کد خبر: 872568
لینک کوتاه: http://www.Javann.ir/003ezg
تاریخ انتشار: ۲۸ شهريور ۱۳۹۶ - ۱۱:۰۴
«شهری که جای جای آن یادگاری از شهدای گرانقدر است
«شهری که جای جای آن یادگاری از شهدای گرانقدری است که در تاریخ حماسه های این سرزمین جاودانه شدند...»
واژه هایی مانند ایثار، گذشت، فداکاری و... برای همگان واژه های مانوسی هستند که همیشه و در همه حال در طول اعصار گذشته تاکنون با آنها سروکار داشته و داریم و همیشه شاهد بوده و هستیم که کسانی بودند که از جان و مال خویش گذشتند بخاطر آرمان و اهداف والای انسانی خود. پس ایثار واژه ی غریبی نیست همان عشق است و گذشت و گذشتن از وجود خود چه ایثار مادی و چه معنوی. ایثار مادی یعنی در عین نیاز به گفته قرآن: «و يوثرون علي انفسهم و او كانوا بهم خصاصه» ايثار مي كنند بر نفس هايشان ولو به آن نياز داشته باشند. ایثار معنوی یعنی نیت عمل. انگيزه عمل فقط و فقط بايد عشق و محبت به خداوند باشد و هيچ انگيزه غير خدایي در آن نباشد. در سوره مباركه دهر آمده است: «ويطعمون الطعام علي حبه مسكينا و يتيما و اسيرا، انما نطعمكم لوجه ا... لانرديد منكم جزائا و لاشكورا». به نيازمندان طعام مي دهند صرفاً به خاطر خدا و رضاي او و بدون توقع و درخواست هيچ پاداش يا چشمداشتي از كسي. بهرحال روح انسانی باید از عظمت و قدرت والایی برخوردار باشد تا بتواند در عین احتیاج با عشق و گذشت داشته هایش را ببخشد و به نقطه متعالی ایثار دست یابد. زیرا ارزش عمل به نيت آن است، گاهي ايثارگر ممكن است قمقمه آبش را در عين تشنگي و يا گرسنگي ببخشد که در مقابل اینکار ایثارش قابل وصف و بیان نیست. همانگونه که در طول تاریخ گذشتگان و ائمه بزرگوارمان زیباترین و بهترین داشته هایشان را فقط و فقط برای رضای خدا در طبق اخلاص گذاشتند تا خداوند از آنها خشنود شود مانند هابيل پروارترين گوسفندش را به قربانگاه مي فرستد، خليل الله عزيزترين و يگانه ترين ثمره حياتش اسماعيلش را، پيامبر خاتم (ص) در آن شب روشن افروز، در آن ليله المبيت، علي (ع) را به منزله جان و نفس اوست، در بستر مي خواباند تا مايه فخر و مباهات خداوند بر ملايكه ا... گردد و در جريان مباهله جانش را، علي (ع) را، فاطمه (س) و سيد جوانان اهل بهشت حسنين را نثار مي كند.

آری ایثار یعنی بذل کردن دیگری را بر خود مقدم داشتن. ایثار روح همدردی و نوع دوستی را در وجود آدمی به نمایش می گذارد و ایثارگر همیشه و همیشه نام و یادش در جامعه و میان مردم و ملتها باقی می ماند و هیچگاه فراموش نمی شود. از نمونه های بارز و ماندگار ایثار که همگان با آن آشنایی دارند می توان به هشت سال دوران دفاع مقدس اشاره کرد که رزمندگان ما با اقتدار و شجاعت در برابر دشمنان ایستادند و برخی هم با الگو گرفتن از امام حسین(ع) در این راه به شهادت رسیدند. ایستادگی و دلاورمردی رزمندگان در دوران دفاع مقدس، پیروزی ایران اسلامی را به ‌دنبال داشت و امروز ایران در اوج اقتدار و عزت به سر می‌برد که این امنیت و اقتدار نتیجه خون شهدایی است که در این راه جان خود را تقدیم کردند. اما امروز سال‌ها از دوران دفاع مقدس و جنگ می‌گذرد، ولی این‌بار برای دفاع از حرم عمه سادات عازم شهری شده‌اند که دل‌ها بی‌قرار حضرت زینب (س) است. آری این روزها انسان‌هایی به ‌نام «مدافعان حرم» دل از دنیا کنده و به شهری می‌روند که حرم حضرت زینب (س) در آن قرار دارد، با خانواده خداحافظی می‌کنند و برای دفاع از حرم دختر شیر خدا عازم سوریه می‌شوند. انگار واقعه کربلا دوباره تکرار شده و در سوریه کربلایی دیگر رقم خورده و پاسداران این حرم بی‌قرار هستند و برای دفاع جان خود را فدا می‌کنند، اما اجازه نمی‌دهند یزیدیان زمان دستشان به حرم عمه سادات نزدیک شود. حالا عباس‌های زینب عاشقانه راهی غربت شده و عشق به اهل‌بیت(ع) را به همه چیز ترجیح می‌دهند و در اوج مظلومیت شهید شده و نشان می‌دهند که هنوز شهادت افتخار است.

