بررسی نسبت قیام و قرآن در نگرش امام خمینی (ره)
امام در جهان‌بینی قرآنی خود از یک طرف، موضوع و اهمیت موضوع قرآن را با بقیه مسائل متداول زندگی انسان‌ها کاملاً متمایز می‌داند که در صورت تزاحم میان هر هدفی با قرآن، بتوان از هرچه جز آن چشم‌پوشی نمود. در نگاه رهبر فقید انقلاب، این نهضت اسلامی مقدمه‌ای است برای رهبری و حاکمیت جهانی قرآن و اداره جهان توسط اولیای الهی که به اعتقاد قرآن از ملزومات و مقدمات عصر مهدوی است.
مروری بر قرآنی‌ترین استدلال وجوب حضرت حق
فلاسفه با تکیه بر مسیر «شناخت خدا از طریق خود خدا» تبیین‌هایی از برهان موصوف به صدیقین ارائه کرده‌اند که در تبیین آن، مخلوقات واسطه اثبات وجود خدا نیستند. از جمله می‌توان به تقریر ابن‌سینا، ملاصدرا و علاّمه طباطبایی از این برهان مشهور و قرآنی اشاره کرد.
عدالت، حاصل و نقطه اعتدال همه فضایل است و از این بزنگاه است که آن دو دست به هم می‌دهند و راهنمای جویندگان اخلاقی در عرصه فردی و اجتماعی می‌شوند. در اندیشه سیاسی اسلام و روایات یکی از فضیلت‌های بنیادین، عدالت معرفی شده است که ریشه و اساس آن در اعتدال قوای نفس معرفی می‌شود.
هر جهان‌بینی از آن رو جهان‌بینی به‌حساب می‌آید که منجر به یک نوع خاص از جهان‌سازی، جامعه‌سازی و نظام‌سازی می‌شود. در حقیقت جامعه‌سازی استمرار طبیعی جهان‌بینی در عرصه عملی و ظهور بایسته‌های هنجاری آن جهان‌بینی در اجراست.
شاید گام دوم انقلاب فرصتی است برای یک تصمیم‌گیری قاطع پیرامون پیشرفتی که قرار است جمهوری اسلامی در افق تمدنی خود ذیل گفتمان اسلام و در جغرافیای ایران مبتنی بر نرم‌افزار‌ها و فناوری‌های نوین طی کند. جای خالی این دست تصمیم‌سازی‌های جسورانه در پیش‌نویس الگوی اسلامی- ایرانی پیشرفت محسوس است.
اسلامی کردن علوم به معنای این است که علوم بر اساس معرفت‌شناسی و به دنبال آن جهان‌بینی اسلامی پایه‌ریزی شود و مسائلش بر این اساس مورد مطالعه و بحث و تحقیق قرار بگیرد.
انقلاب اسلامی به عنوان انقلابی با خاستگاه دینی در عصری که تصور می‌شد دوران حضور اجتماعی دین به سر آمده است، تحولی در سطح دین و دینداری ایجاد کرد. یادداشت پیش رو در تلاش است تا گوشه‌ای از نقش انقلاب اسلامی را در ارتقای سطح دین و دینداری نشان دهد.
به قلم محمدحسین متولی
محتوای این کتاب، خروجی یک‌دهه تأملات نویسنده در باب نسبت عرفان و تمدن است. با توجه به این‌که کمتر کسی در این باب قلم زده و نسبت به ارتقای علم عرفان و ورود به مطالعات عرفانی از پایگاه بینش تمدنی توجه داشته، این کتاب از نوآوری‌های خوبی برخوردار است.
تأملی در آسیب‌های یکسان انگاری جمهوری و دموکراسی
یکسان‌انگاری جمهوری و دموکراسی را شاید بتوان از بزرگ‌ترین اشتباهاتی دانست که برای جمهوری اسلامی به غایت خطرآفرین است. اشتباهی که با عرض تأسف باید پذیرفت گاه از سر جهل یا تجاهل صورت گرفته است.
۲