گفت‌وگوی «جوان» با تهیه‌کننده و کارگردان فیلم سینمایی «نور»
فیلم سینمایی «نور» داستان گروهی از کودکان مبتلا به سرطان است که در شرایط دشوار جسمی و روحی، همچنان برای رسیدن به آرزوهایشان تلاش می‌کنند
بررسی نقش ضدقهرمان از منظر اجتماعی و روانشناختی، به انگیزه بازپخش سریال «خواب و بیدار» در گفت‌و‌گو با غلامرضا آذری، کارشناس علوم ارتباطات و مطالعات فیلم و رسانه
باید از این دام پرهیز کرد که موفقیت یک شخصیت زن را فقط به جذابیت ظاهری یا ویژگی‌های جنسیتی او نسبت دهیم. اگر ناتاشا در حافظه مخاطب ماندگار شده باشد، باید بررسی کنیم که شخصیت‌پردازی، بازی، میزان حضور، دیالوگ‌ها، موقعیت‌های بحرانی و نقش او در ساختار داستان چه سهمی در این ماندگاری داشته‌اند. در واقع، پرسش درست این نیست که چرا زن خلافکار جذاب شده است؛ بلکه این است که چگونه شخصیت زن در جایگاه ضدقهرمان توانسته به مرکز ثقل درام تبدیل شود
مجید مجیدی در مراسم دریافت جایزه بزرگ جشنواره بوسان از کودکان میناب و رنج مردم ایران سخن گفت
مجیدی: واقعاً فکر می‌کنید جرم مردم ما چیست؟ جرم مردم ما این است که فقط می‌خواهند استقلال داشته باشند. زیر ظلم و استعمار نباشند و مردم ما برای همین مبارزه می‌کنند و تا آخر هم خواهند ایستاد
«رسالت مردمی سینما برای امیدآفرینی» در گفت‌و‌گوی «جوان» با ابوالفضل جلیلی، فیلمساز پیشکسوت
شما الان سریال‌های شبکه نمایش خانگی را ببینید. سریال‌ها پر از خشونت و بداخلاقی است. این حد از لمپنیزم چقدر می‌تواند روی جامعه تأثیر مخرب داشته باشد. این آثار می‌تواند آینده یک نوجوان را ناهنجار کند. مشکل اینجاست که برخی فقط دوست‌دارند دیده بشوند و حالا این دیده شدن به هر قیمتی که باشد مهم نیست. به این فکر نمی‌کنند که نتیجه کارشان چه تأثیری بر دیگران می‌گذارد. وقتی برای یک هنرمند منیت اولویت پیدا کرد نتیجه کار چیزی نخواهد بود که گرهی از کار مردم باز کند | صفحه ۶
گزارش «جوان» از تحسین «غذای نیمروز» مجیدی در بوسان و آینده سینمای ایران در جشنواره‌های جهانی
سینمای ایران برای بازگشت به جایگاه پیشین خود، بیش از یک درخشش جشنواره‌ای به جریان مستمری از فیلم‌های خلاق، فیلم‌سازان مستقل و روایت‌های تازه نیاز دارد. جریانی که در آن، حضور جهانی یک فیلم اتفاقی استثنایی نباشد بلکه نتیجه طبیعی کیفیت و تنوع تولید باشد
گزارش «جوان» از وضعیت سینمای کودک و نوجوان به مناسبت پایان سی‌وهشتمین جشنواره فیلم کودک اصفهان
پایان سی‌وهشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان، بار دیگر فرصتی برای ارزیابی وضعیت سینمایی فراهم می‌کند که سال‌هاست از آن به‌عنوان یکی از بخش‌های مهم فرهنگ و سینمای ایران یاد می‌شود، اما هنوز نمی‌توان درباره تداوم تولید، کیفیت آثار، سهم این سینما از بازار و ارتباط منظم آن با مخاطبان، تصویری روشن و مبتنی بر داده ارائه کرد
حدود ۱۰ سال پیش وقتی آخرین صفحه از رمان شیرین رؤیای نیمه‌شب را بستم، با آنکه پیش و پس از آن نیز با جهان رمان و داستان بیگانه و بی‌نصیب نبودم، اما حلاوت روایت و قصه مظفر سالاری را مدت‌ها با خود داشتم
سریال سلطان صاحبقران هیچ‌گاه از تلویزیون جمهوری اسلامی پخش نشد و حتی مرمت نسخه‌ای سینمایی با عنوان امیرکبیر که از سوی بخش مرمت آثار سینمایی زیر نظر موزه سینما و سازمان سینمایی ارشاد انجام شد و در سی و ششمین جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد نیز کاملاً در حاشیه و با ضریب رسانه‌ای اندک شکل گرفت و پیدا کردن آن امروز در فضای اینترنت و حتی پلتفرم‌های فیلم و نمایش خانگی کار دشواری است
چرا سینمای کودک در ایران افول کرد؟
اینکه کودک و نوجوان تا چه اندازه در فیلم‌های دهه ۶۰ ایرانی ارجحیت و اولویت ذاتی داشته‌اند، می‌تواند محل بحث باشد. اساساً زندگی و زیست کودک و نوجوان به دلیل سادگی و پاکی و بی‌آلایشی جهان آنها جذاب است. جامعه در دهه ۶۰ به نحو مطلوب‌تری پذیرای آنها بود، اما کمرنگ شدن نهاد خانواده که بیشتر با پمپاژ رسانه‌ای نیز همراه بود و زندگی کم‌تعداد را تبلیغ می‌کرد، خود به این مسئله دامن زد که بچه‌ها دیگر نباید موضوع اصلی باشند و این دقیقاً بر خلاف روندی بود که در کشور‌های غربی درحال انجام بود
نگاهی به سریال «رؤیای نیمه‌شب» که با اقتباس از رمانی به همین نام ساخته شده است
«رؤیای نیمه‌شب» از نقطه‌ای دراماتیک آغاز می‌شود؛ از عشق فتاح و تلما در حله روزگار اولجایتو و از جهانی که در آن یک انتخاب عاطفی می‌تواند به مسئله‌ای مذهبی، خانوادگی و حتی سیاسی تبدیل شود. 
بعدی 1 2 3 4 5