آری ایثار و ایستادگی میراث ماندگار خاندان علوی‌ست و زینب(س) چکیده تمام صبرها و شکیبایی‌ آشنای آنان است. او که بر زخم‌های عمیق عاشورا تاب آورد و دل در گرو عشق جاوید خدا نهاد؛ او که بر غریبگی‌ها و تغافل زمانه چیره شد و اگر نبود طنین غریو ماندگار بانوی داغدیده دشت کربلا،‌ کربلا در کربلا می‌ماند و عاشورا در دالان هزارتوی تاریخ جان می‌باخت. ‌زینب(س) راوی حقانیت واقعه‌ای بود که قرن‌هاست داغ سنگین آن پشت عالم را به لرزه درمی‌آورد و سیل اشک و ماتم را بر دیدگان و دل‌ها بر جای می‌گذارد. همو که در ازدحام آزمون‌ آتش و آوارگى جز زیبایی معشوق چیزی ندید و ابراهیم‌گونه آزمونی الهی را پیروزمندانه از سر گذراند.

با این اوصاف کشور ایران اسلامی ما همیشه و در همه حال در طول تاریخ پرشکوه خود افتخارات و حماسه های بسیاری داشته است که رزمندگان و جوانان عزیزمان با تعصب و غیرت از آب و خاک ایران اسلامی دفاع نموده و می نمایند که نمونه بارز آن هشت سال دفاع مقدس می باشد، اما در این میان استان ایلام از اهمیت ویژه ای برخوردار است لذا در این مقال سعی دارم به شمه ای از ایثار و از خودگذشتگی مردمانی از دیار زاگرس بپردازم هرچند آنگونه که باید و شاید نتوانم حق مطلب را آنگونه که هست ادا کنم با این حال سعیم این است که در حد توان خود گوشه ای از رشادت ها و از خودگذشتگی های همشهری های عزیز خود را در طول 8 سال دوران دفاع مقدس بیان کنم که عاشقانه و صادقانه در راه پاسداری از وطن و میهن عزیز خود دل در گرو اخلاص گذاشتند و حتی از جان و مال و عزیزان خود نیز گذشتند مردمانی که حتی یک قدم عقب نشینی نکردند و در طول هشت سال جنگ تحمیلی در سرزمین خود ماندند و از ورود دشمن متجاوز جلوگیری کردند. سرزمین ایلام به لحاظ موقعیت خاص جغرافیایی و استراتژیک از جمله هم مرزی با کشور عراق اهمیت ویژه دارد. ایلام در غرب ایران واقع شده و از دیرباز منطقه ای آباد و یکی از مراکز مهم امپراطوری ایلام بوده است. از هزاره پنجم قبل از میلاد مهمترین خط ارتباطی تمدن جنوب غرب ایران از این سرزمین می گذشته است. استان ایلام یکی از استانهای غربی کشور که بین استانهای کرمانشاه، لرستان و خوزستان قرار گرفته و در قسمت جنوبی و جنوب غربی تقریبا 430 کیلومتر مرز مشترک با کشور عراق دارد. استان ایلام با 2150 کیلومتر وسعت حدود یک و چهار دهم درصد مساحت کل کشور را تشکیل می دهد. این استان در غرب کشور مجاور دامنه سلسه کوههای زاگرس قرار گرفته که از جنوب، مشرق و شمال به ترتیب با استانهای خوزستان، لرستان و کرمانشاه همسایه است و از غرب نیز با 425 کیلومتر بیشترین مرز مشترک زمینی را در میان استانهای همجوار با سرزمین عراق دارد. 100 درصد مردم استان ایلام شیعه هستند، معتقد به ولایت و اهل بیت، متعصب و مبارز از جهت هم دوران انقلاب و هم بعد از پیروزی انقلاب بخصوص در دوران دفاع مقدس هستند که آزمایش و امتحان خود را در آن ایام و شرایط سخت که بهرحال شرایط خاصی را در 8 سال دفاع مقدس برای کشور ایجاد کرده بود مردمانی بودند که بدون کمترین فشار بر گرده دولت کمترین مهاجر را در سطح کشور به نسبت سایر استانهای جنگ زده داشت. ایلام منطقه ای است کوهستانی و جنگلی و به سبب استفاده از جلگه های وسیع دهلران، دشت عباس، مهران، محسن آباد در صالح آباد و قسمت چرداول، دره شهر و ایوان ضمن برخورداری از رودخانه های متعدد دارای موقعیت مناسبی از لحاظ کشاورزی و دامپروری می باشد. چندان که یکی از قطب های مهم غرب کشور از نظر فرآورده های دامی و زراعی شناخته شده است همچنین وجود منابع غنی نفت در بخشهای مرکزی و جنوبی و نیز وجود معادن طبیعی بر اهمیت استان افزوده است و نیز وجود بناهای تاریخی، آثار باستانی، زیارتگاه ها، اماکن مقدس مذهبی و نیز مردمی خونگرم و مهمانواز در کنار جاذبه های طبیعی استان کوههای زیبا و مرتفعی که از شمال ایلام تا مهران و سپس تا جلگه خوزستان ادامه یافته موقعیت ویژه ای برای دفاع در برابر هجوم بیگانگان به این استان داده است. مرکز استان شهر ایلام است که بدلیل برخورداری از زیبایی های طبیعی فراوان عروس زاگرس لقب گرفته است.

