روایتی از رفاقت ۳۷ ساله آقای محافظ با آقای شهید
ما ولایتمداری را از پدرمان آموختیم، یعنی باید دقیقاً «شانهبهشانه» با ولایت حرکت کرد، یعنی در هر قدم، همراهی با رهبری، نه با پیشدستی و خودنمایی و نه با کوتاهی و عقب ماندن، اصل کار است. پدر خود تجسم همین معنا بود. ما میگوییم ایشان «ولایتی تنوری» بودند، یعنی اگر امام شهیدمان از ایشان میخواست که حتی وارد تنور آتش شوند، بدون هیچ پرسش و تردیدی این کار را انجام میدادند. من مهمترین دلیل شهادت ایشان را همین میبینم، اینکه تمام هستیاش را نثار مسیرش کرده بود