چرا سرمایه گذاری روی سینماگران جوان جواب می‌دهد
کد خبر: 942184
لینک کوتاه: http://www.Javann.ir/003x6W
تاریخ انتشار: ۲۵ دی ۱۳۹۷ - ۱۳:۱۶
گرچه تولید آثار باکیفیت و فراهم آوردن شرایط اکران و پخش فیلم ها، جزو وظایف اولیه موسسات و نهاد‌های سینمایی به شمار می‌رود؛ به نظر می‌رسد این سال‌ها با رشد فیلمسازان جوان، خلاق و صاحب سبک، بحث حمایت مالی و معنوی از آن‌ها نیز باید به جد در دستور کار قرار گیرد. جوانان و فیلمسازان این نسل با اتکا به روحیه پژوهشی و استفاده از ابزار‌های روز دنیا توان لازم برای تولید آثار قابل دفاع را دارند توانی که بدون مدیریت و حمایت درست سرانجام و افتخاری برای جامعه سینمای ایران نخواهد داشت.
سرويس فرهنگي جوان آنلاين: همانطور که در کشور ما سینما هنوز تبدیل به صنعت نشده، در فراهم سازی عرصه برای حضور فیلمسازان جوان نیز، سینما همچنان به شکل سابق به کار خود ادامه می‌دهد؛ در حالیکه شاهد هستیم معدود استعداد‌ها و جوانانی که به آن‌ها بها داده می‌شود، چگونه جریان ساز و درخشان ظاهر می‌شوند. در جامعه سینمایی ایران، سازمان سینمایی حوزه هنری یکی از ارکان اصلی و فعال در عرصه سینماست که از ابتدا به بحث جوانگرایی و حمایت از استعداد‌های نوظهور توجه داشته است و این رویکرد به عنوان راهبرد جدی و هدفمند آن به شمار می‌رود.
مجید مجیدی، شهید مرتضی آوینی، محمد کاسبی، مرحوم فرج الله سلحشور، مرحوم رسول ملاقلی پور و ... از جمله هنرمندانی بودند که در روزگار جوانی شوق فیلمسازی را در حوزه هنری تجربه کرده‌اند و این روند تا امروز نه تنها به قوت خود باقی است بلکه در سال‌های اخیر با تاکید و اهتمام محمد حمزه زاده رئیس سازمان سینمایی حوزه هنری تقویت هم، شده است.
این روز‌ها نه فقط جوانان باتجربه از حمایت‌های این مرکز فرهنگی سینمایی بهره برده‌اند بلکه استعداد‌های ناشناخته نیز اولین تجربه جدی خود را اینجا کلید می‌زنند. حوزه هنری در بخش هایی، چون مرکز مطالعات و تولیدات تلویزیونی و انیمشن، مرکز تولید متن، مرکز مستند سوره، باشگاه فیلم سوره و بخش‌های زیرساختی، چون دفتر فیلمسازی کات؛ در فضای آکادمیک به آموزش و تعلیم می‌پردازد و گام به گام با هنرجویان جوان همراه می‌شود تا اولین محصول سینمایی شان به بار بنشیند.
فیلم سینمایی «بیست و یک روز بعد» اولین فیلم سینمایی بلند محمدرضا خردمندان بود که به همین شکل به منصه ظهور رسید و جوایز متعدد داخلی و خارجی از جشنواره فیلم کودک و نوجوان و خانه سینما گرفته تا جشنواره بین المللی فیلم تامیل نروژ، کیندرکینو آلمان و جشنواره جهانی کینولوب لهستان را از آن خود کرد. خردمندان، در اولین تجربه سینمای بلندش روانشناسانه و جستجوگرانه، روح و ذهن پسری را به تصویر کشید که برای درمان مادرش حاضر شد دست به هر کاری بزند.
بهروز نورانی پور از دیگر سینماگرانی است که از ابتدای فعالیت حرفه‌ای خود به حوزه هنری آمد و پس از مستند موفق و قابل اعتنای «A. ۱۵۷» اولین فیلم سینمایی اش را با عنوان «دایان» کلید زد. اثری با شرایط تولید بسیار دشوار و موضوعی انسانی و حساس که در شرایط کنونی کمتر کسی جسارت پرداخت به آن را داشته است. این فیلم در بخش جهانی جشنواره فجر و دیگر فستیوال‌های دنیا به نمایش درآمد و نظر بسیاری از منتقدان و سینماگران را به خود جلب کرد.
سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر هم از ظرفیت‌های حمایتی حوزه هنری دور نمانده و امسال در بخش نگاه نو یک کارگردان جدید را به جامعه سینمایی معرفی خواهد کرد. «رضا زهتابچیان» فیلمساز مستعدی که تاکنون در آثار کوتاه توان خود را محک زده بود این روز‌ها اولین اثر بلند سینمایی خود را با عنوان «دیدن این فیلم جرم است» آماده کرده است تا در مهمترین رویداد سینمایی ایران در کنار رقیبانش عرض اندام کند.
سینمای ایران نه تنها در بخش فیلم‌های رئال بلکه در حوزه انیمیشن نیز، در سال‌های اخیر پیشرفت چشمگیری داشته است. اما مسائل و مشکلاتی که پویانمایی در کشور ما دارد، مربوط به تولیدکنندگان است و نبود حمایت معنوی و مالی باعث شده این صنعت پرهزینه آنگونه که باید نتواند نمایانگر استعداد جوانان این حوزه باشد. مرکز انیمیشن حوزه هنری، از بدو تاسیس تولیداتی درمورد انیمیشن‌های کوتاه و سریالی داشته است که جزو محصولات خوب و با کیفیت هستند. ولی فعالیت‌ها به همین ختم نشده و زیرساخت‌های اولیه فراهم آمد تا حوزه هنری بتواند اولین انیمیشن سینمایی بلند خود را با نام «لوپتو» به کارگردانی فیلمساز جوان خوش آتیه کلید بزند. عباس عسگری جوان کرمانی است که این روز‌ها مراحل پایانی تولید اولین اثر خود را برای نمایش عمومی آماده می‌کند. این اثر که با گرافیک و محتوایی متفاوت تولید شده است پبش بینی می‌شود نظر انیمیشن دوستان را به خود جلب کند.
هنر و صنعت سینما به خاطر تاثیرگذاری اش همواره مورد توجه مسئولان فرهنگی است و از آنجا که سینما ابعاد هنری و فنی مختلف دارد، بنابراین رونق آن، نشانه‌های مناسبی از توسعه در یک جامعه به دست می‌دهد. تربیت یک فیلمساز به مثابه به بار نشستن یک درخت است برای نیل به این هدف باید صبر و حوصله به خرج بدهیم. در کشور ما فیلمساز‌های خوبی تربیت شده‌اند که به خاطر عدم حمایت‌های کافی یا مهاجرت کرده‌اند یا از کار دست کشیدند.
با توجه به اینکه سینما، هنر و صنعت است و هر روز نیز هزینه تولید فیلم‌ها گرانتر تهیه می‌شود، کمتر کسی علاقمندبه سرمایه گذاری برای آن است و اگر کمک متولیان در این بخش بیشتر شود قطعا تولیدکنندگان مستعد و توانمند به مراتب بالاتری خواهند رسید.
نظر شما
جوان آنلاين از انتشار هر گونه پيام حاوي تهمت، افترا، اظهارات غير مرتبط ، فحش، ناسزا و... معذور است
نام:
ایمیل:
* نظر:
پربازدید ها
آخرین اخبار