پس از پیروزی انقلاب اسلامی در بهمن 1357 صدام به مدت 19 ماه تحرکات مرزی گسترده ای را بصورت منظم یا نامنظم بوسیله گروههای ضدانقلاب در ایلام و سایر استانهای هم مرز با خود انجام داد و در روز 13 فروردین سال 1358 یعنی درست یک روز بعد از استقرار رسمی نظام جمهوری اسلامی ایران با یک هلیکوپتر به گمرک بهرام آباد در غرب مهران تجاوز کرد و به مرور زمان دامنه تحرکات آشکار و نهان خود را در مناطق مرزی از جمله ایلام افزایش داد تا بدینوسیله ناخشنودی خود را از نظام جدید حکومتی ایران ابراز کند. با گذشت زمان تعرضات مرزی عراق شدیدتر شد و در آستانه نیمه دوم شهریور 1359 با حمله به ارتفاعات میمک و اشغال بخش هایی از آن وارد مرحله ای جدید و خونبار شد، متعاقب آن صدام در روز 26 شهریور 1359 عهدنامه مرزی و حسن همجواری سال 1975 الجزایر بطور یک جانبه لغو کرد عراق 5 روز بعد در 31 شهریور 1359 همزمان با دیگر مناطق غرب و جنوب غربی ایران ایلام را هدف هجومی همه جانبه قرار داد و مناطقی از این استان نظیر مهران، چنگوله، چیلات، دهلران، موسیان، فکه و حوزه نفتی بیات را اشغال کرد و موقعیت خود را در منطقه میمک نیز توسعه داد. مقاومت های مردمی در روزهای اول جنگ مخصوصا ایستادگی عشایر استان ایلام در افتخارات میهن اسلامی ما می درخشد و عشایر استان ایلام که استقرار در کوههای مشرف به دشت عباس، مهران، میمک، دهلران و تمام طول مرزی استان ایلام مانع جدی برای رویای شیرین فتح 2 روز تهران از طرف صدام بود. در طول 8 سال دفاع مقدس مردم مهران، دهلران و مرکز استان ایلام مرتب زیر بمباران و موشک باران شدید عراقی ها بودند اما در زیر چادرها و در ارتفاعات و کوه های نزدیک به شهرهای خودشان در استان ایلام زندگی جدیدی را آغاز کردند. آنها هر روز شاهد تخریب خانه هایشان بودند اما با یک دست خطوط مقدم جبهه را پر کردند و زندگی سخت زیر چادر را در زمستانهای سرد با همه کمبودهایش تحمل کردند و با دست دیگر به سازندگی و فراگیری علوم روز پرداختند. دانش آموزان در زیر چادر درس خواندند و در حین درس خواندن شاهد بمباران و شهید شدن عزیزانشان بودند این مردم مقاوم و با ایمان هرگز محل زندگی خود را ترک نکردند که سربار استانهای دیگر باشند و هرگز از مبارزه با متجاوز خسته نشدند و سلاح ایمان را در مقابل تمام سلاح های اهدایی شرق و غرب به صدام به نمایش گذاشتند و افتخار ابدی برای میهن اسلامی کسب نمودند. مردم ایلام مظهر ایستادگی، مقاومت، صبوری، شجاعت و پیروزی بودند. اگرچه در ابتدای جنگ نوار مزی استان ایلام تا عمق چندین کیلومتر در داخل خاک ایران به اشغال ارتش عراق درآمد اما نیروهای مردمی و قوای مسلح ایران اسلامی با تشکیل خط دفاعی و سپس اجرای عملیات های ایذائی و محدود مقدمات آزادسازی سرزمین خود را فراهم کردند این روند تا یکسال و نیم ادامه داشت و در این مدت عملیات های پیروزمندانه ای نظیر ضربت ذوالفقار در منطقه میمک و سایر جبهه ها انجام گرفت سپس زمان بهره گیری از دوران بازیابی و کسب آمادگی فرا رسید و دوره نبردهای بزرگ آغاز شد. نبردهایی که عمدتا در بخشهای جنوب غربی کشور بوقوع پیوست با اجرای عملیات گسترده فتح المبین در خوزستان و ایلام بخش عمده ای از اراضی جنوب استان ایلام آزاد شد. ارتش عراق پس از شکست در نبرد فتح المبین و بدنبال آن در عملیات گسترده و کوبنده بیت المقدس که به آزادی خرمشهر انجامید. در سراسر مرز به عقب نشینی تاکتیکی پرداخت که در نتیجه مناطقی از سرزمین اشغال شده ایلام نیز تخلیه گردید لیکن این پایان ماجرا نبود هنوز میمک، مهران، موسیان و جاده های مهم ایلام، مهران و دهلران و دزفول یا در اشغال قرار داشتند یا بر اثر تسلط دشمن از کارایی افتاده بودند، لذا تلاش برای آزادسازی سرزمین های اشغالی ادامه یافت و با عملیاتهای پیروزمندانه ای چون محرم و والفجر 3 به آزادی سرزمین هایی از استان ایلام انجامید. در بهار 1365 ارتش عراق با اتخاذ استراتژی موسوم دفاع متحرک دامنه مناطق اشغالی خود را وسعت داد و بار دیگر شهر مهران را تصرف کرد، اما در اندک زمانی با اجرای عملیات گسترده کربلای یک به همت رزمندگان اسلام مهران دوباره آزاد شد. در روزهای پایان جنگ نیز ترکیبی از ارتش عراق و نیروهای سازمان مجاهدین خلق (منافقین) مهران را به تصرف درآوردند. لیکن طولی نکشید که بار دیگر مهران آزاد شد، عامل تاثیرگذار در مرتبه سوم آزادی مهران حضور همه جانبه و مستقیم مردم بود که موجب عقب نشینی منافقین از مهران گردید. در آخرین هجوم ارتش عراق که بخش های وسیعی از خاک ایلام اشغال شد. مهران برای چهارمین بار سقوط کرد و مرکز استان نیز در آستانه سقوط و اشغال قرار گرفت. اما اینبار نیز مردم با حضور مستقیم خود دشمن را به عقب نشینی از مهران و سایر مناطق اشغال واداشتند. سرانجام پس از 8 سال نبرد بی وقفه در روز 29 مرداد 1367 رسما آتش بس بین دو کشور برقرار شد و حاکمان جنگ افروز بغداد پس از یک دهه مقابله و باج خواهی بی حاصل از نظام اسلامی با قبول مجدد قراداد 1975 الجزایر باقی مانده مناطق مرزی اشغالی در استان ایلام را رها ساخته و آماده هجوم به کویت شدند و جنگ طلبی صدامیان و حامیانش بر جهانیان ثابت شد.

