یادداشت «محمدرضا کائینی» به‌بهانه انتشار کتاب رضاشاه زیباکلام
در سده اخیر، بر راویان اخبار و ناقلان آثار و حتی طوطیان شکرشکن نیز پوشیده نبوده و نیست که به گاه کودتای هزار و دویست و نود و نه، در حاکمیت انگلستان دوگانه‌ای جدی شکل گرفته بود.
روایتی از رفتار رضاخان با قائم‌مقام‌الملک رفیع پس از سال‌ها خدمتگزاری
از سال ۱۳۱۲ هـ. ش. نخست سرلشکر محمدحسین‌خان آیرم و پس از فرار او به اروپا، سرپاس رکن‌الدین مختار، گروهی از افسران و پایوران شهربانی، همین گونه عده‌ای از امیران و سرهنگان ارتش، در اطراف رضاخان طیفی تشکیل داده و با گزارش‌های شداد غلاظ، به او القا می‌کردند که در میان اقشاری از جاسوسان بین‌المللی احاطه شده است و برای حفظ تاج و تخت سلطنت خود باید به هیچ‌کس اطمینان نداشته باشد
نظری بر آغاز و انجام تعامل روشنفکران با رضاخان
رابطه سست روشنفکران با توده‌های مردمی و بدنه جامعه شاید بزرگ‌ترین دلیل عدم پایداری آنان در برابر استبداد رضاشاهی بود. روحانیون توانایی آن را داشتند که در صورت لزوم، مردم را بسیج کنند و متدینین را حول محور اعتقادات دینی گرد هم آورند، اما روشنفکران از چنین قدرت عظیمی بی‌بهره بودند، از همین روی به‌تدریج منزوی و در برابر سرکوب رضاخانی بدون حامی و پشتیبان شدند
مروری بر شرایط گروه‌های اجتماعی ایران در آستانه کودتای اسفند ۱۲۹۹
در فاصله نهضت مشروطه تا کودتای رضاخانی و قدرت گرفتن او، احزاب سیاسی متعددی در ایران تشکیل شدند که هنوز در مراحل نخست تجربه‌های حزبی بودند که با یورش رضاخان به تعطیلی کشیده شدند. بنابراین جامعه ایران در دوره کوتاه بین مشروطه و کودتای سوم اسفند توانست تجربه چند صدایی شدن را از سر بگذراند، بی‌آنکه رعایت قواعد رقابت‌ها و منازعات سیاسی را بلد باشد
رویکرد‌ها و کارکرد‌های رضاخان درباره جامعه زنان ایران
امکاناتی که در آن دوران در اختیار زنان قرار گرفت، بیشتر مختص طبقات بالای جامعه بود و آن‌ها بودند که مشاغل مدیریتی را اشغال کردند و زنان طبقه متوسط و پایین جامعه همچنان از راهیابی به رده‌های مدیریتی بازماندند. بسیاری از انجمن‌ها و سازمان‌های زنان تحت نظارت خواهر‌ها یا مادر شاه اداره می‌شدند و طبیعی است که جز حمایت و همراهی با حکومت، فعالیتی در این مجامع صورت نمی‌گرفت
یادداشت «محمدرضا کائینی» به‌مناسبت درگذشت علینقی عالیخانی
او نه معمار اقتصاد نوین ایران بود و نه دراندازنده طرحی عجیب و غیر منتظره در این حوزه. مروری بر وزن و مواضع او در دوره مسئولیت-که در مطبوعات وقت منعکس است-این نکته را بیشتر آشکار می‌سازد
حیات گروه‌ها و دسته‌جات سیاسی در دوران سلطنت رضاخان
نظر به احوال گروه‌ها و دسته‌جات سیاسی در دوران سلطنت رضاخان، از شاخص‌ترین مدخل‌ها به شناخت شرایط حکمرانی اوست. در مقالی که پیش‌روی شماست، این مقوله مورد تحلیل و بررسی قرار گرفته است.
علینقی عالیخانی و تنظیم و انتشار یکی از مهم‌ترین اسناد درباره نحوه حکمرانی پهلوی دوم
از بدو انتشار خاطرات امیر اسدالله علم، سخن درباره میزان حذفیات در خاطرات وی آغاز شد. علینقی عالیخانی به عنوان سانسورکننده یادداشت‌های او، بر این باور است که این حذفیات اندک و برای رعایت حال زندگان انجام شده‌اند. با این همه به نظر می‌رسد که برخی عدم‌تجانس‌ها در بخش‌هایی از یادداشت‌های علم، حکایت از سانسور‌هایی دارد که بیش از میزان مورد ادعای عالیخانی است
نگره سیدضیاءالدین طباطبایی به پیامد‌های همگامی خویش با رضاخان در کودتای ۱۲۹۹
سیدضیاءالدین طباطبایی: «از سنه ۱۰ به بعد که دیکتاتوری در ایران تشکیل شد، وضع مملکت به جایی رسیده بود که اگر در پاریس، یک روزنامه فرانسوی دو سطر بر ضد شهریار ایران می‌نوشت، فردا دولت مناسبات خود را با ملت فرانسه قطع می‌کرد. سفارت ایران را از پاریس احضار می‌کرد و سفارت فرانسه را از ایران بیرون می‌کرد. آن رعبی که طهران را گرفته بود، در نتیجه یک وضعیاتی که حالا نمی‌خواهم بگویم، دیگران را هم فراگرفته بود. در یک همچو موقع، من کجا می‌توانستم چیزی بگویم؟»
گذری بر تاریخچه ورود میسیونر‌ها به ایران در ادوار پهلوی اول و دوم
میسیونر‌ها ابتدا به حمایت از سیاست‌های فرهنگی پهلوی که با تکیه بر ناسیونالیسم افراطی و سکولاریسم سعی در تضعیف فرهنگ و مذهب داشت برآمدند. آن‌ها در ارزیابی اولیه از حکومت رضاشاه، دیکتاتوری نظامی را برای ایران ضروری می‌دانستند. آن‌ها از خارج نشدن قدرت و اختیار از دست حکومت، تأسیس مدارس دولتی، کشف حجاب، تحمیل لباس‌های غربی به مردان ایرانی و تضعیف و سرکوب آیین و مذهب اسلام کاملاً رضایت داشتند
۱۲