در مسیر تأمین سلامت قوه قضائیه، در مواجهه با افراد ناسالمی که در تکرار اشتباهات خود اصرار دارند، با جدیت و قاطعیت و با رعایت کامل تمامی موازین شرعی و اخلاقی در اسرع وقت و با سرعت عمل مقابله خواهد شد.
ما شاهد تازیانه الهی بر چهره سیاه و متعفن و کریه رژیم پست و تبهکار صهیونیستی هستیم؛ دست خداوند از آستین مقاومت بیرون آمد و عملیات بزرگ و ترکیبی «طوفان الاقصی» نقطه عطف تاریخی را در زمان ما رقم زد که پس از آن تاریخ منطقه و جهان را باید به قبل و بعد از ۷ اکتبر (۱۵ مهر) تقسیم کنیم.
رئیسجمهور با اشاره به تجربیات و توانمندیهای ارزشمندی که ملت ایران به برکت انقلاب اسلامی در چهار دهه گذشته بهدست آورده است، بر آمادگی جمهوری اسلامی ایران برای همکاری در حوزههای سودمند اقتصادی با نیجر تأکید کرد.
«اشغال زمینی غزه» اکنون خار گلوی اسرائیل و امریکا شده است. اگر اشغال نکنند، طوفانالاقصی که تا این لحظه بزرگترین شکست صهیونیستها از نظر خود آنها لقب گرفته، بهسرعت جای خود را به «سنگر مستحکم غزه» میدهد و از اینپس همه خواهند گفت: «اسرائیل نتوانست به غزه وارد شود» و این ننگ برای اسرائیلیها بزرگتر از ننگ شکست در طوفانالاقصی خواهد شد. شاهدش حرف وزیر آموزش اسرائیل است که گفت: «اگر نتوانیم حماس را از بین ببریم از اسرائیل میروم».
عمادالدین باقی تحلیلی درباره قتل فجیع داریوش مهرجویی از خود بیرون داد که هم بوی «سادهلوحی» سادهلوحان مشهور تاریخ معاصر ایران را میدهد و آشکارا عدول از الفبای منطق است و هم متأسفانه بوی «خیانت».
رویکرد باعجله و نیندیشیده بخشی از اصلاحطلبان مقابل طوفانالاقصی بهویژه رویکرد روزنامههممیهن و دو مشاور آن آقایان عباسعبدی و احمدزیدآبادی، تأسفآور، شرمآور و از جهاتی افتضاح است. طرفه آنکه آقایان گمان میکنند هم مسئولان جمهوری اسلامی و هم جوانان و فرماندهان فلسطینی صبح زود که از خواب برخاستهاند، مشتاقانه مطالبه روزنامه هممیهن و اعتماد و نوشتههای ایشان را کردهاند تا چراغ راه خود قرار دهند! مثل ما زبانبستههایی که مطالب آنان را از سر عادت روزنامهنگاری میخوانیم!
کار فرهنگی؛ این یکی از شوخیهای این چند دهه است. نمیگویم ۴۴ سال، چون واقعاً در سالهای اولیه انقلاب و جنگ شوخی نبود و کار جدی و پیگیر فرهنگی (با همه ضعفها و قوتهایش) انجام میشد و مدارس و دانشگاهها و مساجد و مراکز فرهنگی بهجد به آن میپرداختند، اما از ابتدای حاکمیت جسته و گریخته لیبرالها در دولت آقای هاشمی رفسنجانی این کار فرهنگی از مسیر سالم و صلاح خود به مسیر ناسالم و به تدریج بیدروپیکری افتاد که نتایج آن را اینروزها و سالها میبینیم.
