روایت یک مادر از شب‌های حماسی در میدان و خیابان
چند روزی از تهران خارج شدم. ترس و دلهره به جانم افتاده بود. بیشتر نگران بچه‌ها بودم تا خودم و محمد. بچه‌ها می‌ترسیدند
فرهاد دوانقی، کارشناس رسانه: 
مرز باریک «اطلاع‌رسانی مقاوم» جایی است که مخاطب هم به موقع بداند چه خبر است، هم بداند در برابر آن چه کار می‌تواند بکند. رسانه‌ای که فقط فاجعه را نشان بدهد و نگوید مردم چطور می‌توانند به خود یا دیگران کمک کنند، خودش به یک سلاح روانی در جنگ شناختی تبدیل می‌شود
هیچ‌کسی پس از جنگ همان آدم سابق نیست؛ نه شهری که از زیر دود و آوار بیرون می‌آید
جنگ رمضان، نمونه‌ای بی‌نظیر از حضور شبانه‌روزی مردم ایران در میدان بود 
اینکه بخواهیم نقطه‌ای برای روند جنگ رمضان، دومین جنگ تحمیلی امریکایی- صهیونیستی علیه ملت ایران در نظر بگیریم
اگر قرار بود یک برند جهانی برای همبستگی مردمی در شرایط بحرانی طراحی شود، قطعاً باید اسمش را برند ایرانی می‌گذاشتند! البته با شعار ساخت ایران، با عشق ایرانی! برندی که همتا ندارد
حسین پورچراغی، دانشجوی دکتری تخصصی پرستاری:
ایجاد فضا‌های اشتراکی که در آن سالمندان تجربیات مربوط به جنگ را به نسل‌های کودک و نوجوان منتقل کنند، نه تنها انزوای آنها را از بین می‌برد، بلکه به زندگی آنها معنای دوباره می‌بخشد. همچنین ایجاد گروه‌های همسان که در آن سالمندان با تجربیات مشابه با هم وقت می‌گذرانند، به تخلیه روانی و احساس درک متقابل کمک شایانی می‌کند
مهدی سجادی امین، عضو هیئت علمی پژوهشکده زن و خانواده:
در جنگ ترکیبی، الگوی سوم به این معناست که زن، همزمان «مدیر داخلی» (حفظ کانون خانواده)، «فعال رسانه‌ای» (دفاع در فضای مجازی)، «سازمانده مردمی» (هدایت و تشویق حضور‌های خیابانی) و «اقتصاددان مقاومتی» (مدیریت مصرف) است
چقدر دلم می‌خواهد این روز و شب‌ها کش بیایند، مثل واژه مردم و همین‌طور کنار هم بمانیم. در روز‌هایی که جنگ تمام می‌شوند. برای ساختن دوباره ایران. دلم می‌خواهد سراغ تک‌تک آدم‌های این شهر سه‌رنگ دوست‌داشتنی بروم و زیر گوش‌شان بگویم مردم! ما مبعوث شده‌ایم و باید کار را تمام کنیم 
مادران و همسران، تاریخ‌سازان جنگ رمضان
زنان در ایران دیده‌اند که امریکایی‌ها پس از اشغال افغانستان و عراق چه کردند. همین تجربه باعث شده زنان ایرانی بدانند این جنگ برای «آزاد کردن آنها» نیست. روایت عاملان این جنگ درباره آزادی زنان با واقعیت‌های منطقه همخوانی ندارد.
دکتر سیدامیرعباس عبداللهی، جامعه‌شناس، پژوهشگر و استاد دانشگاه، در گفت‌و‌گو با «جوان»:
در رویداد‌های جمعی و حضور مردمی این شب‌ها، همکاری و همراهی میان مردم و نهاد‌های رسمی به چشم می‌خورد. تحلیلگران این نوع مشارکت را شکلی از سرمایه اجتماعی می‌دانند؛ سرمایه‌ای که می‌تواند نیرویی مؤثر در انسجام اجتماعی حتی بعد از جنگ نیز ایجاد کند
۱