دکتر محیا شعیبی، جامعه‌شناس:
فردی که برای مدت طولانی زمان، انرژی، روابط اجتماعی و خواسته‌های شخصی خود را برای مراقبت از سالمند کنار می‌گذارد اگر احساس کند تلاش‌هایش دیده و قدردانی نمی‌شود، ممکن است دچار خستگی عاطفی شود و احساس تنهایی کند. مراقبت از پدر و مادر می‌تواند از جنس محبت و ایثار باشد، اما حتی در این شرایط یک «خسته نباشید»، قدردانی و دیده شدن زحمات مراقب اهمیت دارد
نهم مهرماه به نام روز سالمندان نامگذاری شده است؛ مناسبتی که شاید بیش از آنکه درباره سالمندان امروز باشد، درباره آینده همه ماست.
دکتر غلام‌حسین ادب، روانشناس:
وقتی فردی سال‌ها در یک شغل فعالیت کرده است با فرارسیدن بازنشستگی ممکن است به‌طور ناگهانی با کاهش شدید تعاملات ساختاریافته و همچنین تغییرات فیزیولوژیکی روبه‌رو شود. به این وضعیت «سوگ نقش» گفته می‌شود. سالمند در این دوره ممکن است احساس کند بخشی از وجودش - همان بخش کارآمد و مفیدی که سال‌ها با آن شناخته می‌شده - از دست رفته است، اما واقعیت این است که فرد خودش را از دست نداده بلکه نقش قبلی خود را از دست داده است
منیره مهدی‌پور، روانشناس بالینی و مشاور سالمندی:
تفاوت اصلی میان احترام و ترحم در نحوه برخورد با توانمندی فرد است. احترام یعنی نظر سالمند را واقعاً بپرسیم و به آن توجه کنیم. در تصمیم‌هایی که به زندگی او مربوط است، مشارکتش بدهیم. با او مانند یک فرد بالغ و صاحب‌نظر صحبت کنیم
دکتر راحله علیمرادزاده، متخصص طب سالمندی و استادیار دانشگاه علوم پزشکی ایران:
به جای «بیماری محور بودن»، فرد سالمند را مجموعه‌ای از توانمندی‌ها و عملکرد و استقلال در امور زندگی‌اش ببینید. داشتن فعالیت فیزیکی و راه رفتن، حافظه بدون اختلال، تغذیه، خواب مناسب، خلق و خوی نرمال، داشتن استقلال و ارتباط اجتماعی به صورت منظم ارزیابی شوند و هرگونه تغییر جدیدی که زندگی روزمره فرد سالمند را مختل کند به حساب «عدد سن» گذاشته نشود
سهم سالخوردگان از خدمات دیجیتال
پدر سالمندی را در صف بانک دیدم. آمده بود فیش پر کند تا حقوق بازنشستگی‌اش را بگیرد. خیلی در صف ماند و بعد هم که نوبتش شد، متصدی باجه نگاهی گذرا به سرتاپایش انداخت
گاهی بعضی جمله‌ها و حرف‌ها را باید نوشت و جایی گذاشت که هر روز چشممان به آن بخورد؛ شاید روی میز کار، کنار آیینه، روی صفحه گوشی یا حتی گوشه‌ای از ذهنمان. یکی از همین جمله‌ها می‌تواند این باشد «منم یک روزی پیر می‌شوم.»
دکتر معصومه حاتمی، روانشناس و مشاور خانواده:
ترس از دست دادن استقلال و کنترل، احساس سربار بودن، شرم از نیازمند شدن و گاهی بی‌اعتمادی، می‌تواند از دلایل مقاومت سالمندان در برابر دریافت کمک باشد. بنابراین راهکار این نیست که خانواده بگوید «تو نمی‌فهمی، ما بهتر می‌دانیم.» بهتر است بپرسد کدام قسمت کار را ترجیح می‌دهی خودت انجام بدهی و در کدام قسمت دوست داری ما کمکت کنیم. یعنی کمک را از گرفتن کنترل به تقویت توانمندی تبدیل کنیم
دکتراحمد دلبری، متخصص سالمندان و استاد دانشگاه:‌
خانواده نباید به دلیل مراقبت از سالمند تمام کار‌های ساده و روزمره او را بر عهده بگیرد. وقتی حتی کار‌هایی مانند بستن دکمه لباس یا شستن دست‌ها را به جای سالمند انجام می‌دهیم ممکن است این پیام به او منتقل شود که دیگر توانایی و کارآیی لازم را ندارد. این احساس می‌تواند به کاهش عزت‌نفس، افسردگی و وابستگی بیشتر منجر شود. می‌توان از یک اصل ساده یعنی «کمک به جای انجام دادن» استفاده کرد
دکترمریم ممقانیه، روانشناس:‌
شنیده‌شدن با پذیرفته‌شدن نظر تفاوت دارد. آنچه اهمیت دارد این است که سالمند احساس کند هنوز عضوی مؤثر و صاحب نظر در خانواده است.» و در یک جمله می‌گوید: «مراقبت از سالمند یعنی به فکر او بودن، اما مشارکت دادن او یعنی به رسمیت شناختن هویت سالمند
بعدی 1 2 3 4 5