجوان طراحی کرد. میتوان خادمان و فعالان مسجد را برای مواجهه درست با خانوادهها آموزش داد. میتوان مادران را به حضور در مسجد تشویق کرد و حتی در معماری، چیدمان و امکانات مسجد، نیازهای خانوادهها را دید
حجتالاسلام یاسین حسینآبادی، معاون فرهنگی مسجد جمکران:
جوان امروز میل دارد در ساختن فضا و برنامهای که به او مربوط است، سهم واقعی داشته باشد. اگر تنها دریافتکننده پیام باشد، ارتباط او محدود و موقتی میشود، اما اگر در ایدهپردازی، طراحی و اجرا مشارکت کند، احساس تعلق، مسئولیت و هویت جمعی در او تقویت میشود
پای صحبت روحالله نوری که در مسجد الحسین جوادیه بزرگ شده است
برای روحالله نوری، مسجد الحسین جوادیه فقط یک محل برای اقامه نماز نیست؛ بخشی از زندگی اوست. بیش از ۴۰ سال است که با این مسجد پیوند دارد و آن را خانه خود میداند
مسجد برای بسیاری از ما فقط یک ساختمان با گنبد فیروزهای و محراب نیست؛ بخشی از خاطرات محله است. جایی که آدمها یکدیگر را میدیدند، از حال هم باخبر میشدند
کودک و نوجوان وقتی وارد مسجد میشود اگر احساس کند اینجا فضایی است که به نیازها و دغدغههای او توجه میشود، اگر در مسجد حال خوبی پیدا کند و احساس کند این محیط او را میپذیرد، طبیعتاً میل و رغبتش برای حضور بیشتر میشود
استقبال خانوادهها بسیار بالاست. مجموعه ما حدود ۱۰۰ نونهال، نوجوان و جوان پای کار دارد. کسانی که در برنامهها شرکت میکنند، فعال و در حال رشد هستند و در مجموع حدود ۱۰۰ نفر از مربیهای این مجموعه، فعالانه حضور دارند. البته بعضی از والدین متأثر از جامعه و فضای اجتماعی، فرزندانشان را رها کردهاند و خیلی به فکر تربیت، رشد و پیشرفت بچههایشان نیستند.
فاطمه، ۳۴ ساله و معلم دبستان است. وقتی از مهمترین دستاورد سفرش میپرسیم، لبخندی میزند و میگوید: «من فکر میکردم صبر را بلدم، اما اربعین به من فهماند هنوز اول راه هستم.» او از روزی میگوید که در یکی از موکبها، زنی سالخورده ساعتها مشغول شستن ظرف بود، بیآنکه کسی از او تشکر کند یا حتی نامش را بداند
