خیلیها از هدفهای بزرگ حرف میزنند؛ از موفقیت، پیشرفت و تغییر، اما وقتی پای جزئیات به میان میآید، معلوم میشود بسیاری از این هدفها، بیشتر شبیه آرزو هستند
شروع سال جدید معمولاً با هیجانات مثبت مثل امید، خوشبینی و انرژی همراه است. این هیجانات موقت باعث میشوند فرد ظرفیت خود را بیشتر برآورد کند و سختی مسیر را کمتر ببیند. در نتیجه اهدافی انتخاب میشوند که روی کاغذ جذاب هستند، ولی با سبک زندگی، منابع، یا محدودیتهای واقعی فرد همخوانی ندارند
دکتر بهاره زاددهش، مدرس دانشگاه و متخصص رواندرمانی فردی:
برای عملیاتی کردن برنامههای امسال، به جای تمرکز بر بزرگی اهداف، بر روتینهای روزانه تمرکز کنیم، یعنی هدف را به کوچکترین فعالیت ممکن خرد و انجام آن را به یک عادت خودکار و غیرقابلمذاکره تبدیل کنیم. کلید اصلی، «استمرار به جای کمالگرایی» است، یعنی به جای تلاش برای اجرای بینقص، بر قطع نشدن زنجیره اقدامات روزانه متعهد بمانیم و حتی در بدترین روزها، حداقلِ گام ممکن را برداریم
ذهن ما دوست دارد با صفحه سفید شروع کند؛ جایی که میتوانیم اشتباهات گذشته را پاک کنیم و هویت جدیدی برای خود بسازیم. این هیجان مقطعی، ما را به نوشتن فهرستهای بلندتر از حد معمول وا میدارد که در نهایت روی کاغذ میماند. مشکل اینجاست که این هیجان موقتی است. وقتی فروردین به پایان میرسد و زندگی روزمره با تمام چالشهایش بازمیگردد، انرژی و اشتیاق اول سال به تدریج کمرنگ میشود
سیدمحمدحسین علوی مشاور، مدرس، مربی و نویسنده در حوزه کسبوکار
موانع دسترسی به اهداف را شناسایی کنید و برای آن برنامه داشته باشید. اگر از قبل فکری برای این موانع نداشته باشید، هدفتان به نتیجه نخواهد رسید. این موانع میتواند موانع درونی یا بیرونی باشد؛ هر دو گروه مهم هستند، اما موانع درونی مهمترند. عادتهای منفی، ترس از شکست، کمالگرایی و حتی ترس از موفقیت میتواند شایعترین موانع درونی باشد
