سرويس جامعه جوان آنلاين: شب گذشته در مناظرهای که با موضوع وکالت در برنامه پایش برگزار شد، از سوی یکی از اعضای کانون وکلا به آمار ۷۵ هزار نفری کل وکلا اشاره شد. آماری که توسط مهدی حجتی، وکیل کانون وکلا بیان شد، با تجمیع وکلای قوه قضاییه بوده است. یعنی به استناد آماری موجود، از ۷۵ هزار وکیل موجود حدود ۲۰ تا ۲۵ هزار از وکلای فعال در کشور مربوط به مرکز وکلا و مشاوران قوه قضاییه هستند.
مناظره پایش بر سر انحصار کانون وکلا و مسدود کردن مسیر ورود به حرفه وکالت توسط کانونهای وکلای دادگستری بود. مهدی حجتی در مناظره دیشب نیاز داشت برای زیاد جلوه دادن تعداد وکلا و به دنبال آن این نتیجه گیری که در ایران وکیل زیاد است و انحصار در وکالت وجود ندارد، آمار وکلا را ۷۵ هزار نفر اعلام کند. این اعلام آماری در حالی است که برخی اعضای کانون وکلای دادگستری به طور جدی و در موارد متعدد از وکیل خطاب کردن حدود ۲۵ هزار وکیل شاغل در ایران که عضو کانون وکلای قوه قضائیه هستند اجتناب میکنند.
این نشان میدهد که کانون وکلا وقتی نیاز به آمار تعداد بالای وکلا داشته باشد، برای رسیدن به منافع انحصار گرایانه خود، تعداد وکلا را با احتساب همان تعداد وکلای قوه قضاییه ارائه میکنند، اما در غیر از این آنها را وکیل نشمرده و حتی قبول ندارند و با ادبیاتی توهین آمیز نظیر «وکیل چینی» و «وکیل ۱۸۷» خطاب می¬کند.
انحصارگرایی بعضی از اعضای کانون وکلا و حس خودبرتربینی برخی از آنها به حدی است که برای توجیه عملکرد انحصارگرایانه شان حتی به دروغ های آماری هم روی می آورند. باید از این عده پرسید بالاخره ما واقعا چه تعداد وکیل در کشورمان داریم؟ بالاخره و از منظر شما وکلای قوه قضائیه هم اساساً وکیل هستند یا نه؟!
موضوع بی احترامی به قشر وسیعی از حقودانها و وکلا تا جایی بود که حتی علی بهادری جهرمی رئیس مرکز وکلا، کارشناسان رسمی و مشاوران خانواده قوه قضائیه نیز در واکنش به پیشنهاد ادغام این مرکز با کانون وکلای دادگستری بیان داشته بود: اگر شما به دنبال شأن وکلا هستید شأن همکار خود در مرکز وکلای قوه قضاییه را رعایت کنید، آن زمان من با شما صحبت خواهم کرد. گفتم هر زمان مرکز وکلای قوه قضاییه را قانونی دانستید و وکلای ما را به جای کارشناس و ۱۸۷ و …، وکیل صدا زدید با هم صحبت میکنیم.
با چیزی که قانونی نمیدانید که نمیتوان صحبت کرد. هر روز از هیئت مدیره کانون وکلا میخواهند با ما مذاکره کنند، اما من این را تا زمانی که شأن وکلایم حفظ نشود، نمیپذیرم. زمانی پای میز مذاکره میرویم که به رسمیت شناخته شویم.