وقتی کسبه واسطه حفظ  آبروی دیگران می‌شوند

اردو‌های جهادی اگر به نهاد‌های فراگیر تبدیل شوند، می‌توانند در کاهش بیکاری، مهاجرت و سرخوردگی‌های اجتماعی بسیار مؤثر باشند. این مهم، نیازمند بازتعریف مأموریت، حمایت ساختاری و پیوند با سیاست‌های کلان توسعه است. به سخن دیگر، باید از «جهادی‌گری نمادی» به «جهادی‌گری نهادی» گذر کرد

 ۵۷ سال پیش در چنین ایامی یک طلبه مهربان و نوعدوست پس از وقوع زلزله‌ای در شهر فردوس در دیار خراسان، نخستین حرکت جهادی - امدادی خودجوش و هدفمند را برای کمک به زلزله‌زدگان ثبت کرد.

تعاون یعنی با هم بودن، تقسیم مسئولیت‌ها و باور به اینکه هیچ فرد و خانواده‌ای تنها نیست

در روزگاری که مشکلات اقتصادی، بسیاری از خانواده‌ها را با دشواری مواجه کرده، چشمان بسیاری به دست‌های گره‌گشای خیرین و نهاد‌های حمایتی دوخته شده است

در دوران کرونا، نیاز‌هایی به‌وجود آمد که به شکل طبیعی باعث فعال‌شدن ظرفیت‌های جدید در بستر فضای مجازی شد. برای مثال، معلمانی در مناطق محروم برای تهیه گوشی یا تبلت جهت آموزش دانش‌آموزان‌شان، از مردم درخواست کمک می‌کردند و این فرایند کاملاً در فضای مجازی اتفاق می‌افتاد. همین‌طور شاهد افزایش فعالیت‌های خیریه در شبکه‌های اجتماعی بودیم و بستر جدیدی برای جذب مشارکت‌های مردمی شکل گرفت که پیش از آن تا این حد پررنگ نبود

«جهاد سازندگی» از اوایل انقلاب یکی از زیباترین جلوه‌های همبستگی مردمی بود. جوانان دانشجو و روستاییان، دوشادوش هم در روستا‌ها پل، جاده و زمین‌های کشاورزی را می‌ساختند و همزمان با پشتیبانی از جبهه‌ها بار بزرگی از آبادانی کشور را به دوش می‌کشیدند

در دنیای پرچالش اقتصاد و مدیریت، نام دکتر مینا مهرنوش برای بسیاری از فعالان این عرصه، نامی آشنا و الهام‌بخش است

‌نمی‌توان همیشه با ابزار نظارت و کنترل، نظم ایجاد کرد. فرهنگ سازمانی باید به سمتی برود که محیط کار، فضای نشاط‌آور و قابل تحمل باشد. جایی که افراد گذر زمان را احساس نکنند. احترام به وقت افراد، امکان رشد، و دادن مسئولیت‌های متنوع به کارکنان، از جمله ابزار‌هایی هستند که می‌توانند در این مسیر کمک کنند