جریان‌شناسی مراجع فکری جوانان انقلابی در دهه 70
احمد فردید در مسیر شناختی خود از فلسفه انتقادی مارتین هایدگر بهره فراوان جسته و با واسطه هانری کربن به تفکرات او نزدیک شده بود. اعتقاد وافر او به هایدگر و نوع نگاه او به انسان، نقد تاریخ فلسفه غرب و معنویت قابل استخراج از فلسفه او سبب شده بود فردید هایدگر را نزدیک‌ترین فیلسوف غرب به محیط انقلاب اسلامی بداند. او در جایی پیرامون هایدگر می‌گوید: «بعد از 30 سال مطالعه می‌گویم هایدگر جهت فکرش همین جهت جمهوری اسلامی است.»
در دانشگاه‌های ایران، بسیاری از کسانی که به «استادِ فلسفه» مشهورند، نه فلسفه‌دان، بلکه صرفاً راویان تاریخ‌فلسفه‌اند. فصلِ «فلسفه‌دانی» و «تاریخ‌فلسفه‌دانی» همانا فلسفه‌ورزی از راه اجتهاد در متون اصلی است...
در حاشیه مراسم شب عاشورای حسینی، جمعی از دانشجویان عراقی در واکنش به تلاش‌های دشمن در هفته‌های اخیر جهت ایجاد تفرقه میان ایران و عراق سرودی را به صورت دسته جمعی به رهبر انقلاب تقدیم کردند.
اعمالی را که در شب و روز عاشورا در کتاب مفاتیح الجنان بر انجام آنها تاکیدشده است را در اینجا بخوانید.
همسفر با قافله کربلا؛
هنگامی که حضرت عباس علیه‌السلام به شهادت رسیدند امام حسین علیه‌السلام فرمودند: «الْانَ إِنْکَسَرَ ظَهْری وَقَلَّتْ حِیلَتی»؛ اینک کمرم شکست و راه چاره بر من محدود شد.
یادداشتی از دکتر رسول جعفریان
مسلمانان از اواخر قرن اول هجری می‌آموزند کتابچه‌هایی تحت عنوان «جزء» که شامل احادیث می‌شود تهیه کنند. در قرن دوم این کتابچه‌ها بزرگ‌تر شدند و علاوه بر احادیث، رویداد‌های تاریخی نیز به همین طریق جمع‌آوری می‌شدند.
حجت‌الاسلام انجوی‌نژاد
من نمی‌گویم که این حرف را بزنیم. لازم نیست مدام بگوییم حرف دین این است. اگر یک عالم دینی حرف خوبی بزند و دیگران خوششان بیاید و کارکرد آن را حس کنند کافی است و این یعنی دین حرفی برای گفتن دارد. اشکال، گاهی این است که فکر می‌کنیم همه چیز را از متن دین یا نقل دربیاوریم در حالی‌که عقل و اجماع و تجربه را نادیده می‌گیریم.
احادیث معصومین(علیهم السلام) به مثابه چراغ‌هایی هستند که در ظلمات و تاریکی‌ها مسیر را به انسان نشان می‌دهند.
مراجع فکری ابتدای انقلاب جوانان چه کسانی بودند؟
اگر شهید مطهری را به عنوان یکی از بازو‌های اصلی امام (ره) در ترویج ایدئولوژی انقلاب بدانیم، شهید بهشتی نیز با لقب بازوی قدرتمند اجرایی و استراتژیست حکومت اسلامی در حین استقرار و یکی از مهم‌ترین مراجع فکری مهم روز‌های نخست انقلاب محسوب می‌شدند
اشک آن زمان چشمان انسان را نوازش می‌دهد که یا وصلی حاصل شده یا هجرانی! یا چیزی عطا شده یا امری فوت شود. گاه انسان با رسیدن خیری شاد می‌شود و در آن هنگام اشک شوقی می‌ریزد و گاه انسان بر اثر فوت امری ناراحت شده و اشک حزن جاری می‌شود. منشأ این دو حالت چیست و تفاوت این دو چه می‌باشد؟
۴