به گفته سخنگوي سازمان جهاني بهداشت، اختلال بازيهاي رايانهاي به عنوان يك مشكل سلامت رواني در سال 2018 مورد بررسي قرار ميگيرد. افزون بر اين به اعتقاد وي، اختلالات ناشي از بازيهاي اينترنتي بسيار فراتر از بازيهاي رايانهاي است و اين در حالياست كه هيچ سازماني به اين موضوع نميپردازد. بررسيها نيز نشان ميدهد، بازيهاي اينترنتي ميتواند مخربتر از آنچه قبلاً گفته شده، باشد و منجر به بروز اختلالات فراوان و در نهايت آسيب جدي به سلامت روان شود.
فراموش كردن گذر زمان، بيتوجهي به ساير مسئوليتها از قبيل دانشآموز بودن يا فرزند بودن، افت تحصيلي در نتيجه انجام ندادن درست تكاليف مدرسه، فاصله گرفتن و كاهش تعامل با خانواده و دوستان، عصبانيت ناخواسته هنگام قطع دسترسي به اينترنت و مشكلات جانبي، بيرغبتي به غذا خوردن و خارج شدن از اتاق خواب يا مطالعه، بيميلي به تعامل با اعضاي خانواده پس از بازگشت از مدرسه يا هنگام شام خوردن و ديگر موقعيتها كه خانواده دور هم جمع ميشوند و ساير علائم بيماري جسمي مانند ميگرن، افزايش وزن، خشكي چشمها، كاهش ديد و مشكل خواب تنها بخشي از اين مشكلات است كه به مرور زمان بازيهاي رايانهاي و اينترنتي به دنبال خود خواهد داشت.
هر چند كه بايد گفت همزمان با شرايط جهاني شدن و عصر اينترنت، خروج از زمين بازي مدرن براي هيچ خانواده و فردي امكانپذير نيست، چهبسا با منع كردن، حرص و ولع بيشتري براي پرداختن به چنين بازيهايي در كودكان و نوجوانان بيشتر ميشود و آنها را وادار ميكند تا به دور از چشم خانواده اين كار را انجام دهند، اما ميتوان بهگونهاي حركت كرد كه نتيجه را تا حدي به نفع خود تغيير داد. به طور مثال در ميان رشد قارچگونه انواع و اقسام بازيهاي اينترنتي و رايانهاي، تعدادي از بازيهاي فكري و معمايي هستند كه سلولهاي مغزي را به فعاليت واداشته، فكر كودك يا نوجوان را تقويت ميكند و در رشد خلاقيت و بالندگي ذهن كودك تأثير مثبت دارد. يعني اين والدين هستند كه ميتوانند در وهله اول در انتخاب نوع بازي براي گروههاي سني و تأثير اين بازيها در جسم و روح فرزندان خود دقت به عمل آوردند. اين در حالي است كه متأسفانه درصد قابلتوجهي از والدين نهتنها از خطرات احتمالي در مورد سلامت احتمالي اين نوع بازيها مطلع نيستند، بلكه از خطرات امنيتي آن نيز بيخبرند و حتي تفكر پيشفرضي براي مواجهه و حل اين مسئله ندارند.
همبازي شدن در بازيهاي آنلاين كه خطرپذيري مضاعف دارند، تشويق به انجام ديگر تفريحات و فعاليتهاي اجتماعي، نظارت بر استفاده از بازيهاي رايانهاي و موبايلي، تشويق براي جايگزينسازي بازيهاي بومي منطبق با فرهنگ كشور و صحبتهاي منطقي درباره مشكلات پيش آمده اين چنين بازيهايي از جمله راهكارهاي پيشنهادي در اينباره ميتواند باشد.
