کتاب، از ما میخواهد که «درون خودمان» تصویر بسازیم. وقتی میخوانیم «پسرک در جنگل دوید»، ذهنمان خودش جنگل را میسازد: درخت، مه، صدای پرنده. اما بازی دیجیتال همه چیز را حاضر و آماده پیش چشم میگذارد. کودک امروز، تخیل را تمرین نمیکند؛ او فقط مصرف میکند.