استان ایلام آباد شد، آباد و آزاد با مردمانی سختکوش که با دستانشان هر روز در آبادی استان ایلام تلاش می کنند این استان به حمایت و مهربانی مسئولین نظام احتیاج مبرم دارد. ایلام دروازه ورود به عتبات عالیات و نجف و کربلاست.

ایلام و مهرانش امروز مهربانی را تجربه می کنند و میدان مین با دستان تلاشگر این مردم به میدان قوت روزانه تبدیل شده است. مهران دیروز سرزمین حماسه و پایداری بود، سرزمینی که در جای جایش لاله ها دمیده و هنوز هم از دل خاکش گوهرهای بی نام و نشان بیرون می آید. مهران امروز، شهر پاکی و مهربانی است و دروازه ورود به عتبات عالیات و سرزمینی با قابلیت های فراوان اقتصادی که می تواند نویدبخش روزهای شیرین و پررونق برای کشور باشد.

رودها جاری، دشت ها سرسبز و پرلاله و دستان به کار آبادی مشغولند. نخل ها سرفراز و شهرهای استان ایلام راه ترقی و پیشرفت را طی می کنند.

یاد شهدای گرانقدر ایران اسلامی و استان ایلام را گرامی می دارم و دستان مهربان همه جانبازان و اسرای 8 سال دفاع مقدس را می بوسیم و خالصانه و خاضعانه در مقابل ایثار و گذشت و مهربانیشان سر تعظیم فرود می آوریم. یادشان پایدار و راهشان پررهرو باد.


* آ رزو جمالوندی

نظر شما
جوان آنلاين از انتشار هر گونه پيام حاوي تهمت، افترا، اظهارات غير مرتبط ، فحش، ناسزا و... معذور است
نام:
ایمیل:
* نظر: