«ريزشها و رويشها» به تعبير رهبر فرزانه انقلاب فصلي بزرگ در عبرتهاي انقلاب اسلامي است كه مطالعه آن راه را براي امروز و فرداي اين نظام و آيندگان مشخص خواهد كرد. وقتي جمعيتهاي ميليوني مردم در راهپيماها، خصوصاً حماسههاي جاويدان 9دي و 22بهمن برائت خود را از برخي خواص اعلام ميدارند، عدهاي سادهانديش با اين بهانه كه اينان سهمي در پيروزي انقلاب برعهده داشتهاند يا اينكه از سوي بنيانگذار انقلاب مسئوليتي را دارا بودهاند، تخريب آنان را به منزله تخريب نظام ميشمردند اما غافلند از اينكه همان پير ژرفانديش حمايتهاي خود را از افراد با شرط قرار داشتن در خط انقلاب اعلام كرده بودند و حال فعلي افراد را در هر زمان و مكان، و براي هر شخصيتي ملاك اساسي دانسته بودند.
درسي از مجلس ششم
هنوز يادمان نرفته هنگامي كه احمد شيرزاد نماينده مشاركتي اصفهان مأموريت يافته بود تا سريالهاي تخريب نهادهاي انقلابي رفقايش را تكميل سازد و طي نطقي جنجالي نهادهاي انقلاب را زير سخيفترين تهمتها قرار دهد كه به يكباره مهدي كروبي ميكروفن وي را قطع كرد و اجازه ادامه نطق وي را نداد. وقتي كه شيرزاد اعتراض كرد كروبي با قاطعيت پاسخ داد: «آيا راديو اسراييل غير از اين حرفها را ميزند؟»
بازي كروبي در زمين دشمن
هنوز 10 سال از آن اعلام موضع غرورآفرين شيخ مهدي كروبي نميگذرد كه شاهد هستيم كروبي به همان وادي شيرزاد و دوستانش افتاده و دقيقاً سناريوي ستون پنجم دشمن را خود بهعهده گرفته است. شخصي كه خود را مورد اعتماد امام ميداند و از همه اصولگراتر ميشناسد، روزي نيست كه تهمتي عليه نظام توسط وي انتشار نيابد، از تهمت سخيف تجاوز در كهريزك گرفته تا سركوب و... اما بشنويد فاز جديد استحاله مهدي كروبي را.
حمايت كروبي از تحريمها عليه ايران در بيبيسي
آنگونه كه سايت بيبيسي و سحامنيوز بهطور همزمان منتشر كردهاند مهدي كروبي طي مصاحبهاي مكتوب با شبكه وطني(!) بيبيسي مواضع خود را درخصوص تحريمهاي اخير و فعاليتهاي سپاه پاسداران بيان كرده است. اينكه چرا مصاحبه مذكور مكتوب انجام شده فقط ميتوان اين گمان را برد از آنجا كه كروبي فاقد تحليل مسائل كلان و راهبردي است، بايستي سناريونويسان نقش وي، خود دستبهكار شده و مواضعش را اعلام دارند تا مخاطبان بيبيسي متوجه نشوند رقيب آراي باطله در انتخابات چقدر قدرت تحليل و تجزيه مطالب را داراست.
شيخ اصلاحات در اين مصاحبه كه سراسر آن هجمه به سپاه و بسيج است با بيان اين نكته كه پروژههاي بزرگ اقتصادي در توان سپاه نيست(!) تحريمهاي جديد را مطابق فصل هفتم منشور سازمان ملل متحد ميداند.
كروبي با متهم كردن سپاه و بسيج به دخالت در انتخابات و اينكه پروژههاي اقتصادي كلان را در دست گرفتهاند، بهگونهاي وانمود ميكند كه اين تحريمها طبيعي و براي مهار نهاد انقلابي سپاه صورت ميگيرد.
هماوايي كروبي با مسئولان اطلاعاتي امريكا
وقتي مصاحبه كروبي را كنار مصاحبه «استوارت لوي» معاونت امور ضدتروريسم خزانهداري امريكا با بيبيسي و همچنين «مايكل هايدن» رئيس سابق سيا قرار ميدهيم متوجه شباهت بسيار زياد اين مصاحبهها ميشويم.
لوي در اين مصاحبه با بيان اينكه قطعنامه شوراي امنيت بهطور ويژهاي سپاه پاسداران را هدف قرار داده، ميگويد: «سپاه نهادي بود كه اعتراضهاي مردمي پس از انتخابات را سركوب كرد و اين سركوب تا امروز ادامه دارد. با درنظر گرفتن همه اينها سپاه كانوني مهم در سياست ايران است و سياست امريكا در قبال ايران هم در كانون توجه ما قرار دارد.»
لوي در پاسخ به سؤالي دقيقاً ادعاي كروبي را تكرار ميكند و ميگويد: «واگذاري پروژهها به سپاه نشان ميدهد آنها نميتوانند پروژهها را پيش ببرند، چون اگر سپاه توانايياش را داشت از ابتدا وارد آنها ميشد.»
لوي ادامه ميدهد: ما يك هدف داريم «تغيير رفتار ايران به خصوص سپاه» اگر ما بتوانيم تحريمها را در نهادهايي مثل سپاه متمركز كنيم كه در اقتصاد، برنامه موشكي، حمايت از تروريسم(!) و سركوب معترضان مردمي ايران فعال هستند، خواهيم توانست تحريمها را به نحوي پياده كنيم كه مردم ايران به حمايت از حاكميت برنخيزند.
اين مسئول امريكايي اهداف پنهان تحريمها را اينگونه بيان ميكند كه «هدف نهايي ما بالا بردن هزينه انتخابهاي ايران است تا درقبال برنامه هستهاي و نحوه تعامل با امريكا و متحدانش تصميم متفاوتي بگيرد.»
اما بخوانيم از هايدن كه روزگاري مخالف حمله نظامي به ايران بود اما امروز با مشاهده رفتار و مواضع آقاي كروبي و موسوي ميگويد: «گزينه نظامي بدترين انتخاب امريكا نيست و اين گزينه براي مصالح استراتژيك امريكا منافع بيشتري دارد تا ساير گزينهها.»
پايان كار كروبي به كجا ختم ميشود؟
با مشاهده مواضع گذشته و كنوني كروبي بايد پرسيد آيا كروبي نميداند كه اكنون چگونه از مواضع وي براي هجمه به ملتش استفاده ميشود و ناخواسته نقش ستون پنجم امريكا و اسراييل را بازي ميكند يا اينكه كار او به جايي رسيده كه براي رسيدن به منافع نامشروع خود حاضر است حتي ملت خود را فدا كند؟