گذری و نظری بر یادمان آیت‌الله حاج‌شیخ مجتبی بهشتی اصفهانی
آغاز و انجام «دولت‌موقت» در آیینه یک پژوهش نوانتشار
شهر به شهر در جست‌وجوی «جای پای جلال»
هماوردی مدارس اسلامی با مدارس امریکا‌یی در دوران پهلوی دوم
مسئولان رژیم شاه امید داشتند که در آینده دانش‌آموزان امریکا‌یی و محصلان ایرانی آن، بعد از اتمام تحصیلات در دانشگاه‌های امریکا‌یی و غربی، به ایران بازگردند و جایگزین افراد در پست‌های سفارت و مناصب دولتی به‌عنوان یک طبقه همراه و مجری سیاست‌های آن‌ها مشغول کار شوند، اما در رسیدن به تأثیرات بلندمدت اقدامات خود یعنی «تغییر فرهنگ ایرانی و استحاله مذهبی» با پیروزی انقلاب اسلامی موفق نشدند
انور خامه‌ای و روایتی از «پنجاه و سه نفر»
«محمدرضا کائینی» منتشر کرد
شب دوازده بهمن است در پرواز هواپیمای ایرفرانس به سوی تهران. امام خمینی در طبقه دوم است، نشسته بر پتویی همراه با من و دوستی فرانسوی.
یادداشت «محمدرضا کائینی» درباره عالم فرزانه، آیت الله فاضل لنکرانی
آنچه در شخصیت آن عالم فرزانه، بیش از هر چیز چشم این قلم را گرفت، تقدم دین مداری و حق طلبی بر انقلابی گری بود. او به رغم ارج فراوان نزد رهبر کبیر انقلاب و حضور دیرین در نهضت اسلامی، آنجا که در می‌یافت اصل و فرعی از موازین اعتقادی و عملی اسلام پیش پای انقلابی گری ذبح می‌شود، با شهامت به موضع گیری می‌پرداخت
«تاریخچه مداخلات سفیر انگلستان در امور داخلی ایران» در گفت‌وشنود با دکتر یعقوب توکلی
در ماجرای اخیر دولت انگلستان ثابت کرد به دنبال بهره‌گیری از شرایط به وجود آمده در ایران است و می‌خواهد میوه تروریسم را در ایران بچیند. آن‌ها تلاش کردند همه امکانات خود را به میدان بیاورند و آنقدر برای این مسئله عجله داشتند و سر از پا نمی‌شناختند و اصرار داشتند که این اتفاق بیفتد که دیگر شخص سفیر نتوانست تحمل کند و به نظر می‌رسد که سیاست‌های پشت پرده آن‌ها هم نتوانستند تحمل کنند و سفیر را هم به میدان فرستادند، اما نمی‌دانستند با بی‌آبرویی هر چه تمام‌تر سفیر لو می‌رود و دستگیر می‌شود
یادداشت «محمدرضا کائینی» پیرامون سالگرد پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی
وقتی انقلاب شد، من سه ساله بودم. از آن رستاخیز، تنها شور و همگرایی گسترده مردم را به خوبی مجسم می‌کنم. شیرین‌ترین کودکانه هایم در آن دوره، جمع کردن کارت پستال ها، پوستر‌ها و اندکی بعد عکس‌های انقلاب و امام بود.
نظری بر خاطرات شفاهی جعفر شریف‌امامی به‌مثابه گوشه‌ای از واقعیت‌های دوره پهلوی دوم
۷