معمولاً برف به شهر مینشیند، و به کوه و دشت. اما گاهی چنان است که گویی شهر به برف نشسته است و آن وقتی است که شهر دیری است برف به خود ندیده بوده است و حالا به تماشای برف نشسته است و حالا به تماشای حرف تازهی طبیعت ایستاده است، و حالا زمانه در پس یک روزهایی که میخواستند برای ما تیرهوتار باشد، چیز دیگری برای ما خواسته است: برف تازه و حرف تازه.
