کرونا بساط چشم و هم‌چشمی‌ها را جمع کرد
تکریم میت در جامعه ما از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است به طوری که عده‌ای از افراد هزینه مردنشان از حیات آن‌ها بیشتر است. عده‌ای در زمان حیات گمنام هستند و کسی از کار و بارشان خبر ندارد. اصلاً خیلی از آدم‌ها سال‌هاست که از شهر و دیار خود مهاجرت کرده و در جای دیگری ساکن هستند، شاید اندازه تمام عمر! اما به وقت مردن وصیت می‌کنند در سرزمین مادری‌شان دفن شوند. اقوام و بستگان بسته به میزان شهرت و میزان دارایی او برایش مراسم کفن و دفن و سوگواری مفصل برگزار می‌کنند. عده زیادی را هم به شام وناهار دعوت می‌کنند و منوی پذیرایی ختم و شب هفتم نیز بسته به میزان تمکن مالی فرد یا وراث از صفر تا ۱۰۰ قابل تغییر است.
خانه‌نشینی این روز‌ها و آداب همسایه‌داری
آموزش‌های لازم درباره آپارتمان‌نشینی و همسا‌یه‌ها با یکدیگر وجود ندارد، از این‌رو ممکن است افراد به راحتی شاهد نقض حقوق خود باشند، در حالی که از آن‌ها اطلاعی نیز ندارند. از سوی دیگر نداشتن روحیه مشارکت‌طلبی و همین‌طور تعویض پشت‌سر هم همسایگان به دلیل پایان مدت قرارداد استیجاری و بسیاری عوامل دیگر، باعث شده است تا همسایگی شکل گذشته خود را از دست بدهد و به صورتی که امروز وجود دارد، دربیاید. متأسفانه هم اکنون در بسیاری از آپارتمان‌ها بر سر اختلافات همسایگان با یکدیگر نزاع و درگیری صورت می‌گیرد تا جایی‌که برخی از آن‌ها به دشمنی‌های بزرگ هم تبدیل شده است
آزار‌هایی که همسایه‌ها از ما می‌بینند
همسایه‌داری هم همسایه‌داری قدیم. این را خیلی‌ها می‌گویند. به‌ویژه در این روز‌ها که همه بیشتر درخانه هستند و در واقع زمان زیادتری را در خانه سپری می‌کنند تا بیرون از آن. طبیعی هم هست که آدم هر جا که بیشتر باشد، سر و صدا و اثراتش هم در آنجا بیشتر است. وقتی بیشتر در خانه‌ایم، بیشتر هم سر و صدا تولید می‌کنیم و، چون همسایه‌ها هم مانند ما در خانه هستند، ما هم سر و صدای آن‌ها را بیشتر می‌شنویم.
ما بی‌نیاز از نقشه کشیدن نیستیم، اما گاهی نقشه‌هایمان درست از آب درنمی‌آید
قرار نیست جهان به دلخواه ما باشد یا همان نتایجی که ما به دنبال آن هستیم به بار بیاورد. منظور ما رها کردن زندگی و نقشه نکشیدن و تدبیر نکردن نیست. منظور این نیست که ما برای زندگی و کسب و کارمان برنامه‌ریزی نکنیم، بلکه منظور این است که در عین تدبیر کردن و نقشه کشیدن، همه هستی روانی خود را به آن تدبیر‌ها و نقشه‌ها نبندیم. این جا همان مرز باریک و ظریفی است که اگر کسی بتواند به آن دست بیابد در عین اینکه می‌تواند تدبیر کند و نقشه بکشد، اما خود را به واسطه آن تدبیر‌ها و نقشه‌ها شناسایی نکند
یکی گرفتن موقعیت با تفسیر ما از آن رویداد، منشأ سوء‌تفاهم‌های بزرگی در زندگی است
من وجودی پر از اضطراب و استرس دارم، تصور می‌کنم موقعیت‌های بیرونی مرا به این روز می‌اندازند، اما در واقع این‌گونه نیست. شاهدش این است که ما آدم‌های زیادی را می‌بینیم که مثلاً فرزند خود را از دست داده‌اند، اما رفتار و عکس‌العمل آن‌ها اصلاً با همدیگر یکسان نیست. سؤال مهمی که در این‌جا می‌توان مطرح کرد این است که اگر نفس از دست دادن فرزند، باعث تولید رنج و نگرانی و اندوه می‌شود در همه این افراد باید عکس‌العمل‌های یکسانی را برانگیزد، در حالی که می‌بینیم واقعاً عکس‌العمل‌ها یکسان نیست
تأثیرات کرونا بر روابط خانوادگی
کرونا زندگی را از توی اداره و خیابان به خانه کشاند. ویروسی که هر چند آدم‌های کوچه و خیابان را از هم دور ولی اعضای خانواده را به هم نزدیک کرد. به یاد آورد که مهم‌ترین دستاورد زندگی شادی و لذت بردن از لحظه‌هاست. آنچه می‌ماند مهربانی است!
مراقب ویروس‌های رفتاری پس از کرونا باشیم
تا چندی پیش پزشکان و مشاوران مبارزه با مواد مخدر سعی داشتند ثابت کنند خطر مصرف قلیان بیش از سیگار است. اطلاع‌رسانی و آموزش‌های همگانی مناسبی در حال اشاعه بود.
چرا هیچ جوره با مرگ کنار نمی‌آییم؟
ما همیشه برای مردن بهانه می‌آوریم. همیشه زودیم برای رفتن. همیشه ما را «گلچین روزگار عجب خوش سلیقه است» می‌نویسند. ما یادمان می‌رود اینجا روی کره خاکی مهمانیم. یادمان می‌رود شیشه عمر مات است و تهش دیده نمی‌شود. این هیجان‌انگیز‌ترین هدیه زندگی است. اینکه نمی‌دانیم تا کی فرصت حیات داریم. اینکه شب می‌خوابیم و صبح می‌گویند فلانی ایست قلبی کرد. در جاده می‌رویم، اما دیگر هرگز برنمی‌گردیم. با پای خودمان به درمانگاه می‌رویم و همان جا روی تخت سکته می‌کنیم که آدم‌ها اسمش را می‌گذارند مرگ طلایی!
انتخاب‌های ما برای چگونه گذراندن ایام قرنطینه
ما آزادانه انتخاب کرده‌ایم که محدودیت را حفظ کنیم و بر آن ارج نهیم. بنابراین می‌شود با این دید، به محدودیت در آزادی درست‌تر نگاه کرد. به خودمان روحیه بدهیم، از راه‌هایی که بلد هستیم مراقب روح و روان خود باشیم. اگر اهل مطالعه هستیم، برویم سراغ کتاب و آنچه را که لازم است از لابه‌لای صفحاتش بیاموزیم تا روحیه خود را تقویت کنیم
ابعاد روانی و اجتماعی قرنطینه خانگی ناشی از کرونا در گفتگو با دکتر امان‌الله قرایی‌مقدم
تأثیر قرنطینه بر نوجوانان بیش از سایرین است. خانواده‌ها در این‌باره نقش بسیار مهمی دارند. نهاد‌ها باید امکاناتی را در اختیار مردم بگذارند که این قضیه را ملایم‌تر کند. نقش بانوی خانواده در این روز‌ها به شدت پررنگ‌تر از روز‌های دیگر است. هر بانویی در خانه و خانواده خود می‌داند که چه چیز بیش از همه فرزندان و همسر را خوشحال می‌کند و چگونه می‌تواند فضای شادتری را در خانه ایجاد کند. نقش زنان در این روز‌ها واقعاً چشمگیر است
۱۰