خیانت نظام آموزشی حافظه محور به ادبیات فارسی
در میان فامیل و آشنایان ما دانش‌آموزانی هستند که ده‌ها و گاه صد‌ها بیت از حافظ، سعدی و مولانا را از حفظ می‌خوانند.
محمدرضا جوان آراسته، پژوهشگر ادبیات و مدیر مدرسه نویسندگی مبنا:
برخی نوجوانان نمی‌توانند متن کلاسیک فارسی را بخوانند، حتی بعضی از آنها توانایی خواندن متن فارسی معاصر را نیز ندارند. گاهی دانش‌آموز نمی‌تواند روزنامه بخواند یا یک کتاب داستانی با نثر روان و معیار امروز را درست بخواند. اصلاً روخوانی برایش دشوار است، چون چشم او به مطالعه عادت نکرده است
زهرا احمدی، نویسنده و کارشناس ارشد جامعه‌شناسی:
اگر شعر فقط در محدوده امتحان باقی بماند، بعد از امتحان هم از زندگی دانش‌آموز خارج می‌شود. شعر زمانی برای نوجوان و جوان معنا پیدا می‌کند که بتواند تجربه خودش را در آن پیدا کند. عشق، تنهایی، شکست، حسادت، فقدان، امید، ترس از آینده و پرسش درباره معنای زندگی. حافظ و سعدی درباره همین تجربه‌های انسانی حرف می‌زنند
شب که می‌شد، خانه‌ها بوی کتاب می‌گرفت. پدری دیوان حافظ را باز می‌کرد، مادری غزلی از سعدی می‌خواند
مصطفی سلیمانی، نویسنده و هنردرمانگر:
وقتی بحث فاصله نسل جوان با شعر فارسی مطرح می‌شود، معمولاً راه‌حل را در «برنامه جامع» و «سند راهبردی» می‌بینیم، در حالی که بسیاری از این برنامه‌ها روی کاغذ می‌مانند. راه عملی، شروع از تجربه شنیداری و حسی شعر، پیش از آموزش و تحلیل است، زیرا شعر برای بسیاری از جوانان با کلاس، امتحان و حفظ اجباری گره خورده است. بنابراین نخستین اقدام، در دسترس قرار دادن اجرا‌های کوتاه و خوش‌آهنگ شعر فارسی در فضای مجازی، پادکست و موسیقی است 
۲۷ شهریور همزمان با روز بزرگداشت استاد محمدحسین شهریار، در تقویم ملی کشورمان روز شعر و ادب فارسی نامگذاری شده است
محمود اکرامی‌فر، شاعر، مردم‌شناس و پژوهشگر حوزه فرهنگ و رسانه:
نتیجه تربیت انسان‌های تستی و دانش‌آموزان تست‌محور، این می‌شود حتی گاهی افرادی که باید خودشان در حوزه ادبیات صاحب‌نظر باشند در خواندن درست شعر با مشکل مواجه می‌شوند. من به چشم خودم دیده‌ام که استاد ادبیاتم در دانشگاه، در برخی موارد نمی‌توانست شعر حافظ را درست بخواند. بنابراین، وقتی چنین مسئله‌ای در سطح دانشگاه و میان استاد ادبیات اتفاق می‌افتد، دیگر نمی‌توان صرفاً از دانش‌آموزان انتظار داشت، شعر کلاسیک را به‌درستی بخوانند و درک کنند
آیا شبکه‌های اجتماعی می‌توانند راهی تازه برای انس نسل امروز با شاعران قدیم باشند؟
زمانی در بسیاری از خانه‌های ایرانی، دیوان حافظ و سعدی و مولانا در کنار قرآن و کتاب‌های مذهبی قرار می‌گرفت و اعضای خانواده در مناسبت‌های مختلف به سراغ آنها می‌رفتند
بعضی خاطره‌ها نه قدیمی می‌شوند، نه کمرنگ؛ فقط هر سال، درست حوالی شهریور که می‌رسیم، از گوشه‌ای از ذهن بیرون می‌آیند و دوباره خودشان را به زندگی امروزمان تحمیل می‌کنند
بعدی 1 2 3 4 5