سرویس جامعه جوان آنلاین: مدرسهداری سیاسیون امری مسبوق به سابقه است. برجستهترین دلیل ورود این افراد، تربیت کادر برای اداره حکومت بوده است و در این راستا با جلب بهترین امکانات نرمافزاری و سختافزاری تلاش میکردند تا به تربیت کادر مؤمن و متعهد برای تخصصهای اجرایی مبادرت کنند. بسیاری از این مدارس در این کار موفق بودهاند و آیندهسازی خوبی انجام دادهاند.
اما این روزها مدرسهداری و توسعه مدارس غیرانتفاعی کمتر با چنین نیتهای متعهدانه عجین شده و بسیاری به مدرسهداری مثل کارخانهداری نظر میکنند.
در سالهای اخیر که توسعه مدارس غیردولتی به طور گسترده در دستور کار قرار گرفت و تعارضاتی با مبانی نظام و انقلاب پیدا کرد، ورود به این مسئله حساسیتهای ویژهتری یافت.
از این جهت گفتوگوی رسانهای حمیدرضا حاجی بابایی، رئیس فراکسیون فرهنگیان مجلس اهمیت پیدا میکند.
مدارس غیردولتی مرفه و سیاسی
این نماینده مجلس با اشاره به وضعیت مدارس دولتی و غیردولتی خاطرنشان کرد: باید برای همه ملت ایران موقعیتی فراهم کنیم که در مدارس دولتی تحصیل کنند، البته هماکنون چندین نوع مدارس غیردولتی در کشور وجود دارد، گروه نخست مدارس غیردولتی وضعیت خیلی خوبی دارند و شهریه بالایی هم میگیرند. در این مدارس فرزندان خانوادههای مرفه حضور دارند که هرچه مدرسه شهریه بخواهد، پرداخت میکنند. گروه دوم مدارس غیردولتی از نوع سیاسی هستند و گروه سوم مدارسی هستند که جزو دو گروه فوق نبوده و وضعیت آنها چندان مساعد نیست.
وی ادامه داد: هماکنون یکی از اشتباهات این است که معلمان مشهور را به مدارس غیردولتی بالای شهر میبرند و این مدارس علاوه بر حق انتخاب دانشآموز اقدام به انتخاب معلمان هم میکنند. رئیس فراکسیون فرهنگیان مجلس با تأکید بر اینکه بزرگترین ظلم به نظام جمهوری اسلامی این است که هر مسئولی برای خودش یک مدرسه غیردولتی دارد، افزود: چرا وقتی در مجلس فریاد میزنم که به داد مدرسه برسید و اجازه ندهید مدرسه را خصوصی کنند چراکه خصوصیسازی ظلم به نظام جمهوری اسلامی و خرید خدمات خیانت است، هیچکس دفاع نمیکند.
مدارس پردرآمدتر از کارخانهداری
حاجیبابایی ادامه داد: هماکنون بیشتر مسئولان مدرسه دارند و در این زمینه چپ و راست نیز با هم مشترک هستند و از تعطیلی مدارس تیزهوشان استقبال میکنند، اینکه برخی افراد آلاف و الوفی میرسند فقط از جانب کارخانه و صنعت نیست، از طریق مدارس هم این موضوع محقق میشود و حتی برخی مدارس درآمدشان بیشتر از کارخانهها و صنعت نفت است و دردسرش هم کمتر و تازه مدعی هستند که برای نظام نیرو تربیت میکنند.
وی در پایان تأکید کرد: سیاهترین نگاه به آموزش و پرورش خرید خدمات است که نابودکننده آموزش و پرورش دولتی است.
غیردولتیها در دوراهی تولید فکر و تولید طبقه
اظهارات حاجی بابایی از چند منظر قابل بررسی است؛ اول اینکه وی در دورهای وزیر آموزش و پرورش بوده و میتوانست جلوی رانت اعطای بیقید و شرط مجوز تأسیس مدرسه را بگیرد، اما وجوه دیگر گزارش وی نشان میدهد که خصوصیسازی، آموزش و پرورش را مستعد آسیبها و آفتهای فراوانی کرده است.
برجستهترین آن نمکگیر کردن نهادهای نظارتی است؛ یعنی مسئولان نظارتی که مدرسهداری هم میکنند و در تعارف امتیازی که از آموزش و پرورش گرفتهاند تخلفات خصوصیسازی در این وزارتخانه را نادیده میگیرند، زیرا مدرسهشان همزمان دچار مجموعه تخلفاتی است که در انتقادات به شیوه کنونی خصوصیسازی آموزش و پرورش وارد میشود.
مدارس سیاسیون علاوه بر اینکه علاقهمند به جذب دانشآموزان برتر هستند، از تعطیلی مدارس استعدادهای درخشان نیز استقبال میکنند. از طرفی به دلیل اینکه به دنبال برندسازی در مدارسشان هستند معلمان برتر را با وعده پرداختهای بیشتر تطمیع میکنند.
وای به روزی که بگندد نمک
در عین حال بابت آپشنهایی که از این طرف و آن طرف برای مدرسه خود جمعآوری میکنند، مدرسهشان را مستحق دریافت بالاترین میزان شهریه میدانند و برای فرار از نظارت دست به دامن لابیگری میشوند و در نهایت نیز سهم به سزایی در تولید طبقه اجتماعی و ایجاد شکاف طبقاتی به عهده میگیرند.
نکته قابل تأمل این است که تعداد قابل توجهی از سیاسیونی که مدرسهداری میکنند، پستهای نظارتی نظام را در دست دارند و نظرشان برای اصلاح روندهای مدیریتی در دستگاه تعلیم و تربیت محل وثوق است. این مسئله هزینه مدرسهداری این افراد را برای نظام دوچندان میکند. در حالی که آنها منت کادرسازی را به سر نظام میگذارند.
اگرچه هستند مدارس غیردولتی که در کارنامهشان تربیت چهرههای علمی، فرهنگی و اجتماعی اثرگذاری وجود دارد و هرگز اهداف عالی تعلیم و تربیت را آلوده نگاه سرمایهداری و کاسبکارانه نکردهاند.
