نگاهی انتقادی به فیلم «آنورا» برنده نخل طلای کن ۲۰۲۴
آنورا، ژست مارکسیستی و ضدسرمایه‌داری تندی دارد که نمی‌توان آن را باور کرد به‌طوری که در برخی لحظات به یک بیانیه سیاسی بدل می‌شود
سعید ابوطالب با برنامه‌های اخیرش بیشتر در حال در جا زدن بوده است
زمانی بازی مافیا به یک برنامه تکراری و خسته‌کننده در پلتفرم‌ها تبدیل شد. آش مافیاسازی در قالب‌های مختلف به اندازه‌ای شور شد که بینندگان این برنامه‌ها ریخت و مدیران پلتفرم‌ها ادامه دادن چنین برنامه‌هایی را به صلاح ندانستند. 
ساختن فیلم‌های جاده‌ای در سینمای امریکا و اروپا رواجی نسبی دارد و معمولاً کارگردانان نسبت به ساخت چنین فیلم‌هایی علاقه نشان می‌دهند. نمونه‌های درخشان زیادی از این فیلم‌ها موجود است که فعلاً محل بررسی‌مان نیست، اما ساخت فیلم‌های جاده‌ای در سینمای ایران چنان مرسوم نیست و فیلمسازان بنا به سختی‌های کار علاقه‌ای به ساختن چنین فیلم‌هایی نشان نمی‌دهند. 
نگاهی به فیلم پرسروصدای جشنواره کن؛ «کنت مونت کریستو» محصول ۲۰۲۴
فرانسوی‌ها در سال‌های اخیر به تبعیت از امریکایی‌ها و به‌طور خاص هالیوودی‌ها به سراغ اسطوره‌ها و تاریخ معاصر خود رفتند تا علاوه بر رونمایی از سوژه‌ها و شخصیت‌های جذاب ملی و میهنی، تاریخچه و تمدن خود را به رخ دیگر کشور‌ها و نسل‌های جدیدشان بکشند
خاطرات فریدون جیرانی از اولین اکران «قیصر» در مشهد و آگهی‌های دهه۴۰
فریدون جیرانی می‌گوید که با تماشای فیلم «قیصر» شیفته سینمای کیمیایی شد و مسعود کیمیایی اولین فیلمساز متفکری بوده که در سینمای ایران شناخته است. 
برای علاقه‌مندان و کارشناسان سینما، پیش‌بینی برنامه‌هایی فراتر از دو قسمت برای گسترش دنیای «تل‌ماسه» چندان دور از انتظار نبود. اکنون منابع سینمایی تأیید کرده‌اند که استودیو‌های سازنده در حال برنامه‌ریزی برای ساخت «یک سریال جدید و فیلم چهارم» از این مجموعه هستند
نگاهی به یکی از مهم‌ترین شانس‌های اسکار ۲۰۲۵
تحلیل فیلم «مجمع کاردینال‌ها» از این جهت اهمیت دارد که علاوه بر اینکه فیلم احتمال پیروزی در گلدن گلوب و اسکار را دارد و با فروش حدود ۴۰‌میلیون دلاری از فیلم‌های خوب گیشه امسال محسوب می‌شود، توانسته است در جغرافیای جهانی بازخورد خوبی پیدا کند
نظام سرمایه‌داری حتی در قبال سوژه‌های ضدسرمایه‌داری به کسب سود فکر می‌کند
اگرچه ژانر بیوگرافی به لطف سازمان‌های حاکمیتی تا حدودی جان گرفته و توانسته زندگینامه تنی چند از فرماندهان دفاع مقدس را بر روی پرده سینما نشان بدهد، اما این قالب نتوانسته از فضای دفاع مقدس فراتر برود و معرف خوبی برای چهره‌های ملی و فرهنگی کشور باشد. 
آیا باید مهران مدیری را در سریال‌سازی تمام شده بدانیم؟
امیر برادران که در نویسندگی سریال‌های کمدی، کم‌تجربه نیست، در «قهوه پدری» بسیار ضعیف عمل کرده و نتوانسته است این سریال را به استاندارد‌های کمدی‌سازی نزدیک کند. در هر قسمت سریال، اتفاقات ساده و معمولی به طرز خسته‌کننده‌ای کش می‌آیند و طولانی می‌شوند. خبری از موقعیت‌های کمدی حتی معمولی هم نیست و همه چیز به شکلی دم دستی طراحی شده است
۱۳